Burgemeester Uitreiking Speld van de Stad aan Ton Jochems

Toespraak burgemeester Jan van Zanen

Utrecht, Gasthuis Leeuwenbergh, 28 februari 2019

Beste mensen, beste Ton, beste Anja, Kevin, Steven en Anna,

Zeer geachte (oud)wethouders Wonen, ik zie een rijtje Utrechtse politieke geschiedenis in de zaal zitten. Geweldig. Eervol voor je Ton - en de SSH - en terecht overigens.

Geachte heer Jochems, beste Ton,

ik las laatst dat jij lang geleden, ergens in de jaren 70, hier vlakbij op kamers wilde gaan wonen. In de Lange Rozendaal, één van de Zeven Steegjes. Het leek jou wel wat: studeren in Utrecht en wonen op kruipafstand van alle kroegen. Alleen dachten jouw ouders er anders over... Zij wilden zoonlief niet in, ik citeer, "een achterbuurt". Vind het overigens een prachtig stukje binnenstad ... "Jij gaat maar naar de SSH", zei jouw vader. Dus kwam jij niet in de Steegjes, maar in de Ina Boudier Bakkerlaan terecht. Jouw eerste kennismaking met Stichting Studenten Huisvesting. En je kwam terug... Eerst was je huurder bij SSH, later werd je bestuurder bij SSH. Dat kunnen maar weinig mensen zeggen. Weet wie wat er van jou was geworden als jij toch in de Zeven Steegjes mocht wonen. Dan had Utrecht er misschien anders uit gezien (en wie weet had je dan 'carrière' gemaakt) ...

Vermoedelijk zou Utrecht er iets anders uit hebben gezien, want: onder jouw leiding groeide het aantal studentenkamers. Toen jij in 2000 "de grootste huisbaas van Utrecht" werd, beheerde SSH 7.000 kamers. Nu zijn het er 19.000. En dat aantal stijgt nog steeds, bijvoorbeeld op het oude KPN-terrein. Een spectaculaire ontwikkeling.

Zoiets gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Zelfs in de zich het meest snel ontwikkelende stad van Nederland tover je niet even wat kubieke meters woonruimte uit je binnenzak. Laat staan kamers voor duizenden studenten... Dan heb je iemand nodig die de kunst verstaat om: partijen aan tafel te krijgen, slimme financieringsconstructies te bedenken en ervoor zorgt dat al die ambitieuze plannen worden omgezet in vele kubieke meters woongenot.

Dat is je gelukt. En hoe. Het voert te ver om al jouw wapenfeiten, je hebt er heel wat verzameld in 20 jaar, op te sommen. Ik wil er toch een paar noemen: De Uithof was ooit, ik citeer jou, Ton, een "winderig" hoekje in Utrecht. Er kwamen meer faculteiten. De hogeschool kwam. En er kwamen, in samenwerking met de universiteit en gemeente, veel studentenwoningen. Die duizenden studenten die daar nu leven, daar knapt een omgeving echt verder van op.

Voordat jij directeur werd, verliep de samenwerking met de universiteit "stroefjes" ... Maar met jouw charme wist jij de universiteit - "op zijn Tons" - voor jouw plannen te winnen. Ze waren zelfs bereid een deel van het faculteitsgebouw te slopen, zodat Casa Confetti kon worden gebouwd. We kennen jou ook als iemand die voortdurend hamert op kwaliteit. Jij wilt: mooie projecten... Hoogstaande architectuur... Robuust. Comfortabel. Betaalbaar...dus niet met teveel poespas... Daarmee weet je mensen voor je te winnen. Weet je nieuwe partners aan je te binden. En weet je partijen op één lijn te krijgen.

En dat is nog niet alles. Je bent de drijvende kracht achter Jebber. Afgestudeerden kunnen zo doorstromen naar een betaalbare huurwoning. Je nam het initiatief voor woonprojecten voor jongeren met autisme (voel me hierbij om persoonlijke redenen zeer bij betrokken), samen met stichting De Grasboom. Jij zorgde voor opvang van zwerfjongeren in Wittevrouwen. Onder jouw leiding groeide SSH uit tot een organisatie die namens anderen panden beheert en in zeven gemeenten actief is.

Met je enorme inzet en enthousiasme heb jij de afgelopen 20 jaar mede de 'skyline' - whatever they may be - van Utrecht bepaald... Al die nieuwe studentenwoningen, al die starterswoningen, al die mooie bouwprojecten, hebben het beeld van onze stad veranderd. Utrecht nog net iets mooier gemaakt... Had je vast niet gedacht, toen je 40 jaar geleden in de Ina Boudier Bakkerlaan voor de eerste keer jouw weekendtas openritste...

Beste mensen, beste Ton,

SSH van je studententijd tot aan je vroegpensioen - ik zei het eerder - dat is slechts weinigen gegeven. Zo uniek ben jij dus... Veel studenten, oud-studenten, iedereen die in 'jouw' kamers heeft gewoond, zijn je dankbaar. Utrecht is je zeker dankbaar. Zo dankbaar zelfs, dat het gemeentebestuur heeft besloten jou, Ton, de Speld van de stad toe te kennen. Van harte gelukgewenst.

Uw mening