Stevig en zichtbaar aan de slag gaan. Daarmee ben ik - bij wijze van spreken - direct na het raadsdebat van 8 september begonnen. Of beter gezegd: doorgegaan. Want het besturen van een stad gaat altijd door.
Dat betekende druk overleg over de begroting. De raad voorzitten tijdens het debat over Jongeren in Actie. Depot en leeszaal van Het Utrechts Archief heropenen aan de Alexander Numankade. Prinsjesdag bijwonen in Den Haag. Diploma's uitreiken aan nieuwe wijkmediatoren. Meezingen tijdens het vrolijke evenement 'Muzikaal Terwijde'. Vergaderen in het Bestuur Regio Utrecht en bij Erfgoed Nederland, dat ernstig in zijn voortbestaan wordt bedreigd. Spreken (goed en inhoudrijk) met de nieuwe voorzitter van COC Midden-Nederland.
En er bovenop zitten toen in de Utrechtse binnenstad toch weer enkele homoseksuele stadgenoten werden belaagd. Contact leggen met de familie van de oude heer die op brute en volstrekt zinloze wijze slachtoffer werd van geweld. En met de bewoners van het pand in Overvecht dat ten prooi viel aan een uitslaande brand. Gelukkig geen dodelijke slachtoffers, wel een jong kind met een lichte brandwond.
En natuurlijk hield ook het terugtreden van wethouder Harrie Bosch me bezig. Een gevoelig verlies voor ons team, een man die - voor en achter de schermen - ging voor de stad en veel heeft bereikt. Zowel voor hemzelf als voor ons is het tegelijk een opluchting dat het hoge woord er nu uit is.
De afgelopen weken maakte ik mijn hoofd leeg tijdens mijn wekelijkse hardloopsessies. Dan probeerde ik alleen te denken aan de verbetering van mijn persoonlijk record op de 10 kilometer tijdens de Singelloop. Wat overigens is gelukt, om precies te zijn met 3 minuten en 12 seconden!
Helemáál leeg kreeg ik mijn hoofd ook tijdens het lopen niet. Dáárvoor zijn de gebeurtenissen zoals ik beschreef te heftig en branden sommige beelden te zeer op mijn netvlies of in mijn geheugen. En soms kon ik ook de verhitte debatten rondom mijn persoon van de afgelopen weken niet uit mijn hoofd zetten. Waarbij ik - anderzijds - ook de mooie brieven en mails niet kon vergeten waarin Utrechters mij een hart onder de riem steken en hun vertrouwen in mij uitspreken.
Als mensen dat doen, dan schept dat wat mij betreft nog meer verplichtingen. De opgave die ik mezelf als burgemeester heb gesteld wordt daarmee nog groter en mooier dan het verbeteren van een persoonlijk record!

mr. A. Wolfsen
27.09.2011

Hoofd leegmaken tijdens de Singelloop

Foto: Marcel Wolters