Burgemeester De snikkende Dom

De snikkende Dom

De Dom stond na te denken
terwijl de avond viel
Hij mist iets in zijn stadsie,
een leegte in zijn ziel
 
Keek hij naar andre steden,
daar was die leegte niet
Dat was voor de Domtoren
een bron van diep verdriet
 
Zo stond de Dom te snikken
Hij voelde zich benard
Je zou zelfs kunnen zeggen:
hij voelde grachtensmart
 
Want immers, alle steden
die hebben wel zo'n lied
van liefde, leed en leven,
maar Utrecht had dat niet
 
Gelukkig wordt dat anders
want Grachtensmart sloeg toe
Dat koor bestaat een kwarteeuw
maar is nog lang niet moe
 
Zij laten graag een traantje,
doorleefd is hun gezang
De redding is nabij, Dom,
't verdriet duurt niet meer lang
 
Drie liedjes zijn geschreven,
zo Utrechts als 't maar kan
Driemaal een echte smartlap,
één is daar 't beste van
 
Heel Utrecht heeft gekozen
De dag kan niet meer stuk
Weer is de Dom in tranen,
maar nu van puur geluk