Burgemeester Uitreiking Domtoren in Goud aan Ton Mattei

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Buiten in Oost, 31 augustus 2019

Beste mensen, Beste Mieke, Michel en Nicole, Beste Ton,

Volgens mij Ton, had je me hier niet verwacht. Kom nauwelijks in de horeca, maar spreek je graag even toe nu ik er toch ben.

We kennen elkaar al enige tijd. Van de Dikke Driesen uiteraard, maar ook bij FC Utrecht komen we elkaar met enige regelmaat tegen. En ook Ries - ik kan er niet om heen, hij is nog maar net overleden - ook good old Ries de Winter was een verbindende schakel tussen ons.

Op 1 september 1969 - 3 dagen voor mijn achtste verjaardag - ging je aan de slag als kastelein. Het jaar 1969 was het jaar van de eerste maanlanding, het legendarische Woodstockfestival en het laatste publieke optreden van The Beatles, vanaf het dak van Apple Records. Een ruig jaar dus. In dat jaar ging je aan de slag in de Ouwe Dikke Dries.

En in die 50 jaar heb je maar een handjevol werkgevers gehad, wat iets laat zien van je trouw en inzet. Een harde werker, heel sociaal, met hart voor de zaak en door en door betrouwbaar. Kortom, iemand om zuinig op te zijn.

Bij de Ouwe Dikke Dries werd je in 1969 in het diepe gegooid. Las vandaag een prachtig interview met jou in het AD en daarin liet je weten – en ik citeer: "“Als je het daar kunt, dan lukt het overal wel. Recht voor zijn raap, lekker direct en vol zelfspot. Utrechtser kan het niet."

Uiteindelijk heb je daar bijna 30 jaar gewerkt, waardoor je een bekend gezicht werd in wijk C en ver daarbuiten. Want de studenten die daar kwamen zag je later terug hier in Buurten met vrouw en kinderen. Wat zij op hun beurt zeer op prijs stelden. Als uithangbord voor Buurten is jouw vertrek een aderlating.

Dat iedereen jou kent is iets wat jouw kinderen regelmatig merken als ze op vakantie zijn en op de gekste plekken mensen ontmoeten die hun groeten aan jou overbrengen.

Jouw trouw blijkt ook uit het feit dat je inmiddels ruim 40 jaar getrouwd bent met Mieke en ik begreep dat je een fantastische opa bent voor jouw kleindochters Vayen en Noa. Noem dit ook, omdat je Mieke bij de Ouwe Dikke Dries hebt ontmoet en zij jouw werk altijd heeft ondersteund.

In jouw vak is werken tot de late uurtje eerder regel dan uitzondering wat een flinke impact op het gezin kan hebben, maar dankzij Mieke is dit altijd vlekkeloos verlopen. Daar mag ook wel een applausje voor.

Na de Ouwe Dikke Dries heb je een aantal kortere dienstverbanden gehad onder meer bij zalencentrum de Malle Jan. Hier moest je opeens behoorlijk wat personeel aansturen wat je nog niet eerder had gedaan. Het bleek een verrassend leuke ervaring. Een periode waar je in gesprekken graag op terug komt.

Maar de laatste 15 jaar ben je aan de slag gegaan voor - en met - Erik en Bob. En heb je mede vorm gegeven aan het succes van Buurten.

Van Erik begreep ik dat je een echte ouderwetse kastelein bent in de goede zin van het woord. Je bent gastvrij altijd bereid om in te vallen als dat nodig en je gaat na 50 jaar nog altijd met plezier naar het werk. In jouw werk hoor en zie je van alles maar je gaat hier altijd discreet mee om.

Dit geldt ook voor jouw vrijwilligerswerk bij FC Utrecht. Alweer 23 jaar ontvang je in het spelershome de selectie, de staf en de familie van de voetballers. Dit doe je met diezelfde gastvrijheid die jou zo kenmerkt. Gelukkig blijf je dit nog wel doen.

Beste Ton,

Jouw betrokkenheid, trouw en inzet gedurende een loopbaan van 50 jaar is van grote waarde geweest en wat mij betreft een voorbeeld voor velen, als ook jouw vrijwillige inzet voor FC Utrecht. Wil die waardering graag onderstrepen. Het is mij een groot genoegen jou te onderscheiden met 'De Domtoren in Goud'.

Uw mening