Burgemeester 135-jarig bestaan Café van Wegen

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Lange Koestraat, 14 mei 2018

Geachte gasten, beste Niek, Caroline, Martijn, Stefanie,

Mijn hemel 1883. Het jaar waarin Karl Marx overleed. Louis Davids werd geboren, net als de wetenschappers Keynes en Schumpeter. En Kafka en Mussolini. Je vraagt je af... waarover spraken de gasten in het café in die dagen. De kruitfabriek in Muiden ging de lucht in en aan de Maliebaan werd in dat jaar de voorloper van de ANWB opgericht...

Niek, ik heb je nu al een paar keer naar die tapkast zien kijken. Niet omdat je dorst hebt… maar omdat je het liefst achter de tapkast zou staan. Jouw eigen, vertrouwde plek… Ik begrijp heel goed dat dit voor een kastelein even wennen is: Maar dit is een kroonjaar. Een bijzondere dag. En daarom draaien we vandaag de rollen even om, Niek. Want vandaag tap jij niet voor jouw klanten. Maar bedienen anderen jouw gasten. En wordt vandaag voor jou gezorgd. Gast op je eigen feestje: Geniet ervan. Want dagen als deze zijn er in 135 jaar niet veel.

Café van Wegen (ik noem het altijd Van Wegen)... Voor veel Utrechters een vertrouwde plek. Voor sommigen zelfs meer dan de favoriete kroeg. Een gezellige huiskamer. Die voelt als een tweede thuis. Met een barman die er altijd streng op toeziet dat Café van Wegen niet uitgroeit tot het éérste thuis… Die weet wanneer het de ‘laatste ronde’ is. Tijd, de hoogste tijd, om naar huis te gaan. En als er wordt gebeld. ’Waar blijft die vent van mij nou!?’ Dat Niek dan geruststellend kan zeggen dat ‘hij net naar huis is gegaan’.

Beste mensen,

Dit is niet zomaar een Utrechts café. Dit is het échte Utrechtse café. Midas (Dekkers): ik hóór het u zeggen. Al 135 jaar lang is dit café een begrip in Utrecht. Een vertrouwde naam in de Café Top 100. Een topprestatie. Want hoe houd je het zo lang vol? Let wel: in een bedrijfstak waar het een komen en gaan is van horecazaken. Horeca-experts zeggen dat je met je tijd moet meegaan. Want anders loop je achter. Lopen je klanten weg. En moet je de tent sluiten.

Café van Wegen bewijst dat je kan blijven bestaan. Gewoon, door hetzelfde te blijven. De laatste verbouwing was een halve eeuw geleden. En dat zie, ruik en voel je… Een café in drie kleuren: Geelbruin. Lichtbruin. Donkerbruin. Zoals een bruin café moet zijn. De klok aan de muur tikt, maar de tijd heeft hier stilgestaan. Ziehier Van Wegens succesformule: juist door niet te veranderen, gaat deze kroeg met zijn tijd mee. Dit is een rustpunt in jachtige tijden.

Verandert hier dan nooit iets? Nou… Niek, ik vermoed dat je hier niet graag aan wordt herinnerd. Maar ik het noem het toch even. Je besloot ooit om in dit café muziek te gaan draaien. Uit van die speakers. Een mooi muzikaal behangetje… Er kwam een muziekinstallatie. Er kwam muziek. Er kwamen klachten… En weg was de muziekinstallatie. Een goede zet…want geroezemoes is al 135 jaar hét muzikale behang van dit café. Behang dat nooit vergeelt. Nooit afbladdert. Zich niet van de muur laat stomen. Geroezemoes is hét handelsmerk van dit café.

Met al zijn kleurrijke gasten. Onmogelijk om ze allemaal noemen. De grote Anton Geesink kwam hier. Bekende dichters. Journalisten. Columnisten. Professor Gerrit Jansen. Die ooit de stelling poneerde dat je de leefbaarheid van de samenleving kan aflezen aan de kwaliteit van de kroegen. Helemaal mee eens. Utrechters, jong en oud. Ja, zelfs burgemeesters voelen zich hier thuis. En veilig…

Voor jouw moeder Riek, vier jaar geleden overleden, was dit letterlijk haar thuis. Ik zie haar nog zitten, bij het raam daar. Afgelopen weekend zocht ik de handgeschreven rekeningen op, die ik van haar - mevrouw Veerman - kreeg. Mooi handschrift en de btw apart vermeld (ben als zoon van een middenstander niet anders gewend...).

Riek en alle familieleden die ooit met hart en ziel voor Café van Wegen werkten, zijn vandaag, op deze mooie dag, een beetje bij ons. En wat zouden ze trots zijn. Op jou Niek, op jouw gezin, op iedereen die dit café een warm hart toedraagt. Het échte Utrechtse café. 135 jaar jong. Een rustpunt in jachtige tijden.

Niek, Caroline, Martijn, Stefanie en ook zus Jacqueline die hier af en toe meehelpt. Nog steeds een familiebedrijf. Ik feliciteer jullie van harte met dit mooie jubileum en wens jullie en al jullie gasten, collega’s en leveranciers nog vele succesvolle, gelukkige en gezonde jaren toe. De Utrechters gunnen jullie dit van harte. Op naar de 150…

Uw mening