Burgemeester 40-jarig jubileum Katholieke Bond van en voor Ouderen (KBO) Leidsche Rijn

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

De Meern, Oranjelaan, De Schalm, 18 oktober 2019

 
Geacht bestuur van KBO Leidsche Rijn, beste leden,

Het is goed om stil te staan bij uw 40-jarige bestaan. Opgericht in 1979, een jaar waarin we te maken hadden met extreme kou en sneeuwval, waarin Margaret Thatcher de eerste vrouwelijke premier werd van het Verenigd Koninkrijk en waarin ruimtesonde de Voyager-1 de planeet Jupiter bereikte.
 
In dat jaar begon de Katholieke Bond voor Ouderen – toen nog onder de naam KBO Vleuten-De Meern-Haarzuilens – aan haar (ruimte)vlucht, die nu op een bestemming is gekomen waarin ze nog altijd een vitale vereniging is en van grote betekenis voor de ruim 800 leden.
 
In de tijd dat uw vereniging ontstond was het gebied waar de KBO opereerde een grotendeels agrarisch gebied. Het samenkomen voor een kopje koffie en een kaartje leggen, na de donderdagochtendmis, werd vervangen door bijeenkomsten waar allerlei onderwerpen werden besproken. In de jaren die volgden werd de vereniging steeds toegankelijker en kwam ook meer en meer de belangenbehartiging voor de ouderen om de hoek kijken. Rond 2005 breidde de vereniging de activiteiten uit door gezellige middagen te organiseren, uitjes aan te bieden, museumbezoekjes en stadwandelingen te organiseren en zelfs een vakantieweek.
 
Daarnaast bleef belangenbehartiging en informatievoorzienig belangrijk, ouderen leren omgaan met het digitale tijdperk en het organiseren van bijvoorbeeld een politiek café rondom verkiezingen. In 2009 werd de naam gewijzigd in KBO Leidsche Rijn. De landelijke omgeving was inmiddels veranderd in een groot verstedelijkt gebied. Inmiddels hebben we het niet meer over bejaarden of ouderen, maar over senioren. Want als je 55+ bent – net als ik zelf overigens – dan ben je zeker niet oud.
 
Ik begrijp na het lezen van uw informatiebulletin dat er binnen uw vereniging
voldoende spanning en avontuur  te beleven valt. Neem nou afgelopen 19 juni. Een dag die zo afkomstig zou kunnen zijn uit het ‘Geheime dagboek van Hendrik Groen’. Die dag stond er namelijk een bezoek aan de steenfabriek op het programma. Daarna volgde een lunch bij Kakelbond en de mogelijkheid om deel te nemen aan midgetgolf. Maar ook de speeltuin stond ter beschikking. Ja u hoort het goed. U ging ‘naar de speeltuin’. Weet u nog hoe Heleentje van Capelle daar ooit over zong?

De speeltuin dus. U begrijpt het al, tijdens het uitje veranderden de 51 senioren in een klas op schoolreisje. De wip en de schommels werden in gebruik genomen en ook de Engelse schommel zat vol met senioren. Mogelijk was dit een van de enige keren dat de gemiddelde leeftijd op de Engelse schommel boven de tachtig was.
 
Maar hiermee was het feestje nog niet voorbij. Om 15.00 uur stond de Molenberg Express klaar om iedereen weer naar het hotel te brengen. De senioren werden verdeeld over de twee wagons van het toeristentreintje, dat werd getrokken door een motorwagen. Of dat allemaal goed zou gaan, was nog maar te bezien.

Het was inmiddels wat gaan regenen. Met een slakkengangetje reed de Molenberg Express een toeristische route. Halverwege werd er gekozen voor een zandweg (ga over het karretje dat op de zandweg reed niet zingen, hoor) dwars door een weiland. Dat bleek geen handige keuze van de machinist. De motor trok het niet meer en midden in het weiland kwam het treintje vast te zitten, weggezakt in het zand. Er zat geen beweging meer in. Terwijl de machinist op zoek ging naar een welwillende boer met een stevige tractor, werd onder de muzikale leiding van Theo van Galen het hele repertoire van de avondvierdaagse gezongen. Van ‘We gaan nog niet naar huis’ tot en met het bekende ‘Potje met vet’.

Inmiddels was er een boer gevonden die met zijn tractor het treintje uit het zand trok.
Onder luid gejuich konden de senioren hun weg vervolgen, om vertraagd bij het hotel aan te komen terwijl iedereen snakte naar een drankje.

U begrijpt: de KBO biedt de senior van nu een zo’n gevarieerd programma, dat men zich gekend en gehoord voelt in de vereniging. Dat men zich er thuis voelt. Dat is van grote waarde. Eenzaamheid onder ouderen is in deze tijd een groot, maar vooral verdrietig probleem.
 
U als KBO en KBO-leden straalt uit dat u er voor iedereen bent, dat u een open vereniging bent voor alle gezindten en kleuren. Uw motto is niet voor niet ‘Omzien naar elkaar’. Elkaar ontmoeten, met elkaar in gesprek gaan, met elkaar plezier maken en daarnaast een beetje op elkaar letten. Dat zijn én blijven de kernpunten van uw vereniging. Van harte gefeliciteerd met uw 40-jarige bestaan en hoop dat u nog lang van betekenis kunt zijn voor de senior van nu en in de toekomst. Dank u wel.

Uw mening