Burgemeester Herdenking oud-wethouder Wil Velders-Vlasblom

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, tijdelijke raadszaal Varrolaan, 21 februari

Leden van de raad, leden van het college, beste oud-wethouders Ad, Marka en Willy, beste oud-collega raadsleden Herbert, Aad, Jan en Karel en lieve familie van Wil,

Vanavond herdenken wij hier in onze gemeenteraad Wil Velders-Vlasblom, die op 20 januari op 88-jarige leeftijd is overleden. Van 1974 tot 1986 was Wil Velders wethouder jeugd- en jongerenwerk, kinderopvang, ouderenwerk en welzijnswerk. Wil Velders was 17 jaar raadslid, en na haar Utrechtse periode 9 jaar burgemeester van Beverwijk.

Wil Velders zal altijd in één adem worden genoemd met Utrecht, maar ze was 'een meisje van Rotterdam'. En daar was ze trots op. Kwam uit een warm sociaal-democratisch nest. Een echt arbeidersgezin. Leerde op jonge leeftijd dat, als je wat wilt bereiken in het leven, je de handen uit de mouwen moet steken. Op zijn Rotterdams: 'Geen woorden, maar daden.' Haar beide ouders waren lid van de SDAP - ik zeg het er voor de jongeren even bij - dat was de voorloper van de PvdA en Wil was lid van de Arbeiders Jeugd Centrale. Wil werd hoofdbestuurslid van de Vrouwenbond van de PvdA, tot ze in 1969 in de Utrechtse gemeenteraad kwam. In die 17 jaar in de raad is ze drie keer lijsttrekker geweest voor de PvdA. 4 keer voerde ze collegeonderhandelingen (en hoe, zou ik van de overkant van het politieke spectrum willen zeggen...).

Wil Velders wordt geprezen om haar inspirerend leiderschap, haar inzet en haar strategisch inzicht. Die eigenschappen had zij hard nodig in Utrecht. Wil Velders werd wethouder in de tijd dat in de stad acties voor betere woon- en leefomstandigheden bijna aan de orde van de dag waren.

En het ging er soms stevig aan toe… Tijdens een raadsvergadering vlogen de stenen door de ruiten van het stadhuis. Ze werd bedreigd. Ze moest een keer door de politie worden ontzet. En tijdens pakjesavond stond niet de Sint, maar een groep actievoerders aan de deur. 'Een roerige ambtsperiode', zo zou ze later terugkijken op haar tijd als wethouder. Wil Velders werd in 1974 de allereerste vrouwelijke wethouder in Utrecht. Ze is nog steeds een voorbeeld voor veel vrouwen in de Utrechtse politiek.

Maar we doen haar tekort door alleen haar daarvoor de credits te geven. Noemde net al haar portefeuilles. Kinderen, jeugd en jongeren, ouderen, welzijn. Daar lag haar hart. Voor hen zette Wil Velders zich met hart en ziel in. En met resultaat… Bijvoorbeeld voor: de vele verbouwde en gebouwde buurthuizen in Utrecht. Verzorgingshuizen en onder meer het gemeentelijke Albert van Koningsbruggen verpleeghuis. En zij zorgde ervoor dat stichtingen voor welzijnswerk beter gingen samenwerken en professioneler werden. Kinderopvang bestond bij haar aantreden nog nauwelijks, maar kwam tijdens haar periode echt van de grond. Er kwamen 'Dienstencentra' waar ouderen konden biljarten, kaarten en samen eten koken. Er kwamen projecten om meisjes te begeleiden naar het voortgezet onderwijs en ook voorlichting over zwanger worden. Allemaal zaken die nu heel vanzelfsprekend zijn in Utrecht. Maar dat kon alleen, omdat een wethouder in de jaren 70 en 80 daar zo actief haar schouders onder zette: Wil Velders. Geen woorden, maar daden…

We herinneren ons Wil Velders als een sociaal bewogen mens. Een bestuurder die van aanpakken wist. En als een politica in hart en nieren. Een 'rooie vrouw avant la lettre', wordt ze genoemd. Ze stond bekend als een uitstekend onderhandelaar. Ze wist prima wat ze wilde. Maar kon zich ook goed inleven in de situatie van partners en tegenstrevers. Geven en nemen... Ook die kunst verstond zij. Tijdens Wils wethouderschap was er een enorme toename van drugsgebruik. Het Rijk zette flink in op voorzieningen voor drugsverslaafden, zoals de Methadonbus. Die moesten wel een plek krijgen. Daar heeft Wil toen hard aan getrokken. Ook als de buurt waar zoiets moest komen, dwars ging liggen.

Ze was goed in het creëren van een prettige sfeer. Ze vond dat als er hard gewerkt moest worden, dan is de sfeer waarin dat gebeurt erg belangrijk. Maar ze kon ook van zich afbijten. Toen de stenen tijdens die raadsvergadering door de ruiten suisden, wilde ze best luisteren – maar sprak ze de actievoerders ook streng toe.

Wil Velders was nooit alleen de bestuurder of de politica. Ze had grote belangstelling voor mensen. Vooral voor mensen die een steuntje in de rug konden gebruiken, zette zij 2 stappen extra. Haar interesse in mensen was echt. Zij was trouw aan haar partij en bleef dat ook. De mensen met wie zij nauw samenwerkte, bleven in haar hart – Hans Spekman en zijn echtgenote Muriel waren afgelopen weekend bij mij thuis op visite, ook zij getuigden er van. Zelfs Wil haar gezondheid haar in de steek liet en ze afhankelijk werd van hulp van anderen, bleef zij vanuit het hospice nieuwjaarsgroeten sturen. Altijd vergezeld van een inspirerend gedicht.

Velen zullen Wil Velders-Vlasblom, haar bevlogenheid, haar menslievendheid en inspiratie missen. Ik geef nu het woord aan Hester Assen namens de gemeenteraadsfractie van de PvdA...

Ik verzoek u tenslotte een moment van stilte in acht te nemen. Ter herinnering aan een gewaardeerd politica, een kundig burgemeester en bovenal een warm en betrokken mens.

Uw mening