English
|
Al meer dan een week een knoop in mijn maag over de zaak van Simao-Andre Mopidi, de Angolese Utrechter die van zijn vrouw en drie kinderen gescheiden dreigt te worden. Hij woont al vele jaren bij zijn gezin in Utrecht en probeert een verblijfsvergunning te krijgen. Omdat zijn vrouw nu een baan heeft gevonden waarmee het hele gezin kan worden onderhouden, lijkt de afgifte van een verblijfsvergunning nabij. In dat kader wilde hij ook akten afhalen bij Burgerzaken. Daarvoor moet je ingeschreven zijn. Dat was hij al eens. Maar ook weer uitgeschreven, omdat hij onvindbaar was. Omdat er voorafgaande aan de inschrijving echter vraagtekens waren bij zijn juiste identiteit en bij |
De kinderen van de Koekoekschool overhandigden mij een petitie voor Simao-Andre Mopidi. |
|
de juiste gegevens in zijn paspoort moest Burgerzaken de politie te hulp roepen en belandde hij daardoor in vreemdelingendetentie. Een uitermate ongelukkige samenloop van omstandigheden. Hij is gelukkig weer vrijgelaten. Intussen heb ik een dringend verzoek gedaan aan minster Leers om Mopidi niet uit te zetten. Nogal onlogisch om iemand een paar maanden terug te sturen als hij daarna weer gewoon in Utrecht mag komen wonen. Bovenal vind ik dat ouders niet van hun kinderen gescheiden mogen worden. Op het bureau van minister Leers ligt naast mijn pleidooi een kleurrijke petitie van de leerlingen van de Koekoekschool, waar ook Mopidi's kinderen op zitten. Ook op het bureau van minister Donner ligt deze week een brief van mij. Weer een kwestie van schurende wetten. Een Utrechts echtpaar, vader Nederlands en moeder Marokkaans-Nederlands, schrijven hun pasgeboren dochtertje in bij onze dienst Burgerzaken. Zij willen graag alleen de Nederlandse nationaliteit laten registreren. Dit geldt vaak ook voor vluchtelingen die weinig of geen band meer voelen met hun vaderland. Maar de wet staat dat niet toe. Bij Burgerzaken begrijpen ze de wens van de ouders, maar zij zijn verplicht een kind in te schrijven met beide nationaliteiten. De ouders laten het er niet bij zitten en richten zich tot mij. Ze tekenen officieel bezwaar aan tegen ons besluit de wet te volgen. Omdat ik ervan overtuigd ben dat ouders het recht moeten hebben om hun kind niet onnodig te moeten belasten met een nationaliteit waar die ouders geen enkele band meer mee hebben of wensen te hebben, heb ik minister Donner geschreven om zich hiervoor in te spannen. Dat kan heel eenvoudig door onze Nederlandse wet aan te passen die het registreren van beide nationaliteiten voorschrijft. Dit voorjaar, weet ik, zal hierover een discussie worden gevoerd in de Tweede Kamer. Intussen blijf ik vertrouwend uitkijken, samen met onze migranten, naar een humane oplossing. Wetten moeten gerechtvaardigde wensen van mensen respecteren. mr. A. Wolfsen | |
