Verbijsterend, de gebeurtenissen, afgelopen zaterdag, in Alphen a/d Rijn. Je probeert voor jezelf te omschrijven hoe je dit soort acties als samenleving zou kunnen voorkomen. We hebben het daar in de raad ook vaak over. Eén van de woordvoerders openbare orde en veiligheid was Paul Werensteijn. Was, want afgelopen donderdag stapte Werensteijn (TON) als raadslid op, de tweede keer in vrij korte tijd dat een lid van onze raad voortijdig stopt.

Het uitdelen van stukken in de raad.
Foto: Willem Mes

Werensteijn was geen man die half werk afleverde. Helaas kreeg hij zijn raadswerk niet meer gecombineerd met zijn  baan en zijn privéleven, zodanig zelfs dat zijn gezondheid er onder ging lijden. Hij had graag door gewild, maar het lukte gewoon niet. In januari ging Eveline Schell (VVD), een al even gewetensvol raadslid, hem voor. Een gemeenteraad is, denk ik dan, machtig. Het hoogste, democratisch gekozen orgaan van de stad! Maar een raad is ook kwetsbaar. Raadsleden doen hun werk niet voltijds. Vaak hebben ze ook (zie Werensteijn) een andere, veeleisende baan. Een baas die niet nòg onregelmatiger werktijden wenst. En vaak ook nog een gezin.
Dat raadsleden niet full-time werken, vind ik goed. Dat maakt dat ze midden in de maatschappij staan en zulke mensen heeft een democratie nodig. Het raadslidmaatschap staat niet voor niets te boek als een deeltijdfunctie met een vergoeding die niet genoeg is om van te leven.
Maar zeker voor gewetensvolle raadsleden is de verleiding groot om het met dat deeltijdaspect niet zo nauw te nemen. In een grote stad als Utrecht laat het werk dat ook moeiteloos toe - het is nooit af. Soms bespeur je bij raadsleden dan ook heuse verslavingsverschijnselen! En soms lukt het, ondanks grote discipline, uiteindelijk niet. Waarna je weer veel te vroeg afscheid moet nemen van een talentvol volksvertegenwoordig(st)er die je eigenlijk niet kunt missen.

mr. A. Wolfsen
14-04-2011

Terug naar overzicht blogs.