Burgemeester Eerste exemplaar kalender café De Postillon

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, café De Postillon, 23 februari 2018

Goedemiddag meneer Melisse, beste Thomas, familie, beste Harmen (Roeland), medewerkers en klanten,

Ja, meneer Melisse, ik groet u maar even beleefd. Want ik weet dat je hier het risico loopt om er uit te worden gezet als je bij binnenkomst niet netjes groet. Bovendien heeft Thomas een verleden bij de commando’s - hij vertelde mij er net over. Enige voorzichtigheid en beleefdheid is dus geboden.

Neemt niet weg dat ik u dankbaar ben - en bedenker Harmen Roeland en de drukkerij in Dokkum - voor deze kalender. Altijd handig om een jaar zonder kleerscheuren door te komen. Maar deze biedt nog iets extra’s.

Niet zozeer omdat we hier op een historische plek in Utrecht staan. In een gebouw dat uit 1737 stamt en fundamenten heeft die zelfs teruggaan tot de 13e eeuw. Iets verder dus dan de 40 jaar die u nu viert als eigenaar en kastelein.

Maar het is dat laatste lustrum dat dit ook in onze tijd een typisch en markant stukje Utrecht maakt. Om verschillende redenen. Vanwege de vele Utrechters die de weg naar De Postillon wisten en weten te vinden. Onder hen bekende mensen als Anton Geesink en zijn vrouw Jans. En Henk Westbroek en Henk Temming van Het Goede Doel, die eerst gingen oefenen in een werfkelder en aansluitend hier kwamen doorzakken. Journalist Herman Wigbold en politicus Marcel van Dam, die altijd aan de ‘bestuurstafel’ zaten. De top van GroenLinks, die hier de afgelopen jaren regelmatig langs kwam voor een biertje. Je zou haast gaan denken dat De Postillon een links bolwerk is... Ik compenseer dit nu - bij wijze van spreken - even graag.

Maar de aantrekkingskracht van De Postillon gaat letterlijk nog veel verder. Want naast de vaste klanten uit de buurt, komen er ook bezoekers van buiten de stad en de provincie. Tot uit Brabant, Limburg en de Achterhoek toe. En zelfs uit Amsterdam en in toenemende mate uit Vlaanderen. En dan zijn er nog de toeristen. Uit Spanje en Duitsland, Japan en Zuid-Korea, Mexico en Brazilië.

Die komen niet af op de menukaart. Want die is er niet. En er zijn ook geen bitterballen, hardgekookte eieren of tosti’s. Maar er is wel bier, vooral veel speciaalbier. Waarvan de bevoorrading al eeuwen plaatsvindt per boot.

Het eigenlijke geheim van De Postillon, beste mensen, is natuurlijk die eigenzinnige kastelein die hier al veertig jaar de scepter zwaait. Die van zijn café eigenhandig méér maakt dan zomaar een horecagelegenheid, namelijk een instituut. Door geen vaasjes te tappen, want vaasjes zijn voor bloemen. Door niet te willen dat cafékat Pluk - u ziet de kat hier liggen - wordt geaaid tijdens het slapen. Door niet te beginnen aan een pinapparaat. Maar die wel hart heeft voor zijn zaak en voor zijn gasten. Elke dag opnieuw. En ik hoop dat hij dat nog vele jaarkalenders lang zal mogen doen.

Uw mening