Burgemeester Eerste Utrechtse exemplaar biografie Henk Vonhoff

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Rabobank Utrecht, Maliebaan, 6 juli 2018

Dank voor dit eerste (Utrechtse) exemplaar, meneer Slijkerman, beste Diederick. Zeer gewaardeerd. Ik zeg er graag iets over. Maar heet u graag eerst allemaal van harte welkom (terug) in Utrecht.

Lieve Loes (Vonhoff) en Lien (Vos), beste Ivo (Opstelten) en Frits (Korthals Altes), fijn dat jullie er zijn. Familie, vrienden, collega’s en opponenten van toen en nu, uitgever Mai Spijkers, Henk Vonhoff zou uw aanwezigheid zeer op prijs hebben gesteld.

Volgens mij is het passend, geachte aanwezigen, dat deze boekpresentatie juist hier plaatsvindt. Want hoewel Henk Vonhoff natuurlijk Tweede Kamerlid is geweest en staatssecretaris, commissaris van de koningin en bijzonder hoogleraar, voorzitter van het NOC en de Natuurbeschermingsraad, pleitbezorger van Paars en het Nederlands Audiovisueel Archief, erelid maar soms ook een heerlijke luis in de pels van de VVD, denk ik dat Henk Vonhoff bij de meeste mensen hier in onze stad nog steeds vooral op het netvlies staat als burgemeester.

Met als goede tweede (althans in het Noorden) de manier waarop hij zestien jaar lang als een leeuw de belangen van Groningen en de Groningers heeft behartigd.

Hier in Utrecht, in 1974, niet een burgemeester die kwam, zag en overwon. Eerder een burgemeester die in de loop van zijn ambtsperiode door zijn woorden en zijn daden, door zijn flair en zijn inzet van meer dan 100 % de twijfels bij de Utrechters wist weg te nemen. En in 1980 tot (bijna) algemeen verdriet naar Groningen vertrok.

Hier in Utrecht zit Henk Vonhoff nog steeds in het collectieve geheugen als een burgemeester die de stad zag en vertegenwoordigde zoals die was: een GROTE stad, die thuishoorde in de G4. Een stad met toekomst die ook aan die toekomst wérkte. Met de bouw van Hoog- Catharijne. De Uithof. Lunetten. De sneltram naar Nieuwegein. Een nieuw muziekcentrum.

Een man die lief en leed met de Utrechters deelde en de representatieve kant van het burgemeestersambt met hartstocht vervulde. Of hij nu een 100-jarige bezocht of optrad bij de herdenking van 400 jaar Unie van Utrecht.

Een man ook met consistente principes. Die bij zijn aantreden woorden sprak die nog steeds worden geciteerd over de verantwoordelijkheid van de democratie voor (zoals Vonhoff het noemde) "het zwakke". Dat standpunt bij zijn vertrek met nadruk herhaalde. Maar daaraan toevoegde dat het niet de overheid is die mensen gelukkig kan maken. Integendeel, de enig wezenlijke oplossing was volgens hem (en ik citeer het raadsverslag) "het zo veel mogelijk verantwoordelijkheden daar te leggen waar zij thuis horen, namelijk bij volwassenen en individuele burgers zelf".

Beste mensen,
Het is mooi om zo kort na het verschijnen van de nieuwe biografie van Thorbecke nu ook het leven van Henk Vonhoff op papier te hebben. Een boeiende en kleurrijke man als exponent van een boeiende en kleurrijke tijd.

Lees zijn levensverhaal. Bijvoorbeeld in de tuin, onder een boom met iets te drinken binnen handbereik. Want zowel voor liberalen als voor andersdenkenden is het een levensverhaal om van te smullen. Auteur Diederick Slijkerman (evenals Vonhoff zelf een gepassioneerd historicus), Henks vriend Frits Korthals Altes en de journalist Cees Grimbergen zullen  u zo dadelijk nog meer argumenten geven om direct tot de aanschaf en het lezen van de biografie over Henk Vonhoff over te gaan. Dank u wel.