Alles in het stadhuis, in de raad en in het college van B en W, draait om de gemeentelijke begroting voor volgend jaar. Een begroting waar 1,2 miljard euro op staat. Een enorm bedrag, maar onder de huidige economische omstandigheden geen vetpot!
Mij doet dit sleutelen aan de begroting denken aan het bepalen van de koers van een groot schip, terwijl we nauwelijks de richting en kracht kennen van de wind en stromingen op de zee vóór ons. Wel is het duidelijk dat de wereld enorm aan het veranderen is, met gevolgen die wel eens ernstiger zouden kunnen zijn dan we onder ogen durven zien.
Dat levert ook voor Utrecht nijpende vragen op. Zoals: waar gaan we nog woningen bouwen? Hoeveel en van welk type? Waar gaan we het werk, dus de kantoren, concentreren? In Papendorp? In het Stationsgebied? Elders? Waar gaan we winkels plannen? Hoe ontwikkelen we Leidsche Rijn verder? Strategische keuzes over de toekomst van de stad.
Centraal staat wat dit allemaal betekent voor u als Utrechter. En ook voor - bijvoorbeeld - de jonge Utrechters met een dubbele culturele achtergrond die ik afgelopen week ontmoette tijdens een bijeenkomst in Zuilen. In alle opzichten actieve, jonge mensen met wortels in onze èn in een andere cultuur. Zoals de jonge grafisch ontwerpster met wie ik even sprak.
Aan dat gesprek moest ik tijdens de besprekingen over de begroting soms denken. Ze voelde zich niet altijd in Nederland thuis. In Turkije voelde ze zich meer welkom. Ik reageerde licht geschokt. Een andere deelnemer aan het gesprek vroeg zich af in welk land hij zich "als allochtoon het meest welkom zou voelen".
In alle eerlijkheid: ik was er niet mee bezig geweest dat ik 'allochtonen' voor me had. Ik was in gesprek met jonge, talentvolle Utrechters. Maar sommigen van hen voelen zich soms zelf meer dan iets anders 'allochtoon'. En dat is intens jammer, want hier in de stad hebben we elkaar - wars van etikettenplakkerij - juist de komende jaren allemaal nodig. Meer nog dan sluitende begrotingen!

mr. A. Wolfsen
10.10.2011



Luisteren naar actieve, jonge Utrechters

Foto: Robert Tjalondo

Terug naar overzicht blogs