EnglishEr is een jongetje van drie jaar in onze stad overleden. Het bericht bereikte mij via een telefoontje van de politie. Hij bleek een onnatuurlijke dood gestorven te zijn. Een haast verlammend bericht want alles wat er dan gedaan moet worden, is in feite te laat. Dit ventje, Nouafel, had nog een heel leven voor de boeg. De constante gedachte die mij de dagen daarna bezighield, was dat hij als drie-jarige dat leven nooit had mogen verliezen. De hele week stond in het teken van dit jongetje aan de Kinkerstraat. Dagelijks waren er overleggen met de politie, het Openbaar Ministerie (OM) en de Jeugdzorg. Want wat is er mogelijk allemaal fout gegaan? De politie, het OM en ook de Inspectie Jeugdzorg hebben inmiddels eigen onderzoeken ingesteld. Ook bij de buurtgenoten van Nouafel en de ouders van zijn groepsgenootjes op de peuterspeelzaal, die ik woensdag en donderdag ontmoette, leven veel vragen. Verdrietig en boos zijn zij, en op zoek naar antwoorden op het waarom en wie. Hoe heeft dit in vredesnaam kunnen gebeuren en wie is er schuldig aan de dood van Nouafel? De dood van een kind raakt in ons allen een muur van onbegrip en zet ons in beweging om een drama als dit altijd en overal te willen voorkomen. Een kind, zo jong, is de personificatie van liefheid en onschuld, van onbezorgd en veilig kunnen leven. De geborgenheid van een gezin of maatschappij is daarom een groot streven, maar nooit een garantie dat het niet fout kan gaan. We voelen ons samen verantwoordelijk voor onze kinderen en stellen terecht hoge eisen aan elkaar en aan degenen die een taak hebben in hun leven. Ik wens iedereen die Nouafel gekend heeft veel sterkte toe.
|
Persoonlijke websites college
Home Utrecht.nl >
Gemeentezaken >
Bestuur en adressen >
College van b en w >
Persoonlijke websites college >
Burgemeester >
Blog burgemeester >
Onze kinderen