Burgemeester Opening symposium De Smaak van Zuid

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Kanaalweg, Kanaal30, 31 januari 2020
 
Beste mensen, in het bijzonder minister Ferd Grapperhaus, goedemorgen, welkom in Kanaal30 – één van de vele pareltjes van Zuid. Echt Utrechts.
 
Zei op 2 januari in mijn nieuwjaarstoespraak dat Utrechters “redelijk trots” zijn op hun stad. We zijn tevreden over de economie, de mooie architectuur en bijvoorbeeld het culturele aanbod. Prijs Utrecht regelmatig aan als ‘the heart, the very heart of the Netherlands’.
 
Waar we absoluut niet trots op zijn, is dat de regio Midden-Nederland internationaal ook bekend staat als: ‘the heart, the very heart’ van de cocaïnehandel. Een handel waar gigantische geldbedragen in omgaan. Uit rioolwateronderzoeken blijkt dat alleen al in de stad Utrecht een halve kilo cocaïne per dag wordt gebruikt. 10.000 snuifjes per dag. En achter één enkel snuifje zit een hele wereld.

Spreek hierover vaak in en met de driehoek. Vroeger was de drugswereld een schimmige scene, een scene die steeds gewelddadiger wordt. Op straat, op klaarlichte dag, tot tragische vergismoorden aan toe.

De cocaïnehandel ontwricht wijken, gezinnen en buurten. Het is een nieuwe vorm van high impact crime. De regio Utrecht wordt de kraamkamer genoemd van jongeren die betrokken zijn bij plofkraken in binnen- en buitenland. Natuurlijk gaat veel aandacht gaat uit naar Overvecht, maar ook delen van de wijken Hoograven, Kanaleneiland en Rivierenwijk staan bekend als gebieden waarin groepen jongeren zich bezig houden met drugscriminaliteit.

De meesten van u weten dat. U werkt of woont in de wijk en weet dat dit in de kern fijne wijken zijn om in te leven. Maar helaas ook plaatsen waar mensen zich zorgen om maken.

Daarom sta ik hier, om mede namens de hoofdofficier van justitie, de politiechef en de hier ook aanwezige wethouders Maarten van Ooijen en Linda Voortman te laten zien dat we dit willen stoppen. Te beginnen met de jonge aanwas. Jongeren van soms 12 of 13 die ogenschijnlijk onschuldige hand- en spandiensten verrichten [‘even op de scooter een pakketje wegbrengen’] en daar honderden euro’s mee verdienen. En vervolgens onder druk worden gezet om meer te doen. Ze zien geen uitweg meer.
 
Maar die uitweg is er wel. En daar willen wij ons voor inzetten. Samen met u. Zeker, we moeten grenzen stellen. Jongeren die in de fout gaan, moeten daarvoor boeten, maar we moeten ook uitzicht geven op een toekomst. Perspectief bieden op een eervolle uitweg uit de criminaliteit.
Voorkomen is beter dan genezen en hoe voorkomen we dat jongeren zwichten voor de verleidingen van het drugsgeld?
 
Een ingewikkelde puzzel, waarbij we:
- elkaars werk goed moeten snappen;
- nieuwe, creatieve oplossingen moeten verzinnen.

Dit vraagt veel van ons. We voelen de buikpijn, maar ik proef hier vanochtend, met uw grote aanwezigheid, ook het vertrouwen dat het kan. Niet alleen met je usual suspects partners, maar juist ook de unusual. We hebben allemaal te maken met deze problematiek. We komen de jongeren tegen. En - hopelijk - hebben we allemaal eenzelfde drive om het verschil te maken.

Iemand die de drive zeker voelt, is Redouan Dahmane. Sprak hem tijdens een werkbezoek. Redouan runt een taekwondoschool in Hoograven. Vroeger gingen jongens overal ergens anders sporten, nu zien ze elkaar in zijn sportschool. Ze sporten en praten met Redouan over hun problemen. Redouan zoekt de ouders en hun mentoren op school op. Hij luistert, coacht, geeft zelfvertrouwen. Met de boodschap:
er is altijd een uitweg, een alternatief, een toekomst. Als Redouan dit kan, kunnen wij dit ook.

In feite zijn wij allemaal - vergeef me de vergelijking - een pizzapunt of een stuk van de taart. En zoals zo vaak bij een wicked problem, is dat we iemand de rol geven van ‘koekenbakker’. Buiten de keuken noemen we zo iemand ‘een regisseur’. Iemand die niet overal over gaat, maar zich wel verantwoordelijk voelt voor het totaal en mensen en organisaties met één gezamenlijk doel samenbrengt.

Ik ben de minister erkentelijk dat hij met ons wil meedenken en wil helpen te zorgen dat we deze jongeren een alternatief kunnen bieden.

Misschien weten jullie dat we vandaag samen een kookboek - met een hoofdletter K - maken met jullie recepten voor het doorbreken van patronen in Zuid. Ben nieuwsgierig naar uw menukaart. Ik zal, als uw ‘opper-koekenbakker’, ook bijdragen aan wat hopelijk een dik boek gaat worden.
 
Beste mensen,
 
In Utrecht mag iedereen meedoen. We schrijven je niet af, zolang je bereid bent om mee te doen. U allemaal bent belangrijk. Veel dank en alle waardering voor het belangrijke werk dat u in deze stad en voor de wijkbewoners verzet. U bent onmisbaar, ook vandaag. En hoewel we vandaag misschien niet het ei van columbus gaan presenteren, neem ik graag een voorschot op waar we samen toe in staat zijn: de regio Midden-Nederland laten uitgroeien tot ‘the heart, the very heart’ van een land waarin we jongens die de bocht uitvliegen niet alleen straffen, maar ook een uitweg bieden naar een betere toekomst.

Dank voor uw komst, ik wens u een inspirerende bijeenkomst.

 

Uw mening