Burgemeester Heropening Stadshospice Utrecht

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Kanaalstraat, 16 mei 2019

Beste mensen,

Dank mevrouw Jonker, beste Lorissa, voor uw vriendelijke woorden.

Dank ook voor de uitnodiging. Zeer eervol. Van harte gefeliciteerd met de renovatie, wat heerlijk dat er nieuw linnengoed is en dat er extra is gesopt.
Was meerdere keren te gast in het hospice in Vleuten en hier aan de Kanaalstraat.
Nam in Vleuten ooit afscheid van voormalig gemeenteraadslid Wim Oostveen en hier - bij toeval - van de kassière van het toenmalige tuincentrum Koningsdal, die mij ergens halverwege de jaren negentig vroeg of mijn toen nog zeer jonge dochtertje de kabouter mocht, die zij op het allerlaatste moment in de boodschappenkar legde. 

Wat mij steeds in de hospices opviel is dat er - ondanks dat de gasten in hun laatste levensfase zitten - geen deprimerende sfeer hangt. Er wordt geleefd en gelachen.
De dood wordt niet ontkent, maar u bent wel bezig met een waardig afscheid van het leven.
De gasten zijn blij (als ik dat woord hier mag gebruiken) dat ze hier hun leven nog goed kunnen afronden en dat het niet in één keer voorbij is.

Dat er ook in de laatste levensfase nog geleefd wordt, is voor een groot deel te danken
aan de vele vrijwilligers die zich hier op een bijzondere manier inzetten. Minimaal acht uur per week, waarvan eens in de twee weken een nachtdienst. En u doet alles wat mogelijk is voor de gasten. Uw inzet gaat ver. Vanuit de overtuiging dat hoe je ook geleefd hebt, wat er ook gebeurd is in je leven, je hier goed bent zoals je bent.
 
Heb afgelopen lintjesregen nog één van u namens Zijne Majesteit in het zonnetje mogen zetten: Aquila Walenkamp. Zij vond haar inzet zo vanzelfsprekend, dat ze pas in de gaten had dat ze een Koninklijke Onderscheiding zou krijgen toen ik al halverwege de toespraak was. Tot dat moment geloofde ze nog altijd in de smoes dat haar dochter een lezing zou gaan geven.

Dat is volgens mij typerend voor velen van u. U zet zich belangeloos in en verwacht hier geen schouderklopjes voor. U zit vaak urenlang naast iemands bed en door uw betrokkenheid komen de mensen als vanzelf met hun verhalen. Graag zou ik een ieder van u in het zonnetje willen zetten. Wil in ieder geval deze heropening aangrijpen om u te bedanken voor uw ongelofelijke inzet, die van grote waarde is. Voor de gasten, maar ook voor de stad Utrecht.

32 jaar geleden werd de Stichting Thuis Sterven opgericht. Toen vanuit het idee dat veel mensen wel graag thuis willen sterven, maar dat daar weinig ondersteuning voor was.
17 jaar geleden is ook het Hospice ontstaan. Hier aan de Kanaalstraat. Een drukke straat
met groentewinkels, slagers en allerlei andere bedrijvigheid. En te midden van alle drukte
een huis van rust om je laatste hoofdstuk af te sluiten. Een prachtige plek, die één van de gasten eens de uitspraak ontlokte: ‘Nou, als de hemel nog mooier is dan dit…’

Dat er een plek als deze is in Utrecht, voor Utrecht en door Utrechters, mogen best meer mensen weten. Goed dat de positieve sfeer en de rust van het huis, met de verbouwing behouden is en zelfs versterkt. Complimenten voor dit resultaat en grote dank aan iedereen die hier aan heeft bijgedragen. Dank u wel.

 

Uw mening