Luchtkwaliteit Regelgeving

De Europese Unie heeft regels opgesteld om de luchtkwaliteit te verbeteren. Alle Europese landen zijn verplicht deze regelgeving te implementeren in de landelijke regelgeving. Nederland heeft dat gedaan in de Wet milieubeheer in een hoofdstuk over luchtkwaliteit (hoofdstuk 5.2). Al snel bleek dat Nederland problemen heeft met twee vervuilende stoffen: fijn stof (PM10) en stikstofdioxide (NO2).

Voor Nederland was het onmogelijk om tijdig aan de door Europa gestelde grenswaarden te voldoen. Met behulp van het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) heeft zij hiervoor uitstel gekregen van de Europese Commissie. Als gevolg hiervan zijn tijdelijk hogere concentraties toegestaan. Tot 11 juni 2011 gold voor PM10 een verhoogde grenswaarde: niet meer dan 35 dagen per jaar met een daggemiddelde concentratie van 75 µg/m³, na die datum geldt een maatgevende dagnorm van 50 µg/m³ voor maximaal 35 dagen). Op 1 januari 2015 moet Nederland voldoen aan de norm voor NO2 (maatgevend is een jaargemiddelde van 40 µg/m³). Tot die tijd geldt een grenswaarde van 60 µg/m³.

Het Actieplan Luchtkwaliteit Utrecht (ALU) vormt de bijdrage van de gemeente Utrecht aan het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL). Het NSL is een samenwerkingsprogramma van de Rijksoverheid en lokale overheden om de luchtkwaliteit te verbeteren. Jaarlijks vindt een monitoring van dit nationale programma plaats om de ontwikkeling van de luchtkwaliteit te volgen en de voortgang van de uitvoering van maatregelen en projecten, die zijn opgenomen in het programma, bij te houden. Voor deze monitoring heeft het ministerie van Infrastructuur & Milieu de Monitoringstool laten ontwikkelen.  De Monitoringstool toont de berekende concentraties PM10 (fijn stof) en NO2 (stikstofdioxide).