Burgemeester Herdenking oud-raadslid Xander van Asperen

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Raadszaal Stadhuis, 6 juni 2019

Leden van de raad, leden van het college, beste mensen, en in het bijzonder, hier aanwezig vanavond, Janneke, Jitske, Kars, Pelle, Nelleke, Anja, naasten van Xander,

Vanavond heb ik de verdrietige taak om stil te staan bij het onverwachte overlijden, op 66-jarige leeftijd, van Xander van Asperen, op 13 april. Van november 2010 tot en met maart 2014 zat de heer Van Asperen, namens D66 in de Utrechtse gemeenteraad. Daarvoor was hij sinds 2006 commissiewoordvoerder cultuur, sport en welzijn. Xander stond bekend als een zeer sociaal bewogen raadslid.

De basis hiervoor lag bij zijn werk voor Emmaus. Een organisatie die woon-werkgemeenschappen opzet voor dak- en thuislozen en dit volledig financiert uit eigen kringloopbedrijven. Daardoor wist hij alles van duurzaamheid en de circulaire economie, lang voordat deze onderwerpen in de mode raakten.

Door zijn werk bij Emmaus had Xander als geen ander voeling met wat er op straat leefde en kon hij de connectie maken met mensen die het minder getroffen hebben in het leven. Dit vormde de manier waarop hij in het leven stond. Xander was ervan overtuigd dat iedereen in principe zelf verantwoordelijk is, maar dat we wel goed moeten zijn voor iedereen.

Werk aan welvaart, maar deel het ook. Dat was zijn credo. Xander hield er daarom ook niet van om mensen in een hokje te plaatsen. Hij deed dan wel de woordvoering rondom de ouderenhuisvesting, maar vond dit een vreselijk woord. Alsof je ouderen zou willen wegstoppen.

Toen hij op zoek ging welke politieke kleur hem zou passen, vond hij bij D66 weerklank voor zijn ideeën. Dit tot zijn eigen verbazing. Als raadslid was Xander wars van politieke spelletjes, een man van de inhoud. Hij sprak met veel mensen, was goed geïnformeerd, wilde het naadje van de kous weten.

In de raadsvergaderingen interrumpeerde Xander niet veel en werd zelf ook niet veel geïnterrumpeerd. Je ging niet snel met hem in discussie, misschien omdat hij zo aardig was, maar ook omdat je het inhoudelijk al snel van hem aflegde en omdat hij sprak met autoriteit.

Dealtjes sluiten deed hij misschien te weinig, waardoor hij te weinig van zijn ideeën gerealiseerd zag of pas veel later. Neem bijvoorbeeld de aanloop naar het huidige TivoliVredenburg, die de nodige financiële en organisatorische hobbels kende. Xander pleitte voor een bepaalde stemverhouding tussen de organisaties die zouden opgaan in TivoliVredenburg als basis voor een gezonde exploitatie. In 2007 bleek hiervoor nog geen meerderheid te vinden, maar uiteindelijk werd zijn voorstel in 2011 wel ingevoerd. Typerend voor Xander is ook zijn vasthoudendheid.

Zo pleitte hij voor een veel groter zwembad in Vleuten-de Meern/Leidsche Rijn dan gerealiseerd zou worden. Iedere bijdrage eindigde hij op een gegeven moment met de woorden: ‘…en overigens ben ik van mening dat er te weinig zwemwater is in Vleuten-De Meern en Leidsche Rijn’.

Zijn inzet voor zijn woonplaats Haarzuilensmag tenslotte niet onbenoemd blijven. Kreeg zelf eens een vlag van hem van Haarzuilens. Vandaag hangt deze vlag halfstok bij de ingang van het Stadhuis als eerbetoon en herinnering aan Xander.

Hij zette zich in voor de verkeersveiligheid in het dorp en wist een voorstel aangenomen te krijgen met een aantal verbeteringen, waaronder ruimte voor boerderijwinkels. ‘In Haarzuilens gaat straks de vlag uit’, zo liet hij na deze mijlpaal weten. Wij herinneren Xander als een bewogen en betrokken raadslid. Iemand met een vooruitziende blik die het beste wilde voor de mensen om hen heen. Zijn e-mails ondertekende hij altijd met ‘Vrede en alle goeds’. We zullen hem missen. Graag een moment van stilte ter herinnering aan een markant en bijzonder raadslid.