Toespraak burgemeester Sharon Dijksma
Stadhuis, 31 maart 2026
Leden van de raad, leden van het college,
Welkom bij deze buitengewone raadsvergadering, waar we afscheid nemen van de vertrekkende raadsleden. Met een speciaal welkom aan familieleden, vrienden en iedereen die via de livestream meekijkt.
Zo meteen spreek ik alle vertrekkende raadsleden toe – van de kortst zittende tot de langst dienende. En we laten u niet met lege handen gaan. Sowieso krijgt u van mij de oorkonde, de ingelijste raadscartoon en voor jullie ligt een Dom-zeep. Waarmee wij jullie willen zeggen: Utrecht was in goede handen bij jullie!
En…een aantal van u krijgt zo meteen de Raadspenning. Een blijk van waardering voor iedereen die minimaal een termijn in de gemeenteraad heeft gezeten. Het is de moderne versie van de Utrechtse Vroedschapspenning uit 1599. Met daarop de Latijnse tekst ‘Civitatis Traiectensis’, ofwel Erewijn van de stad Utrecht.
Ooit was dat ook letterlijk wijn. Want vroeger kon je de penning inwisselen voor wijn. Wie in de 17e eeuw een afscheidsborrel gaf, en even krap bij kas zat, kon met deze munt afrekenen bij de plaatselijke wijnhandelaar. Misschien breng ik u met dit historische feitje wel op ideeën, maar we hopen dat u de Raadspenning thuis een mooi plekje geeft.
Op de andere zijde van de Raadspenning staat trouwens een druiventros. Druiven die mij aan het denken zetten. Want ook ik kan genieten van een wijntje bij het eten. Maar een niet lekkere wijn kan de maaltijd zomaar bederven.
Zoals volksvertegenwoordigers ook een wrange bijsmaak kunnen krijgen van het uitoefenen van hun eervolle taak. Iets wat helaas steeds vaker gebeurt… Misschien heeft u ook gelezen dat de afgelopen raadsperiode 15 procent van de gemeenteraadsleden voortijdig de lokale politiek verliet.
Ofwel: 1 op de 7 raadsleden zit de rit niet uit. Bijvoorbeeld door ziekte. Maar steeds vaker krijgen lokale politici te maken met agressie, bedreiging of verbaal geweld. Toen Lot van Hooijdonk anderhalf jaar geleden afscheid nam, noemde zij wethouder zijn ‘de mooiste hondenbaan ter wereld’. Je kan veel voor de stad betekenen. Maar de kritiek die je krijgt, is vaak niet mals zijn en steeds vaker op de persoon.
Helaas is Lot geen uitzondering. Anderhalve week geleden mocht ik in dit stadhuis het congres van het Katholiek Vrouwendispuut openen. Deze organisatie komt op voor vrouwen met politieke ambities. In mijn speech noemde ik onder andere Juliet Broersen.
De fractieleider en lijsttrekker van Volt in Amsterdam postte op haar LinkedIn-pagina over de haatberichten en bedreigingen die zij dagelijks krijgt. Ik zal hier niet herhalen wat Juliet allemaal naar haar hoofd geslingerd krijgt. Maar je snapt meteen dat sommige gemeenteraadsleden het bij slechts 1 raadsperiode houden. Ik maak mij daar grote zorgen over.
Tegelijkertijd heb ik diepe bewondering voor iedereen die deze hondenbaan koestert. Dappere mensen zoals Juliet, die zich niet laten wegpesten uit de politiek. Iedereen die energie krijgt van het raadswerk. En zij zijn gelukkig nog steeds in de meerderheid. Voor de meeste lokale politici smaken de druiven nog steeds zoet. Zij gaan door, omdat zij een bijdrage willen leveren aan de samenleving. En trots zijn op wat zij met hun belangrijke werk voor elkaar krijgen. En terecht zijn ze trots. Ook in Utrecht hebben we deze raadsperiode veel bereikt:
- Zoals betere kansen voor de jeugd in hun eerste 1.000 dagen, in het MBO en op de arbeidsmarkt.
- Het binnenslepen van maar liefst 600 miljoen voor de Merwedelijn…
- We hebben de afgelopen vier jaar 10 duizend woningen gebouwd. De Raad heeft plannen vastgesteld voor meer dan 20.000 andere woningen.
- We hebben begin dit jaar ons eerste burgerberaad gehad.
- We werden de meest competitieve regio in Europa…
- De beste fietsstad ter wereld…
- De opvang van kwetsbare nieuwkomers en dak- en thuislozen…
- Het bewaken van de openbare orde…
- Het hervormen van de Jeugd en WMO…
- De schitterend gerestaureerde Domtoren.
- De vergroening van onze vloot, zoals recent 2 elektrische schepen…
- Een verbetering van de bestaanszekerheid voor iedereen dat echt nodig heeft.
- En…het meermaals organiseren van nagenoeg vlekkeloze verkiezingen…
Uitdagingen waren er ook. Want we waren amper uit het oog van de corona-tornado gekropen of de volgende orkaan stak alweer op. Meerdere orkanen zelfs, zoals de oorlog in Oekraïne, verschuivende mondiale machtsverhoudingen en de conflicten in het Midden-Oosten.
Die onrust, de keuzes die in Den Haag worden gemaakt – die voelden we ook in Utrecht. De opvang van Oekraïense vluchtelingen, moeilijke financiële keuzes die gemaakt moeten worden, het gesprek durven aangaan over internationale vraagstukken die onze samenleving raken en de pro-Palestinaprotesten – die op 17 juli vorig jaar zelfs deze raadzaal bereikten.
U heeft dus ervaren dat het raadswerk in de vierde stad van Nederland meer dan serious business is. Maar u deed het! U deed het uit liefde voor de democratie, uit liefde voor Utrecht en uit liefde voor misschien wel het allermooiste vak dat je in de mooiste stad ter wereld mag uitoefenen.
Leden van de raad, leden van het college, beste mensen,
Uit de grond van mijn hart dank ik u – namens alle Utrechters – voor de fijne samenwerking, voor het vertrouwen en vooral voor uw tomeloze inzet voor Utrecht. En mocht u er straks zin in hebben…een wijntje heeft u zeker verdiend!
Ik wens u alle goeds voor de toekomst. Een aantal van u zie ik morgen weer, als we de nieuwe gemeenteraad installeren. En tegen de rest zeggen we tot ziens.
Inderdaad tot ziens… Want als wij u niet op de publieke tribune zien, dan wel als lid van de Vereniging Oud-Raadsleden. Alle vertrekkende raadsleden worden automatisch het eerste jaar lid, dus dat krijgt u ook!
Maar voordat u zichzelf oud-raadslid mag noemen, moet u nog even een afscheidsspeech ondergaan. Eén zonder zure druiven, dat is beloofd!
En de eerste tegen wie ik graag iets wil zeggen, is: Hans Geleijns.
Hans Geleijns (D66)
Beste Hans, ik zei net dat raadsleden energie krijgen van wat ze allemaal voor elkaar krijgen. Maar als volksvertegenwoordiger moet je natuurlijk wel voeling houden met jouw stad. Dat betekent dat je naast de raadzaal en commissiekamer ook de wijken in moet.
Dat zit bij jou wel goed. Voor het keiharde bewijs moet je ‘Buurten in de Gaard’ googelen. En wie zie je als je vervolgens op ‘Foto’s’ klikt? Een filmpje van ons gewaardeerde D66-raadslid Hans Geleijns, die met zijn disgenoot proostend aan een mooi gedekte tafel zit.
Maar naast Bourgondiër ben jij ook iemand die kan buffelen. Jij kwam altijd op voor de belangen van de ondernemers, met name de – en dat is geen verrassing – de horecaondernemers. Jij bent een man met levenservaring – zeg maar de Hans Vijlbrief van de Utrechtse gemeenteraad. Jij zegt weleens dat Utrecht meer is dan een plek voor singles en studenten. Jij wilde er zijn voor alle Utrechters.
Hans, één ding nog over jouw foto in Buurten in de Gaard. Want in jouw ene hand houd jij een biertje omhoog. Houd het vrolijke en Bourgondische dat uit Limburg mee naar Utrecht nam, vast Hans!
En…in datzelfde korte filmpje steek je ook jouw duim op. Iets wat ik nu ook voor jou doe. Omdat je het zo goed hebt gedaan. Hans, dank voor jouw inzet. Graag overhandig ik jou de oorkonde en de cartoon. Ik wens je alle goeds!
Ruben Snijder (Student & Starter)
Beste Ruben, jij bent misschien wel het ultieme bewijs dat leeftijd slechts een getal is. Als jongste raadslid van de stad zette jij je in voor sport voor elke Utrechter – in het bijzonder voor de roeiers. En natuurlijk maakte jij je ook hard voor de nachtcultuur en festivals, plekken waar je niet per se jong hoeft te zijn om je jong te voelen.
Als een frisse wind kwam jij in maart 2024 de raadszaal binnen. En met een belangrijke boodschap geef jij nu het stokje door aan jouw opvolger. En die boodschap is: luister naar elkaar en wees niet bang het moeilijke gesprek te voeren. Want juist daar worden wij als stad sterker van. Daar ben ik het helemaal mee eens.
Ik twijfel er niet aan dat jij je zal blijven inzetten voor een inclusieve stad. Een stad waar iedereen zich gehoord, welkom en geliefd voelt. Jouw liefde voor de politiek voelden we. En in jouw geval zit er ook politiek in de liefde. Jouw vriend Bram stond voor D66 op de lijst – over powerkoppels gesproken.
Van jouw studie sociale geografie via 2 masterdiploma’s naar raadslid. Jouw cv is nu al ijzersterk. Net als jouw kruisband, die gelukkig weer helemaal is hersteld. Wie weet sta jij straks weer te shinen op de rode loper van het Nederlands Filmfestival. Ik ben benieuwd wat jij nog meer voor ons in petto hebt.
Bedankt voor alles, Ruben, en alle geluk voor de toekomst!
Kirsten Alblas (ChristenUnie)
Beste Kirsten, op de website van de gemeente heeft ieder raadslid een eigen pagina. En op de ene pagina staat meer dan de andere. Jij was een van de raadsleden die veel informatie over jouzelf deelde. Bijvoorbeeld dat je bijna 18 jaar met heel veel plezier hebt gewerkt in de specialistische jeugdGGZ. Maar dat er een moment kwam dat jij besloot je te gaan richten op jouw werk voor ChristenUnie.
En jij hield woord. De afgelopen raadsperiode heb je drie vervangingen gedaan, voordat jij in december Rik van der Graaf opvolgde als fractievoorzitter. Met jouw ruime ervaring in de specialistische jeugdGGZ was het geen wonder dat jij de portefeuilles Jeugd en Welzijn deed. Maar ook Cultuur, Sport, Vastgoed en Wonen, Mobiliteit, Groen en Openbare Ruimte waren bij jou in goede handen. Je bent klimaatactivist, dus voerde jij ook het woord op Energie(transitie) en Duurzaamheid.
Op jouw pagina lezen we ook dat jij secretaris bent van Stichting Klooster op Zuilen. Die wil de Bethelkerk te verbouwen tot een duurzaam gebouw, met daarin een kerk en een modern klooster. Net als het raadswerk is dat een mooi, zichtbaar en dankbaar project. Helaas stopt jouw werk als gemeenteraadslid voor nu. Maar goed te weten dat jij elders in de stad aan mooie en belangrijke dingen blijft werken.
Maar wie weet zien wij jou hier nog eens terug in het stadhuis, want weinig is zo voorspelbaar als de politiek. Ik vond het leuk met jou samen te werken, Kirsten. Dank voor alles wat je voor Utrecht hebt gedaan en blijft doen. Het ga je goed.
Louise de Vries (Partij voor de Dieren)
Beste Louise,
Waar niemand – jij ook niet, denk ik – rekening mee hield, gebeurde toch. In plaats van vooruitkijken naar een nieuwe raadstermijn gaan we nu terugblikken…
Terugblikken op een tijd waarin jij niet stilzat. Een jaar werkte jij aan jouw initiatiefvoorstel Rechten voor de Natuur. De beloning volgde afgelopen december, waarin jouw voorstel werd aangenomen.
Als je mensen vraagt wat jouw ultieme drijfveer was om gemeenteraadslid te zijn, zeggen ze: rechtvaardigheid. Jij kwam op voor mensen die niet gelijkwaardig worden behandeld, zoals sekswerkers en dak- en thuislozen. Ook stond jij altijd pal voor vrijheid van demonstreren en dus voor het demonstratierecht. Ook met mij ging jij in debat over het inzetten van paarden door de politie. Dieren als onderdeel van de escalatieladder: dat vond en vindt jij niet oké. En dat liet jij ook vaak merken.
Als jij een punt hebt, dan ga jij er ook voor. Jij kon pittig zijn op de inhoud, maar jij stapte ook vaak op mensen af om te checken of alles oké was. Betrokken, fel en lief. En naast lief ook actief, want na een pittige raadsdag neem jij graag afstand van de politiek door te skeeleren, Spaans te leren, dansjes te doen op Bad Bunny of vrijwilligerswerk bij Buurtbuik.
Blijf die leuke dingen vooral doen, Louise! Ik hoorde dat je bij de Partij voor de Dieren-fractie betrokken blijft, dus wij zijn zeker nog niet van jou af.
Dank voor jouw inzet voor de stad. Ik wens je alle goeds.
Titus Stam (PvdA)
Beste Titus, als er een prijs zou bestaan voor de Meest Collegiale Partijgenoot, dan zou jij – denk ik – hoge ogen gooien. Want ik geef het je te doen: een drukke baan als beleidsadviseur bij de gemeente Arnhem, vrijwilliger bij de Voedselbank en de studentenroeivereniging Orca en ook nog eens een onderzoeks-master Geschiedenis doen aan de universiteit van Leiden.
Ondanks jouw bepaald niet lege agenda was je tot twee keer toe bereid een raadslid tijdelijk te vervangen. Vorig jaar volgde jij zelfs een collega definitief op als raadslid. Kennelijk smaakte dat naar meer, want je was weer verkiesbaar voor een nieuwe termijn – waarover later meer.
Als raadslid zette jij je namens de PvdA-fractie in voor onderwerpen als Mobiliteit & Verkeersveiligheid, Sport, Studenten, Vastgoed en Openbare Ruimte. Jouw drijfveer was een eerlijker Utrecht. Want iedere Utrechter verdient een goed, eigen plekje in onze stad. Daar zijn niet alleen meer betaalbare woningen voor nodig. Jij maakte je sterk voor meer kansen – juist voor alle kwetsbare mede-Utrechters. Telkens als jij in de Voedselbank aan het werk bent, zie jij dat er ook Utrecht nog een wereld te winnen is.
Geen twijfel dat jij met dezelfde drive en power de volgende raadsperiode in wilde gaan. Echter; de kiezer besliste anders en nu nemen wij helaas afscheid van jou. Maar wie weet ben jij straks opnieuw die collegiale comeback-kid en zeg ik naast bedankt ook…tot ziens. Het ga je goed, Titus!
Victor Paalman
Beste Victor, liften is één van jouw favoriete bezigheden. Twee jaar geleden pleitte jij zelfs voor meer liftplekken in de stad, omdat liften – en ik citeer – "een duurzame manier van reizen is. En heel leuk."
Ik weet niet of jij die dag lopend, fietsend of liftend naar het stadhuis kwam… Zeker is dat eind 2023 niet alleen een nieuw raadslid, maar ook een nieuwe partij en fractie deze raadzaal binnenstapte. Jij was er altijd, jij was altijd enthousiast en jij nam het raadswerk altijd heel serieus.
Waarbij jij de portefeuille digitalisering heel serieus nam. Of het nu ging om AVG, ChatGPT of digitale gezondheid: jij zat er altijd bovenop. Iets minder digitaal was jouw idee om in de stad borden op te hangen, zodat studenten de dichtstbijzijnde supermarkt konden vinden. Dat uitgerekend de specialist digitale zaken dit voorstelde, vonden veel collega’s hilarisch.
Hilariteit is één, maar een woord dat ook bij mij opkomt is betrokkenheid. Ook zonder jouw onafscheidelijke witte t-shirt met vuurrode letter U erop wist iedereen: Victor houdt van Utrecht.
Met jouw passie streed jij voor een veilige rit op digitale snelweg, de kortste rit naar de buurtsuper – en nog veel meer. In jouw relatief korte raadsperiode heb jij veel werk verzet.
Victor, jij hebt een nieuwe baan gevonden en stopt nu als raadslid. Een nieuwe horizon lonkt… Dank voor jouw betrokkenheid, collegialiteit en originaliteit. Waar jouw wegen ook naartoe gaan leiden – al dan niet met een opgestoken duim en liftbordje – ik wens je alle goeds.
Achraf Aït Daoua (D66)
Beste Achraf, als de emoties oplopen, is het altijd fijn als er mensen zijn die rustig en bedachtzaam blijven. Jij bent het voorbeeld van iemand die zich niet snel gek laat maken.
Jouw start in deze raad was niet gemakkelijk en daar is genoeg over gezegd en geschreven. Maar jij ging enthousiast aan de slag en wij leerden jou snel kennen als een zeer betrokken raadslid. En dat digitale dossiers en veiligheidsvraagstukken jouw onderwerpen zijn. Niet voor niets ging jouw maidenspeech over de Afronding besluitvorming digitale stad.
Jij bleef waarschuwen dat wij ons niet te afhankelijk moeten maken van de techreuzen. Dit bewustzijn is inmiddels al aardig in onze samenleving doorgesijpeld, maar jij was er al heel vroeg bij. Jij bent het levende bewijs dat wij meer volksvertegenwoordigers nodig hebben met een met een bèta-achtergrond. Deze snel veranderende en rap digitaliserende wereld snakt naar mensen die ingewikkelde vraagstukken begrijpen. Jij verstaat de kunst om moeilijke materie op een begrijpelijke manier uit te leggen.
En als je iets met jou wilde afspreken, bijvoorbeeld voor een hoorcollege over groene IT, dan moest dat overleg altijd in de Subway plaatsvinden.
Ik vermoed dat dit vanwege de wraps en niet de wifi was...
Achraf, na 1 termijn stop jij als raadslid. Jouw baan op het ministerie vergt veel energie en vraagt om volledige focus. Dat begrijp ik, maar ik vind het jammer om een hyperintelligent raadslid uit te moeten zwaaien. Hopelijk inspireer jij andere bèta’s om ook de plaatselijke politiek in te gaan.
Dank voor jouw wijsheid, betrokkenheid en collegialiteit, Achraf. Ik wens jou alle goeds voor de toekomst.
Bina Chirino (D66)
Beste Bina, jij vindt dat – als je eenmaal gekozen bent voor de gemeenteraad – daar ook helemaal voor moet gaan. Ik hoorde dat jij aan het kickboksen bent en dan weet je dat je ook in de ring 100 procent moet geven.
Jij genoot zichtbaar van technische briefings en financiële stukken. De één zou hier acuut plankenkoorts van krijgen, maar voor jou kon de materie nooit complex genoeg zijn. Jij wilde alles tot in detail doorgronden en collega’s moesten echt van goede huizen komen om jou te overtuigen.
Jij staat bekend als een dame van principes, maar jij kon ook stevig politiek voeren. Niet alleen uitdelen, maar ook – als kickbokser weet jij daar alles van – kunnen incasseren. “Je zit immers niet voor niets in de raadzaal”, zei je weleens.
Je was trots volksvertegenwoordiger te zijn en jij nam die taak ook zeer serieus. Je kon zo in het raadswerk opgaan, dat het soms ten koste van jouzelf ging. Maar ondanks een spreekwoordelijk trap links en een figuurlijke klap rechts, bleef je tot de allerlaatste gong rechtop in deze ring staan.
En die gong klinkt vandaag. Bina, veel dank voor jouw bezielde inzet voor de stad. Naast de oorkonde en cartoon overhandig ik jou graag de Raadspenning.
Ik wens je alle goeds voor de toekomst.
Linda Bode (Volt)
Beste Linda, ik begin toch meteen over ‘Geld voor u’ – een mooi idee. Minder regels, meer vertrouwen in Utrechters. Zelf zie je het misschien ook wel als een hoogtepunt van jouw tijd in de raad. Het commentaar dat armoederegelingen ingewikkeld en versnipperd zijn, is niet nieuw. Maar een echte doorbraak om daar verandering in te brengen, ja dat is wel nieuw. Zoals bekend, heeft je voorstel het niet gehaald, maar het laat wel een nieuwe weg zien. Misschien komt jouw idee in een andere vorm terug.
Je liet je ook gelden met andere vooruitstrevende ideeën. Zoals gendermainstreaming in de Visie Stedenbouw 2040. Daarmee weet je de tijdsgeest goed te vangen. Vrouwen en non-binaire personen moeten zich veilig voelen in deze stad en dat begint bij stedenbouw.
We hebben je leren kennen als iemand die zich baseert op de feiten en absoluut no-nonsense is. Iemand die niet bang is om in complexe problemen te duiken. Om vervolgens feilloos de vinger op de zere plek te leggen. Je opereert vanuit de gedachte dat beleid de stad moet dienen en moet leiden tot resultaat. Die houding was duidelijk terug te zien in jouw verdediging van je initiatiefvoorstel.
Je afscheid is ook een gemis voor de commissie VBF, want jij kreeg veel lof voor de manier waarop je daar voorzitter was. En je fractie zal ook jouw lunch- en dinersuggesties missen, want jij wist precies waar je in Utrecht het beste kan eten. En niet alleen in Utrecht, heb ik gehoord. Want ook op de Europese congressen van Volt bleek je een uitstekende reisleider te zijn.
Dank voor alles en alle goeds voor jou, Linda. Ook jij krijgt van mij de Raadspenning.
Ruud Maas (Volt)
Beste Ruud, jij bent de man van de meetbare resultaten. Jij gaf de raad meer grip door te hameren op het belang van specifieke, meetbare doelstellingen en indicatoren. Jij kreeg voor elkaar dat die houding hier in de Raad wordt geassocieerd met jouw partij. Met VOLT dus en dat is echt een meetbare prestatie. Daarnaast leerden we je ook kennen als iemand die scherp was op integriteit. Dankzij jou werden nevenfuncties en de overgangsperiode van het wethouderschap beter vastgelegd. Je zorgde dus voor betrouwbaardere bestuurders en meer transparantie.
Een ander succes dat we aan jou toe kunnen schrijven, is de toegankelijkheid van de stembureaus. Dankzij jouw motie kreeg elke wijk minstens één volledig toegankelijk stembureau. En dat je dat voor elkaar kreeg, was mede te danken aan jouw specifieke debatstijl. Rustig, weloverwogen en altijd op de inhoud.
Ruud, jij bracht rust en balans in deze relatief jonge Raad. Je was een verbindende schakel tussen verschillende generaties. En dat gaat verder dan het inhoudelijke werk van de raad. Zo begrijp ik dat je ook wel eens een krijsende baby tot rust hebt gebracht op een Voltcongres. Die lag al snel heerlijk te relaxen in jouw armen.
En zo hebben we je hier eigenlijk ook een beetje leren kennen: een opa in het echt en als de vriendelijke grootvader van de raad. Misschien is het nu tijd voor jou om wat meer te relaxen. Meer tijd om met jouw familie op de Bunnikside te zitten. Dankjewel Ruud! Ook jij krijgt van mij een Raadspenning.
Hessel Stellinga (CDA)
Beste Hessel, in mijn inleidende praatje heb ik 1 discussie uit deze raadsperiode niet genoemd. Ik dacht: die bewaar ik lekker voor het moment dat Hessel aan de beurt is.
Ik heb het natuurlijk over de vraag of je nu wel of niet hoger mag bouwen dan de Domtoren. Daar zijn de meningen in Utrecht op zijn zachtst gezegd over verdeeld. Vorig jaar laaide in deze raad de discussie weer op. Ruben Snijder, van wie we net al afscheid namen, betoogde toen dat we – en ik citeer – “hoogbouw zouden moeten omarmen”. Namens de CDA-fractie nam jij juist stelling voor laten zoals het is. Sterker nog: jij vond dat er een regel moest komen dat er in Utrecht nooit hoger dan de Domtoren gebouwd mag worden.
Natuurlijk heb je de afgelopen raadsperiode veel meer gedaan dan de status van onze Domtoren te beschermen. Wij leerden jou kennen als het raadslid die een lans wilde breken voor de kleinere fracties. “Is het rechtvaardig en democratisch dat grote fracties meer spreektijd hebben dan kleine?”, vroeg jij tijdens jou maiden speech.
En wisten wij: dit raadslid gaat ervoor. En was het geen verrassing dat jij voorzitter werd van de bezwaarschriftencommissie en daarnaast optrad plaatsvervangend voorzitter van de commissie Mobiliteit, Groen en Openbare Ruimte. Jij was de voorzitter met een gewoonte, die je de hele raadsperiode volhield: jij vergat altijd jouw pen.
Helaas geven wij vandaag geen pennensets weg, Hessel. Maar ook jij krijgt van mij een welverdiende Raadspenning. Maar niet voordat ik jou heb bedankt voor jouw inzet voor Utrecht. En wij ook jou een daverend applaus hebben gegeven. Ik wens je alle goeds, Hessel!
Mariam Al-Saqaff (VVD)
Beste Mariam, jij hebt lang getwijfeld of je wel door wilde gaan als raadslid. Vier jaar geleden begon je boordevol energie aan deze klus en die power heb je tot de laatste dag vastgehouden.
Jij hebt een grote hekel aan onrechtvaardigheid en voor veel volksvertegenwoordigers is dit de reden waarom ze ooit voor de lokale politiek kozen. Jouw vader vluchtte ooit voor de oorlog en kreeg in Nederland een nieuwe kans.
Ruimte krijgen om kansen te benutten, dat gun jij iedereen en daarvoor streed jij met hart en ziel. Ruimte voor de Utrechtse ondernemers bijvoorbeeld – en dan vooral de standplaatshouders. Voor de standplaatshouders zorgde jij dat het lotingsbeleid werd aangepast. En voor de ondernemers aan de Amsterdamsestraatweg regelde jij een betere nadeelcompensatie.
Naast een economisch veerkrachtig Utrecht streed jij ook voor een gezonde stad. In jouw maidenspeech maakte jij je zorgen over onze groeiende stad, waarin de sportparken niet meegroeiden. Jij pleitte voor een actief beleid, zodat Utrechters kunnen blijven sporten en gezond blijven.
Jij bent een unieke combinatie van een warme persoonlijkheid en iemand die ook stevig uit de hoek kan komen. In de raad ben jij belangstellend en attent, maar als debater en voorzitter liet jij je niet snel de kaas van het brood eten.
Mariam, jij streed voor een stad die kansen creëert en waar kansen je gegund zijn. Een plek waar je keuzes kan en mag maken. Jij koos voor meer tijd voor jouw werk, jouw familie en een mooie reis. Dat is jou allemaal gegund. Dankjewel voor iedere minuut die je onze stad hebt gegeven.
Ook jij krijgt van mij de Raadspenning. Ik wens je alle goeds!
Margreet Ramaker (VVD)
Beste Margreet,
In deze tijden van bezuinigingen konden we onszelf gelukkig prijzen met een kundig iemand zoals jij. Financiën zat in jouw portefeuille. Jij zorgde ervoor dat de voorjaarsnota voor jouw mede-raadsleden inzichtelijker werd. Met jouw financiële kennis in de hand streed jij tegen de verhoging van de OZB. Wie OZB zegt, zegt Margreet.
Als oud-bestuurslid van COC Utrecht nam jij de belangen van LHBTIQA-plussers mee het werkveld in. Iedere Utrechter telt voor jou. Dat zagen we onder andere terug in de raadscommissie Jeugd. Daarnaast zette jij je in voor cultureel ondernemerschap. Het Nederlands Filmfestival heeft er met jou een echte cultuurstrijder bij. Dit liet jij ook zien in de rollen die jij aannam in het Stadhuistoneel.
In de commissie Werkdruk hielp jij mee om het werk leuk te houden voor anderen. Je vindt dit zelf natuurlijk ook belangrijk. Ik begrijp dan ook helemaal jouw keuze om te stoppen als raadslid en meer tijd te maken voor jouw werk, interesses en vooral ook jouw gezin.
We gaan je missen, Margreet. We gaan jouw bulderende lach, humor, scherpte en menselijkheid missen. In het rookhoekje gaan ze je missen. En ik denk dat jouw fractie je enorm gaat missen, want er was er maar één die de notulen altijd las!
Dank voor jouw inzet. En ook jij krijgt van mij de Raadspenning.
Berdien van der Wilt (D66)
Berdien, jij bent een atypische politica. Sterker nog; jij was nooit bezig met politica zijn. Jij zag jezelf in de eerste plaats als volksvertegenwoordiger. Iemand die zich primair wilde inzetten voor de inwoners van Utrecht.
Bijvoorbeeld met jouw initiatiefvoorstel 'Geef woningzoekenden een stem'. En vanuit de portefeuille Maatschappelijke Opvang was jij de stem van de kwetsbare mensen – die vaak over het hoofd gezien en minder goed gehoord worden.
Toen jij vier jaar en één dag geleden begon als raadslid, groeide jij al snel uit tot de coach en psycholoog van de D66-fractie. Van de hele raad zelfs. Jij bent één van de zeldzame politici die niet alleen over de schutting tussen partijen heen kijkt, maar er ook eroverheen klimt. En dan weten ze jou ook te vinden. Iedereen die goed advies, een luisterend oor of een dikke knuffel kon gebruiken, was bij jou aan het goede adres.
Collega’s zien jou als iemand kan verbinden, menselijke warmte uitstraalt en vertrouwen wekt. Daaraan zou ik willen toevoegen dat jij allergisch bent voor wat ze noemen politiek testosteron… Want kom bij Berdien niet aan met geharrewar en gekissebis. Het kwam weleens voor dat jij als een vredestichtende blauwhelm tussen de rood aangelopen hoofden ging staan. Door iedereen simpelweg als mens te benaderen en te waarderen, wist jij inwoners als collega-raadsleden voor je te winnen.
Berdien, je hebt een baan in het onderwijsveld, waar jij je richt op burgerschap onder scholieren. Die rol is jou op het lijf geschreven.
En het is een baan die veel van je vraagt.
We zullen je missen. Gelukkig komt er geen eind aan jouw grote maatschappelijke betrokkenheid en onvoorwaardelijke liefde voor Utrecht. Jij blijft je ook na vandaag inzetten voor een mooiere en betere wereld. Dank Berdien, voor jouw inzet en collegialiteit. Het ga je goed. Naast een groot applaus krijg ook jij de Raadspenning.
Nadia Stylianou (D66)
Nadia, wat ik zo leuk vind aan jou, is dat jij jouw emoties nooit onder raadszetels en collegebanken verstopt. Als iemand tijdens een raadsvergadering iets grappigs zegt, dan ben jij de eerste die lacht. En als je tijdens een betoog een inconsistentie of irrelevantie ontdekt, is jouw verbazing voelbaar.
Typisch Nadia, dus. Maar de afgelopen raadsperiode hebben wij jou ook leren kennen als een volksvertegenwoordiger die zich vol overgave op belangrijke onderwerpen stortte. Wat ik zeker wil noemen, is jouw strijd – met Bij1 – voor het vrijmaken van geld voor een Transzorgkliniek in Utrecht. Die er mede dankzij jouw inzet ook kwam.
Jij zag dat wonen in de stad niet automatisch betekent dat iedereen een achtertuin, genoeg geld voor een sportclub of zwemabonnement, of een plek in de buurt heeft om te ontspannen. Daarom zette jij je in voor meer zwemplekken in Utrecht, zoals bij de Muntsluis, jongerenplekken, openbare terrassen en ruimte voor sport. Ook streed jij voor het behoud van het Skatepark.
Voor één speerpunt – en het was niet eens een verkiezingsthema van D66 – zette jij zelfs jullie geheime fractiemedewerker in. Want in een filmpje waarin jij pleitte voor meer openbare plekken waar honden lekker kunnen bewegen, zagen wij ook Lou voorbij-kwispelen. Inderdaad, jouw langharige teckel, die de kijkers blaffend meedeelde dat ook honden – net als mensen – recht hebben op speelveldjes.
Diezelfde Lou reist met jouw gezin mee naar…Venloe. Want helaas zijn ook jullie slachtoffer van de oververhitte Utrechtse woningmarkt en verhuizen jullie daarom naar jouw Limburgse wortels.
Nadia, dank voor jouw inzet voor de stad. Misschien komt ooit het moment dat ook de lokale politiek van Venlo gaat kennismaken met jouw scherpte, humor en bevlogenheid. Als teken van dank – maar zie het ook als een aanmoedigingsprijs – krijg jij van mij de Raadspenning.
Maartje Vermeulen (GroenLinks)
Beste Maartje, met jou nemen we afscheid van een enorm zichtbaar Raadslid… En dat is niet alleen vanwege de rode bloem in je haar. Je was zo toegankelijk en bereikbaar, dat het voor je fractie soms voelde alsof er drie Maartjes waren. Jij dook overal op. Je hebt gewoon heel veel energie, energie die er uit moet. Zoals ook de mensen weten die wel eens met jou op een dansvloer hebben gestaan…
Jouw lievelingseten is roti uit de Kanaalstraat, hoorde ik. Die tip neem ik graag van je aan, want je kent natuurlijk goed de weg in Lombok. Als raadslid, bewoner en als vrijwilliger bij het Banka-plein. Dat is echt een plek om trots op te zijn, een kleine oase in de stad. Als kind kun je er geweldig spelen, maar ook voor ouders is het een heerlijke plek. En ook op 5 mei was de misschien wel mooiste speeltuin van Utrecht theplace to be, heb ik gehoord. Met alles, van karaoke voor kids tot een heuse breakdance-les.
En misschien is het niet eens zo ver gezocht om een verband te leggen tussen het Banka-plein en jouw inzet voor de Raad. Vanwege je inzet voor speeltuinen en groen, maar ook voor het onderwijs. Want ook daar was de kern van je inzet om het mooi, toegankelijk en inclusief te maken. Dan denk ik aan onderwijshuisvesting, leerlingenvervoer, en voorschoolse educatie.
Je hebt echt hart voor het onderwijs. En dan noem ik ook nog graag een recent succes: de eigen bijdrage voor de kraamzorg. Die wordt straks vergoed via de bijzondere bijstand of de U-polis. Jij hebt daar voor gepleit en het is op de valreep nog een mooi resultaat.
Maartje, we gaan jouw aanstekelijke energie missen en we gaan jou missen. Dank voor jouw liefdevolle inzet voor de stad en ook voor jou heb ik de Raadspenning.
Ingeborg Hornsveld (GroenLinks)
Beste Ingeborg, een volksvertegenwoordiger in hart en nieren. Zo hebben wij jou leren kennen in deze periode. Je was dat vanaf het prille begin, en eigenlijk zelfs al vlak daarvoor. Tekenend is dat je bij jouw sollicitatie twee referenten meenam: de directeur van het Volksbuurtmuseum, en een schoonmaker. Het laat zien hoe benaderbaar je bent, dat je voor iedereen wil opkomen.
En dat opkomen, dat deed je met volle overtuiging en volledige inzet. Hoewel dat niet altijd makkelijk was. Je kende fysiek de nodige tegenslag, maar liet je niet tegenhouden. Misschien maakte het je zelfs nog meer vastberaden. Vastberaden om toegankelijkheid op de kaart te zetten. Daar heb je altijd aan gewerkt: toegankelijkheid, zichtbaarheid en inclusiviteit. Mensen een stem geven die niet gehoord en niet goed vertegenwoordigd worden. Dat solidaire geluid liet jij hier in de raad horen. Ik herinner mij bijvoorbeeld de vragen die je stelde over het beter zichtbaar maken van ons homo-monument.
Op andere plekken liet je een heel ander geluid horen. Het liedje In de schaduw van de Dom verdient een plaats in de Utrechtse canon. Vroeger was je ook nog DJ, bij stichting Pann. Daar wist je de dansvloer vol te krijgen met Sezen Aksu en andere Turkse muziek. Ook Nina Hagen en Patti Smith zijn muzikale helden van jou, begrijp ik.
Ingeborg, jij wilde de politiek in omdat je een brug wilde slaan naar mensen die zich niet of nauwelijks door de politiek vertegenwoordigd voelen. En dat heb je in deze Raadsperiode ook echt gedaan.
De Utrechtse politiek gaat je missen. Veel dank voor al het werk dat je hebt verzet. Graag overhandig ik je de Raadspenning.
Marijn de Pagter (VVD)
Beste Marijn, dat de werkdruk voor gemeenteraadsleden torenhoog kan zijn, is misschien the understatement of the year. In verleden gaf jij gemeenten advies over hoe zij hun werk efficiënter konden doen. En hier in het stadhuis leidde jij een werkgroep die zich onder meer bezighield met de werkdruk in de raad. Jij bent het voorbeeld van iemand die zijn werkervaring gebruikt om het raadswerk te verbeteren.
Jij hebt een lange staat van dienst in de gemeenteraad. Als raadslid en als fractiemedewerker. Na de verkiezingen van 2018 was jij zes dagen in de veronderstelling dat je eindelijk een raadszetel had bemachtigd. Maar omdat Tess Meerding meer voorkeurstemmen had dan jij, bleef jij fractiemedewerker. Maar werd uiteindelijk jouw geduld toch beloond.
En werd Utrecht beloond met een raadslid dat altijd alle details wilde weten, de stukken goed las en optimaal voorbereid het debat inging. Mobiliteit en verkeer, dat waren jouw onderwerpen. Zo streed jij voor een alternatief herinrichtingsplan voor de bewoners van de Maliebaan. En kreeg je het voor elkaar dat er een onderzoek kwam naar de verkeerssituatie op de Meernbrug. Die gaat nu leiden tot aanpassingen van de verkeerssituatie op de Meernbrug.
Wij leerden jou kennen als een politicus die zich vast kon bijten in een onderwerp. Vasthield aan zijn standpunt, stevig debatten kon voeren, zonder daarbij op de persoon te spelen.
Wat ik zo mooi aan jou vind, is het gemak waarmee jij met alles en iedereen contact legde. Even gezellig buurten met vak C en de Griffie, jij deed dat gewoon. Ondanks jouw warme hart voor Zeeland en Griekenland was jij wars van de eilandjescultuur.
Marijn, gezinsuitbreiding is onderweg, tijd voor wat anders. Jouw vakmanschap – niet voor niets werd jij de Mark Rutte van de Raad genoemd – gaan wij missen. Net als jouw onbegrensde inzet voor Utrecht, waar ik jou – namens alle Utrechters – voor wil bedanken.
Ik wens jou en jouw gezin alle geluk, goeds en gezondheid! Graag overhandig ik jou de Raadspenning.
Fred Dekkers (GroenLinks)
Beste Fred, er was een tijd dat zo ongeveer iedere organisatieadviseur trots zei een ‘black belt’ te zijn. Een zwarte band in de ‘lean sigma six’. Iets met efficiëntere dienstverlening is dat, geloof ik. Ik weet niet of jij er één hebt. Inmiddels is dat al een beetje op zijn retour?
Je hebt in ieder geval wel een andere zwarte band. In taekwondo, een sport die een belangrijke rol speelt in jouw leven. En niet alleen voor jou persoonlijk als sporter. Naast je Raadswerk gaat veel van wat je doet voor de stad over taekwondo. Je bent scheidsrechter, je helpt een sportschoolhouder. En via die sportschool, Tjamie Sports, maak je sport toegankelijk voor een grote groep. Van de allerjongsten tot ouderen, de laatsten via het programma Meer Bewegen Voor Ouderen.
Ondertussen kende je zelf nogal wat tegenslag op het gebied van gezondheid: vanwege een hartoperatie moest we je in 2018 een paar maanden missen. Maar je kwam gewoon weer terug en bleef je inzetten voor de stad. Met je herstelde hart en ziel.
En bij die inzet was het sleutelwoord ‘participatie’. Wat je zelf in de praktijk bracht met taekwondo, dat gunde je ook andere Utrechters. Vanaf het prille begin wilde jij de mogelijkheden voor participatie vergroten. Daar begon je een jaar of 30 geleden al mee en je zette dat voort in de Raad. Het leidde tot soms heel uitgebreide bijdragen, vooral in het debat over Samen Stad Maken. Maar het zorgde ook voor tastbare resultaten. Je was een enthousiast pleitbezorger van het initiatievenfonds en de buurtaanpak.
Stilzitten is aan jou niet besteed, dus in de vakantie ga je er graag op uit met de fiets. Dat past bij iemand die zich zo inzette voor de mobiliteitstransitie. De voetgangersnota die er nu ligt, is ook voor jou een succes.
Fred, als je hier straks wegfietst, dan doe je dat in het besef dat je echt verschil hebt kunnen maken. En met een Raadspenning op zak… Bedankt voor je inzet en veel plezier op de fiets!
Rachel Heijne (GroenLinks)
Beste Rachel, we hebben het allemaal gemerkt: jij nam het raadswerk heel serieus en je gaf het altijd de zorg en aandacht die het verdient. Een heel gedegen raadslid was je. Vooral op de groene thema’s liet jij je echt gelden. Voor Julia was je een echte steunpilaar. Jullie hadden een interessante dynamiek, een soort good cop/bad cop-verhouding. Waarbij jij dan de bad cop speelde, zodat Julia het stralende, sympathieke middelpunt kon zijn.
Ondertussen boekte die ‘bad cop’ wel resultaten. Neem bijvoorbeeld je voorstel voor een houtstookverbod. Dat deed nogal wat stof opwaaien – maar vooral ook een heleboel stof niet… Want het zorgt voor veel minder stikstof en fijnstof. En daar ging het je om. Sterker nog: de concentratiewaarden van die stoffen in de lucht zijn straks nog maar de helft van de Europese norm. Met dat verbod loopt Utrecht dus voorop – in Nederland, in Europa en zelfs in de wereld.
Ondertussen liet je ook zien een sociaal hart te hebben. In de laatste maanden van jouw raadslidmaatschap pleitte je bijvoorbeeld voor meer subsidie voor U-pashouders en meer duurzaamheidsmaatregelen. Jouw werk als directeur bij de kringloopbrancheorganisatie sluit hier mooi op aan: duurzaamheid en sociaal beleid met elkaar combineren.
Rachel, voor een bad cop deed jij het voortreffelijk, veel dank daarvoor! Graag reik ik jou de Raadspenning uit. Het ga je goed.
Julia Kleinrensink (GroenLinks)
Beste Julia, dan gaan we nu over naar de Good Cop! ‘Fractievoorzitter van GroenLinks’ is natuurlijk al een heel verantwoordelijke plek, zeker hier in Utrecht. Maar bij jou komt er ook nog een flinke lijst aan nevenactiviteiten bij. Jij bent op verschillende manieren actief voor de landelijke studentenvakbond, en zit in de raad van advies van Dwars, bijvoorbeeld.
Je rolde zo vanuit het studentenleven de Raad in. Aanvankelijk richtte jij je op werk en inkomen en sport, maar je ontwikkelde je tot generalist. Je nam plek in de Werkgeverscommissie en verrichte zo belangrijk werk onder de motorkap van onze gemeenteraad. Bijzonder is dat je ook nog tijd en aandacht had voor je collega’s. Hoe gaat het met je, hoe zit je er bij, hoe kunnen we jou helpen je werk te doen… Ik weet dat jij je daar heel populair mee hebt gemaakt.
Ondertussen werkte je ook hard aan jouw eigen bijdragen en daar zaten bijzondere momenten bij. Het initiatiefvoorstel Krijgen waar je recht op hebt bijvoorbeeld. Maar ook het voorstel voor het kwijtschelden van gemeentelijke belastingen. Ja, dat werd een flink gevecht, tot aan de Hoge Raad aan toe, maar jij kwam, zag en overwon. Die voorstellen en jouw strijd daarvoor zijn wel echt typerend voor hoe jij politiek bedrijft. Zonder ego, zonder op te geven. Met een loepzuiver moreel kompas en met de feiten paraat.
Je woont in een fraai stukje Utrecht, in Tolsteeg. Daar kom je bij van het Raadswerk, met een tamelijk indrukwekkend lijstje van steeds wisselende hobby’s. Ik noem bijvoorbeeld rollerskaten – wat bij jou in de buurt uitstekend kan, natuurlijk.
Maar hebt nog een hele trits andere hobby’s uitgeprobeerd, zoals tapdansen, Afrikaans dansen en saxofoon spelen. Eigenlijk alles in de categorie ‘hier zitten de buren niet op te wachten’…
Slecht nieuws dus voor de buren dat jouw tijd in de Raad er op zit. En ook voor ons is dat slecht nieuws. Julia, we gaan je missen. Graag geef ik ook jou de Raadspenning.
Maarten Koning (D66)
Beste Maarten, jij bent één van de dinosauriërs van deze raad – en dat bedoel ik uiteraard als een compliment. Onze nestor, die net als alle gemeenteraadsleden, ooit nog een junior was. Maar als beginnend raadslid liet jij meteen een onuitwisbare indruk achter…
Want er moest een fietspad bij het Merwedekanaal komen. Jij keek naar de plannen en jij…werd niet meteen enthousiast van het gelijkvloerse kruispunt op de ontwerptekening. Jij zag het doemscenario al voor je: massa’s wachtende fietsforensen die hier de weg moesten oversteken, met ellenlange fietsfiles tot gevolg.
Dus pleitte jij voor een fietsonderdoorgang. Maar jij wilde jouw verhaal wel goed onderbouwen, dus trommelde jij de Fietsersbond op. Met hen ben jij een paar dagen bij de Nelson Mandelabrug fietsers gaan tellen. Wat jij allang vermoedde, bleek ook te kloppen. Het aantal fietsbewegingen was hier zo hoog, dat een onderdoorgang te verantwoorden was. Jij legde de cijfers voor aan wethouder Van Hooijdonk en zij paste de plannen hierop aan. En ging op 1 december 2020 eindelijk de fietstunnel open.
Dit zo snel voor elkaar krijgen, daar doen andere politici jaren over. Maar dit succesverhaal zegt alles over hoe gedreven en vasthoudend jij bent. Jij zet jouw tanden in dossiers, zoals jullie hond Bommel zich vastbijt in zijn hondenspeeltjes. En dat mag ook wel, want in jouw drie termijnen kwamen niet de makkelijkste dossiers voorbij. Grondzaken, Handhaving, Openbare Orde en Veiligheid en wonen – om er een paar te noemen.
In mei 2020, we zaten midden in de coronapandemie, presenteerde jij 'Summer in the City'. Jouw plan was om in de zomer te kijken naar mogelijkheden voor horeca en cultuur om toch open te blijven. Jij stelde daarom voor om terrassen in de stad uit te breiden en meer ruimte te creëren voor culturele evenementen en buitenbars. Alles uiteraard op anderhalve meter. Daarmee maakte jij de zomer voor zowel horecaondernemers als inwoners ietsjes zonniger.
En hopelijk wordt de toekomst van woningzoekenden ook wat zonniger. Als lijsttrekker ging jij 4 jaar geleden de verkiezingen in met de belofte om te gaan bouwen in Rijnenburg om het woningtekort aan te pakken. In het coalitieakkoord werd afgesproken dat er vanaf 2035 gebouwd gaat worden. Deze raadsperiode heb jij je hard gemaakt voor de bouw hiervan en debatten hierover geagendeerd.
Jij bent heel belangrijk geweest in de beslissing om te gaan bouwen in Rijnenburg. Daarvoor moest je wel eerst jouw partijgenoten achter je krijgen. Tijdens een ledenvergadering op camping Ganspoort hield jij een vlammend betoog om alle neuzen dezelfde kant op te laten wijzen. Net als bij de fietstunnel kwam jij hier ook met een doortimmerd en doordacht verhaal. Jij wandelt veel, al dan niet met Bommel, en ik weet uit betrouwbare bron dat je ook net bent teruggekeerd van een heldhaftige tourskitocht in de Zwitserse Alpen. Tijdens die wandelingen en skitochten draait jouw bovenkamer ongetwijfeld op volle toeren. Zodat je goed voorbereid een stevig debat in kan gaan – iets waar jij enorm van kan genieten.
Maar nog meer geniet jij nu van jouw gezien – met als stralende middelpunt de kleine Stelvio! Jij werd vader en naast de mens Maarten veranderde opeens ook de politicus Maarten.
Waar jij je eerst focuste op grote projecten, ging je nu meer nadenken over de toekomst. Ook jouw toekomst. En die van Stelvio, natuurlijk…
Ze zeggen over jou weleens dat jij goed bent in beginnen en wat minder in afronden – waardoor ergens in Hoograven-Zuid een spreekwoordelijke winkel aan niet-afgemaakte ideeën staat. Waar je na vandaag vaker te vinden bent.
Eén onafgemaakt idee zal je niet in die winkel vinden. En dat is jouw plan om na drie termijnen te stoppen als raadslid. Dat gaat nu echt gebeuren. Jij wilt meer tijd besteden aan jouw gezin. En dat snappen we. Al zullen wij na 12 jaar jouw doordachte en doortimmerde betogen, jouw messcherpe opmerkingen, jouw creatieve en strategische geest, maar bovenal jouw energie en passie gaan missen.
Maarten, dank voor jouw tomeloze inzet. Dat verdient een daverend applaus en ook voor jou heb ik de Raadspenning.
Maar je krijgt nog iets…
Helaas is dat geen naambordje in de fietstunnel onder de Nelson Mandelabrug. Maar hopelijk maak ik Maarten Koning ook blij met de mededeling dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd, jou te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Gefeliciteerd, Maarten! Het ga je goed.
Cees Bos (Stadsbelang Utrecht)
Beste mensen, er zijn een paar zekerheden in het leven. Belastingen is daar één van. Maar ook…Cees Bos in de Utrechtse gemeenteraad. Cees, als er überhaupt al een houdbaarheidsdatum op het raadswerk zit, dan trokken jouw kiezers – en jij – zich daar nooit iets van aan.
Jouw tijd in de Utrechtse gemeenteraad leest als een spannende politieke thriller. Met die bloedstollende avond waarop de Raad een besluit moest nemen over de centrale bieb en het filmhuis ’t Hoogt op het Smakkelaarsveld. Jij had de kerstvakantie gebruikt om je nog eens goed te verdiepen in dit dossier – en het was niet eens jouw dossier – zodat je wist waarover jij ging stemmen. En met jouw beslissende stem – 23 tegen 22 – verdween het plan van tafel.
Wat zeker ook in een politieke pageturner thuishoort, is jouw gewaagde plan om – samen met Wim Oostveen – een lokale partij op te richten. Jullie wilden een vuist te maken tegen de gevestigde orde. Jij zei dat jij je met Stadsbelang Utrecht hard wilde maken voor – en ik citeer – “de gewone dingen die spelen bij de inwoners van Utrecht”.
En een vuist maken deed je. In het begin samen met Wim, de laatste twee termijnen als éénmansfractie. Met iemand die een financieel adviesbureau runt, kan het niet anders dan dat jij altijd met een set haviksogen de geldstromen volgde. ‘Sociaal waar het kan, zuinig zijn als het moet’, werd jouw motto. En het lot van elke eenmansfractie – een karrenvracht aan portefeuilles beheren – droeg jij.
Maar jij zorgde er ook voor dat je kon shinen op onderwerpen die wat verder van het gemeentelijke huishoudboekje staan, zoals jouw initiatiefvoorstel voor de Bijenhoofdstad. En mede dankzij jou is er bij de koffieautomaten ook havermelk beschikbaar.
Met jouw bravoure bracht jij altijd reuring in de raad en tijdens de commissievergaderingen. Jij was altijd de eerste die reageerde als er een commissievoorzitter of een gespreksleider voor een raadsinformatiebijeenkomst nodig was. Die leidde jij dan…op jouw eigen manier.
Jij ontpopte je niet alleen als het geheugen van de gemeenteraad, die meteen dossiers, besluiten en eerdere discussies kon afratelen. Jij bent het voorbeeld van een politicus die vederzacht is op de inhoud en bikkelhard op de relatie kan zijn. Met jouw warme hart voor het politieke vak, de inhoud en de stad waar jij bent geboren, was jij altijd zichtbaar bezield bezig. Die bezieling kon zich ook wel eens vertalen in messcherpe en soms bikkelharde opmerkingen. Jij spreekt de taal van de straat en sommige mensen moesten daar echt aan wennen en daarmee riep jij ook weerstand op. En gebeurde het weleens dat de voorzitter moest ingrijpen.
Jij was – kortom – het type dat zelfs in een handleiding voor rust en orde nog een manier vond om de boel op te schudden.
Een tegelijkertijd leerden wij ook andere kanten van jou kennen. Dat Cees ook vrolijk, vriendelijk en open kon zijn. Cees die altijd met de warme oliebollen rondging, zodra het oliebollenseizoen weer was aangebroken. De gastvrije en Bourgondische Cees ook, die in zijn tuin een overleg voor alle commissievoorzitters en zorgt voor gezelligheid en lekker eten.
Cees, veertien jaar lang ging jij voor de Utrechters door het vuur. Jij wilde het allerbeste voor Utrecht en jij diende jouw geboortestad met hart en ziel. Jij wilde een vuist maken tegen de gevestigde orde en dat deed je op onnavolgbare wijze. Maar jarenlang was jij ook de nestor van de raad die altijd rake, ware, maar ook mooie woorden had voor – bijvoorbeeld – een vertrekkende wethouder.
Nu sturen wij de rake en ware woorden naar jou, Cees. Maar ook woorden van waardering. Ik spreek ze uit met het besef dat de Utrechtse politiek het voortaan met één zekerheid minder zal moeten doen, dank ik je voor jouw intense en oprechte bezieling. Jouw onnavolgbare stijl. Jouw scherpe en kritische blik. En ook jouw warme oliebollen zullen wij missen.
De Raadspenning, die heb je na al die jaren natuurlijk dik verdiend. En ik ga je nog iets overhandigen, Cees. Want het heeft Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd, ook jou te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Van harte gefeliciteerd, Cees! Ik wens je alle goeds.
Pepijn Zwanenberg (GroenLinks en LINK)
Zijn we nu aangekomen bij het laatste raadslid van wie wij vandaag afscheid nemen.En dit – denk ik – met de meeste tegenzin zal doen. Want Pepijn, een aantal raadsleden maakte al voor deze verkiezingen de keuze om na deze termijn niet meer terug te keren. En voor anderen werd de keus gemaakt. Want zo werkt onze democratie. Een prachtig instituut dat tegelijkertijd hard en meedogenloos kan zijn. En kunnen we met recht zeggen dat er vandaag een eind komt aan een tijdperk.
Want als je vijf termijnen gemeenteraadslid bent geweest… Met vijf burgemeesters hebt gewerkt… Ontelbare raads- en commissievergaderingen hebt gedaan… Vaak als plaatsvervangend voorzitter van de raad optrad…waarbij je ook nog een oneindig aantal overleggen voorzat van het dagelijkse bestuur en van fractievoorzitters... Soms nachtenlang doorhaalde… Zitvlees hebt gekweekt, op zowel raadzetels als fietszadels…dan mag je spreken van een tijdperk.
Ik probeer me voor te stellen hoe jij hier 20 jaar geleden jouw entree maakte. Ik gok dat je toen ook op de fiets kwam. Misschien was je ruim op tijd bij het stadhuis, maar kon je de stalling niet vinden. En parkeerde jij jouw fiets maar tegen de voorgevel. En de rest is…geschiedenis.
Ik zou nu al jouw portefeuilles op kunnen sommen, maar dan zijn we – vrees ik – wel even bezig. Veel interessanter is om te zien hoe de stad met jou is meegegroeid. Want toen jij als raadslid begon, telde Utrecht ‘slechts’ 275 duizend inwoners.
In twintig jaar kwamen daar meer dan 100 duizend inwoners bij. Jij zag een provinciestad de snelst groeiende stad van Nederland worden. Een stad met drie maal UNESCO Werelderfgoed. UNESCO City of Literature werd. En de meest concurrerende economische regio van Europa – al vermoed ik dat je voor dit laatste niet meteen de vlag hebt uitgestoken.
Maar ook…de mondiale hoofdstad van jouw favoriete vervoermiddel.
Inderdaad de fiets. Jouw fiets, die 20 jaar lang pontificaal voor het stadhuis geparkeerd stond. Wie jouw stalen ros zag staan, wist: Pepijn is van de partij. En Pepijn strijdt weer voor een stad die menselijk, betaalbaar en duurzaam is – en blijft. In de 20 jaar waarin jij namens GroenLinks en LINK raadslid was, heb jij veel geagendeerd en voor elkaar gebokst.
Als student begon jij in Utrecht een kraak-spreekuur. Eigenlijk werd toen al duidelijk waar jij warm voor loopt. Jij zette je met veel power en passie in voor betaalbaar wonen, huurdersrechten en het behoud van bijzondere gebouwen. Dat verschillende sociale woningbouwcomplexen in Lombok en Overvecht niet gesloopt, maar juist gerenoveerd werden, gebeurde mede dankzij jouw inzet. Je behoedde de oude hovenierswoning aan de Van Zijstweg voor de sloopkogel en zorgde ervoor dat de historische perronkappen van Utrecht CS een plek kregen op het Berlijnplein. En dankzij jou kreeg Utrecht het allereerste regenboogzebrapad van Europa.
Met dit, zoals jij het noemt, symbool van trots en vrijheid zette jij Utrecht op de kaart. En je stond zelf volop in the picture. Jij was zonder overdrijving een unieke stem in de raad. In de rol van voorzitter was jij altijd scherp. Op de inhoud, waarbij jij een groot gevoel had voor rechtvaardigheid, sfeer en humor.
Jij was beeldbepalend in de raad, iemand die ook figuurlijk kleur geeft aan het debat. In de letterlijke zin ben jij zonder twijfel het meest kleurrijke raadslid dat de Utrechtse democratie de laatste decennia heeft voortgebracht. Misschien zijn er mensen die jou vergelijken met een kameleon: de ene dag rood, de dag erna groen of pimpelpaars. En de baard bleef blauw. Jij bent, kortom, iemand die je niet over het hoofd kan zien. Opvalt. En altijd zichzelf blijft.
Als volksvertegenwoordiger streed jij ook voor mensen van kleur, voor genderdiverse mensen, voor vluchtelingen. Omdat jij ziet dat de wereld steeds vijandiger wordt voor iedereen die buiten de norm valt. Jij kan daar helaas ook over meepraten. Net als bij veel andere raadsleden in het land ging de kritiek op jou ook niet altijd over de inhoud – maar bijvoorbeeld over jouw uiterlijk. Maar jij weet inmiddels als geen ander hoe je eelt op je ziel kweekt. Humor – ondanks alles het zonnetje in huis blijven – is jouw beste en duurzaamste brandstof. Die humor hield jouw motor 20 jaar draaiende.
Ik maakte net de vergelijking met een kameleon. Die bij wijze van spreken alle kleuren van het regenboogzebrapad kan aannemen. Maar…een kameleon stemt zijn lichaamskleur af op zijn omgeving. Terwijl jij je juist nooit aanpaste. Jij koos altijd jouw eigen pad. En dat pad leidde naar veel goede dingen voor Utrecht. In 20 jaar zag jij Utrecht groeien. Niet alleen in inwonertal, niet alleen in omvang, maar ook hoe wij naar onszelf kijken. Naar waar wij als Utrechters trots op kunnen zijn. Een stad die, zo zie jij het, synoniem staat voor vrijheid. De vrijheid om jezelf te zijn, te wonen, te leven en lief te hebben. De vrijheid waar jij als volksvertegenwoordiger en als Pepijn pal voor stond en altijd zal blijven staan.
In die stad ben jij onze unieke paradijsvogel. 20 jaar fladderde jij het stadhuis in. Gaf jij de Utrechtse politiek kleur en onze stad kleur op de wangen. In – ik herhaal het nog maar eens – vijf raadstermijnen heb jij mede jouw stempel gedrukt op onze stad. Utrecht zien groeien, bloeien en ontwikkelen. Jij bewijst al 20 jaar waarom de lokale politiek zo tof kan zijn. Omdat je echt dingen voor jouw stad kan veranderen.
Eén ding kreeg je niet voor elkaar. En dat is…de fietsenstalling vinden. Niet alles kan je even fluks – jouw favoriete stopwoordje wilde ik toch genoemd hebben – veranderen.
Wat wel fluks gaat veranderen, Pepijn, is dat jij na 20 jaar jouw raadszetel gaat verlaten. Een plek die, dat schijft de wet voor, nooit leeg zal zijn. Maar voor dit stadhuis gaapt straks wel een lege plek. Het is de plaats waar jouw onafscheidelijke fiets stond.
De paradijsvogel die hier 20 jaar lang in- en uitvloog, vliegt nu echt weg. Troost je met de gedachte dat dit niet alleen voor jou wennen zal zijn…
Jij laat meer achter dan jouw zetel en fiets-parkeerplek.
Dat je een plaats hebt veroverd in de Utrechtse politieke geschiedenis, dat is zeker.
Pepijn, graag wil ik jou – en ik doe dat namens iedereen in deze zaal, alle Utrechters, alles en iedereen waar jij je 20 jaar lang met hart en ziel en door weer en wind voor hebt ingezet – bedanken. Jij gaat jouw weg vinden en wie weet – gelukkig zijn dat ook de wetten van de onze democratie – vlieg jij op een dag hier weer naar binnen. En anders zien – en horen – wij jou vast ergens als DJ!
Ik wens jou en de jouwen alle goeds voor de toekomst, Pepijn. En ook voor jou heb ik de Raadspenning.
Graag een groot applaus voor Pepijn Zwanenberg!