Initiatievenfonds Spoken Art Community

Kinderen die hebben deelgenomen aan Spoken Art Community tonen hun werk.

Goed nieuws voor wie vindt dat Noordoost wel wat meer kunstzinnige ‘onrust’ kan gebruiken: Marith Hameter en Roos Polman richtten afgelopen jaar de Spoken Art Community (SAC) op. De SAC start in 2018 met een scholenproject dat kunst en filosofie combineert. Hoofdthema: vertrouwen. “In de hele samenleving mogen we elkaar wel meer vertrouwen. Gelukkig kun je dat leren.”

Kunst, verhalen, vertrouwen

De Spoken Art Community komt niet uit het niets, vertelt Hameter: “Het is een opvolger van de Staatslieden Art Community. We hebben deze nieuwe naam gekozen, omdat we meer dan een buurt willen bedienen en omdat het ons ook gaat om het verhaal achter een kunstwerk. Als je dat kent, maakt dat een werk sterker.” Hameter en Polman - jeugdvriendinnen – runnen samen de SAC en ontwikkelen samen de projecten, waarin ze vooral willen samenwerken met lokale kunstenaars. Vast uitgangspunt is dat kunst mensen kan verbinden. “We hechten aan een sterke band tussen onze kunstprojecten en wat wijkbewoners willen. En we zagen dat in de wijken, en eigenlijk de hele samenleving, altijd wel kan worden gewerkt aan onderling vertrouwen. Dat is ons hoofdthema geworden.” De vraag was wel nog welke bijdrage de SAC aan dat vertrouwen zou kunnen leveren. Polman: “Vertrouwen ontstaat eerder als je iemands verhaal kent. En daarvoor heb je eigenlijk alleen maar een gesprek nodig.”

Succesvol begin op de Paulusschool

Waar kun je beter beginnen aan de ontwikkeling van vertrouwen dan bij de jeugd? Vanuit dat besef focussen Hameter en Polman zich met hun eerste project op basisscholen in Noordoost. Filosofen werken daarin samen met kunstenaars uit verschillende disciplines om het gesprek tussen kinderen (en anderen) op gang te brengen en onderlinge grenzen te verkleinen. Hameter: “Via ons lespakket maken zij kennis met vragen als: wie ben jij, wie ben ik, hoe gaan we met elkaar om? Kinderen moeten met open vizier over zulke vragen in gesprek kunnen. Elk antwoord is goed, alles mag.” De pilot van het project, op de Paulusschool in Tuindorp, was een groot succes. Hameter en Polman presenteerden hun project ook al aan meer scholen. Die reageerden enthousiast op de combinatie van filosofie en kunst. Zweverig? Helemaal niet, zegt Polman: “Met filosofie kun je kinderen ook gewoon leren hoe je een open gesprek voert. Zo’n vaardigheid kan je in het leven heel ver brengen.”

Wat is een vreemde?

Het project is in eerste instantie gericht op kinderen uit groepen 6, 7, en 8. Polman: “In de eerste lessen gaat een filosoof met die kinderen de diepte in: wat is een gesprek, hoe raak je met elkaar in gesprek, hoe leer je een vreemde kennen? En wat is dat eigenlijk, een ‘vreemde’? Daarna gaan de kinderen zelf aan de slag: lekker filosoferen in de klas en oefenen met gesprekken voeren.” Buiten de school zullen de kinderen ook echt ‘een vreemde’ interviewen. “Daar komen ongetwijfeld bijzondere verhalen uit, die de kinderen vervolgens, onder begeleiding van een professionele kunstenaar, vertalen naar een kunstwerk, zoals een theaterstuk of gedicht.

Een hele stap voor een 10-jarige

De pilot op de Paulusschool is afgesloten met een drukbezochte eindexpositie, waar de leerlingen hun werk hebben gepresenteerd. Uiteindelijk doel is dat zulke kunstwerken in de publieke ruimte worden tentoongesteld. Dan hebben namelijk alle wijkbewoners er iets aan. Maar voor nu zouden Hameter en Polman het al fantastisch vinden als de deelnemende kinderen straks inderdaad het gesprek met een vreemde aan durven gaan. “Dat is voor een 10-jarige een hele stap”, zegt Polman, “En een duurzame ervaring: je neemt zoiets voor altijd mee. Daarom vinden we dit project zo belangrijk. Gelukkig zien het Initiatievenfonds en andere fondsen er ook veel in. Dankzij hen kunnen we het waarmaken.”