Burgemeester Bezoek Roeselaars Klokkengilde

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, stadhuis, 1 mei 2017

Burgemeester Declercq, schepen Lievens, wethouder Geldof, meneer de 'Bellenman', gasten uit Roeselare, dames en heren,

Welkom in Utrecht, de stad die in het hart van Nederland ligt zoals Roeselare in dat van West-Vlaanderen. Het is niet voor de eerste keer en zeker ook niet de laatste keer dat wij gasten uit België ontvangen, en al helemaal niet uit Vlaanderen. In de afgelopen periode gingen veel landgenoten u voor, als echte bevriende zuiderburen... Dank voor uw komst. Ter zake.

Het blijft jammer dat in de 19de eeuw de klokkentoren, die op dit gedeelte van het stadhuis stond, tijdens een grote verbouwing is gesneuveld. Op oude afbeeldingen is het elegante torentje met carillon uit 1582 nog te zien. Naar verluidt hingen er klokken in afkomstig uit de kort daarvoor opgeheven Utrechtse kloosters. Nu moet u het, naast uw bezoeken aan de Jacobitoren en Buurtoren, doen met het geluid van het Domcarillon dat u hiervandaan af en toe kunt horen.

U bezoekt ons in een periode dat de Utrechtse klokken hun gebruikelijke, prominente rol spelen tijdens stedelijke en nationale feest- en gedenkdagen. Afgelopen week was het Koningsdag (onze koning werd 50), over drie dagen is het Dodenherdenking en over vier dagen bevrijdingsdag. De Utrechtse luidklokken en het Klokkenluidersgilde zijn bij die vieringen en herdenkingen onmisbaar. En ik heb het vermoeden dat dat bij u in de stad niet anders is.

Zoals wij hier de Domkerk hebben, ooit gewijd aan Sint-Maarten (die u hier achter mij ziet), zo heeft u de Sint-Michielskerk met Klokkentorenmuseum. En natuurlijk hebt u in Roeselare de Koninklijke Beiaardschool.

Met plezier draag ik zo meteen, als beschermheer van het Utrechts Klokkenluidersgilde, bij aan de ondertekening van het vriendschapsverdrag dat de klokkenvrienden van de beide steden vandaag gaan sluiten. Ik heb natuurlijk wel de kleine lettertjes gelezen en tot mijn vreugde wordt u lid van elkaars gilde, maar zonder contributie te betalen.

Als je er, zoals het Utrechts Klokkenluidersgilde, waarde aan hecht contacten aan te knopen met klokkenvrienden in heel Europa, dan is het natuurlijk zaak om te beginnen bij onze buren in Vlaanderen. Het gemeentebestuur van Utrecht ondersteunt dit soort initiatieven van harte.

Te meer omdat de taal van de klokken een universele taal is, die mensen op meer en minder emotionele momenten bij elkaar kan brengen (denk aan het luiden van onze grootste klok - de Salvator - in november 2015 na de aanslagen in Parijs). Ik wens beide gilden heel veel succes met dat welluidende en mooie werk.