Fort Aan de Klop behoort tot de oudste verdedigingswerken in de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het fort ligt bij de vroegere herberg ’De Klop’, vlak bij waar de Klopvaart uitmondt in de Vecht. Bij de aanleg, rond 1820, bestaat het fort uit niet meer dan een eenvoudige rechthoekige aarden wal, omringd door een natte gracht. In 1848-1849 wordt het fort aanzienlijk vergroot. Fort Aan de Klop krijgt de vorm van een onregel-matige veelhoek met aan de noordzijde inspringende fronten. Naast het fort ligt het sluisje van de Klopvaart, het oorspronkelijke inundatiekanaal. Dit kanaal moest er voor zorgen dat het Vechtwater, tijdens een mobilisatieperiode, in de ‘kommen’ van het veen-weidelandschap achter Fort de Gagel kon komen.

Fort Aan de Klop lag oorspronke-lijk in een gebied met lange, smalle kavels met veel sloten, een zogenaamd slagenland-schap. Enkele kavels ten noor-den van het fort werden door de militairen als moestuin gebruikt. De beplanting van Fort Aan de Klop bestond vooral uit iepen (brandhout) en knotwilgen (afrasteringen). Meidoornhagen werden gebruikt als natuurlijk prikkeldraad.