Burgemeester Interreligieuze ontmoeting kerkelijke en levensbeschouwelijke organisaties in Leidsche Rijn

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Leidsche Rijncollege, 24 november 2018

Beste mensen,

‘Bruggen slaan... wij hebben elkaar nodig’, ‘praten als brugman’ en ‘wensen tot eeuwig geluk’, het zijn zomaar een paar citaten en uitspraken van de inleidende woorden van zojuist, uit vier verschillende religieuze en levensbeschouwelijke gemeenschappen. Dank voor de uitnodiging en dank voor uw gastvrijheid hier in het Leidsche Rijncollege.

Ik mocht een aantal van u al ontmoeten tijdens het bezoek van H.M. de Koningin op 5 oktober aan ons 20-jarige Leidsche Rijn en ook een dag of tien geleden, op mijn voor de tweede keer georganiseerde stedelijke bijeenkomst van alle Utrechtse geloofs- en levensbeschouwelijke organisaties. Deze keer vond de ontmoeting plaats in het stadskantoor...

Goed dat u er allemaal bent (en een aantal van u opnieuw). Op een moment en op een plaats waarop je het gevoel bekruipt dat geloof en levensbeschouwing er weinig meer toe doen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek rekende uit dat Nederland voor het eerst minder gelovigen dan niet-gelovigen telt. En Leidsche Rijn is een deel van de stad dat niet bepaald, zoals nieuwe wijken vroeger (en natuurlijk Vleuten en De Meern), wordt gemarkeerd door prominente religieuze gebouwen.

Aan de andere kant kwam er onlangs een boek uit van de Engelse kunsthistoricus Neil MacGregor. Hij constateert dat religie en levensbeschouwing volop terug zijn in het publieke en politieke debat. En ook hier in de stad merk je dat er behoefte bestaat aan (zoals MacGregor het noemt) een gemeenschapsgevoel. Aan een gedeelde identiteit, een gemeenschappelijk verhaal waaraan je kracht kan ontlenen.

Over kracht gesproken. Was op die eerdergenoemde woensdagavond tijdens mijn ontmoeting onder de indruk van een uitspraak van één van de deelnemers aan de bijeenkomst. Hij zei dat het bijeenzijn van zo veel 'bronnen van goedheid' hem inspireerde. En zo is het precies. Geloof en levensbeschouwing uiten zich bij veel mensen in een bewonderenswaardig sterke 'drive' om iets te betekenen voor anderen. Met name voor degenen die - door wat voor redenen ook - minder goed kunnen meekomen. Het moeilijk hebben. Een steuntje in de rug zoeken. Behoefte hebben aan een luisterend oor.

Aan Sint-Maarten, de schutspatroon van onze stad - inmiddels heel ver boven alle ‘partijen’ verheven - lees je ook na bijna zeven eeuwen nog altijd de kracht af die uitgaat van het iets betekenen voor een ander. Ook in een land dat bekend staat als één van de gelukkigste landen van de wereld. Want ook hier - en nu in een periode van voorspoed - kennen we nog altijd armoede. Zijn er spanningen. Wijzen en schelden groepen mensen naar elkaar. Is er onzekerheid over de toekomst.

U - en gelukkig velen met u - zoekt juist het gemeenschappelijke verhaal, de samenbindende kracht. Een kracht die mensen niet verdeelt maar bij elkaar brengt. U bent zichtbaar en voelbaar aanwezig in de Utrechtse samenleving. Organiseert activiteiten die bijdragen aan een sociale en verdraagzame stad. Een stad waar heel velen willen wonen. In vriendschap en in vrede.

Daarom is het zo belangrijk en goed dat u hier in Leidsche Rijn met elkaar kennis maakt. Elkaar ontmoet. Elkaar inspireert. Met elkaar samenwerkt. Om te beginnen vandaag. Maar ik hoop dat er nog vele even positieve en inspirerende ontmoetingen en de nodige samenwerkingsverbanden zullen volgen. Ik roep als vaker op tot enige mildheid, vandaag ook tot kameraadschap en - zoals Yuri Saris aan het begin zei - tot geloof in ons mooie Leidsche Rijn. Dank u wel.