Burgemeester Stille tocht ter herdenking van de tragische gebeurtenissen op 18 maart 2019

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Jaarbeursplein, vrijdag 22 maart 2019

Lieve mensen,

Het is werkelijk hartverwarmend dat u met zovelen bent gekomen. Afgelopen maandag was een dag van angst, woede en verdriet. Een dag die je nooit hoopt mee te maken. En tegelijkertijd een dag van grote saamhorigheid, compassie en medemenselijkheid. Het bewijs dat we elkaar in Utrecht vinden in tijden van nood.

Uw betrokkenheid was overweldigend. En uw initiatieven om de slachtoffers te herdenken en de nabestaanden te steunen zijn echt van enorme waarde. Dank u wel.

Wat een mooie, zonnige dag beloofde te worden, werd een zwarte dag. Nietsvermoedende en onschuldige mensen werden onder vuur genomen.

Om kwart voor elf stond de tram stil. En daarna de rest van Utrecht.

Terrassen bleven leeg. Scholen hielden kinderen binnen. Horeca en winkels sloten hun deuren. Bussen en trams reden niet. Een lege stad, op klaarlichte dag. De stad werd stil. Alleen klonk het geluid van trauma- en politiehelikopters  boven het 24 Oktoberplein.

Hulpverleners werkten eendrachtig samen. Om de slachtoffers te verzorgen. Om de verdachte te zoeken.

Nu, vier dagen later, overheersen nog altijd ongeloof en afschuw. Drie mensen vonden de dood. Twee uit Utrecht. Eén uit Vijfheerenlanden. Drie mensen raakten zwaargewond. Met één van hen gaat het gelukkig weer veel beter. Met de andere twee helaas nog niet. Ooggetuigen proberen de beelden en belevenissen een plek te geven.

Daarom is onze stad vandaag opnieuw stil. Lopen we in stilte naar het 24 Oktoberplein.

Om de nabestaanden te steunen. Om ons medeleven te tonen. En om te laten weten dat er ook in Utrecht geen plaats is voor haat en geweld.

Laten we vandaag, maar ook morgen, elkaar vasthouden. Laten we op de bres staan voor een samenleving waarin iedere dag de stem wordt gehoord van vrijheid, tolerantie en verdraagzaamheid.

En, zoals onze stadsdichter Onno Kosters het deze week omschreef.
Ik citeer: ‘Laten we buigen naar wie na vandaag niet meer onder ons is. Laten we stilstaan, niet oordelen. Ze zeggen zoveel, maar laten we nu voor de helderheid zwijgen.’

Dank u wel. Ik wil u nu vragen om één minuut stilte ter nagedachtenis van de slachtoffers.

Uw mening