Wijken Portret op West

In Utrecht West wonen en werken veel bijzondere mensen, elk met hun eigen verhaal. Ze zetten zich in voor de wijk en voor bewoners. Denk aan de vele vrijwilligers, ondernemers, kunstenaars en professionals die de wijk levendiger, veiliger en prettiger maken.

Aan die mensen en hun verhaal willen we meer aandacht besteden op deze pagina. Kent u iemand die een plek verdient in deze rubriek, geef het dan door via west@utrecht.nl onder vermelding van 'Portret op West'. 

Het Lombokarchief: hier wordt de geschiedenis tot leven gewekt

In Buurthuis Rosa opent binnenkort een bijzondere plek: het Lombok Archief. Oprichter Peter Hagenaar is druk bezig met inrichten en het werven van vrijwilligers. Hij hoopt in oktober open te kunnen. Peter woont sinds 1990 in de wijk en liep er in de jaren 80 stage als buurthuis maatschappelijk werker. Hij heeft dus al even de tijd gehad om van alles te verzamelen.

‘Door de jaren heen heb ik van alles verzameld wat met Lombok te maken heeft, zo’n 30 dozen vol. Spullen uit de koloniale tijd, de migrantencultuur, oude foto’s van buurtbewoners, winkels en horeca, ansichtkaarten, krantenartikelen, posters en zelfs een bord van de allereerste supermarkt in de buurt. Spullen die bijdragen aan beeldvorming en historie van de wijk, en informatie geven over de koloniale – en migratiegeschiedenis, het ontstaan van welzijnswerk, zelforganisaties en culturele organisaties.

Er valt ook zoveel te verzamelen over Lombok! Er wonen mensen met tig verschillende etnische achtergronden en de culturele bagage is enorm. Migratie is heel belangrijk geweest voor deze buurt. Zonder migratie bestond Lombok waarschijnlijk niet eens meer.’

Meer dan alleen een archief

‘Ik vind het belangrijk dat de geschiedenis van Lombok niet vergeten wordt en wil de schat aan informatie veiligstellen. Daarom heb ik een tijd terug het initiatief genomen om het Lombok Archief op te richten. De huur van de ruimte in Buurthuis Rosa heb ik voor dit jaar gefinancierd gekregen via Stichting de Breuk. Voor de komende 3 tot 5 jaar moet ik financiering regelen via de gemeente en fondsen.

Officieel zijn we nog niet open, ik moet eerst nog gesprekken met de vrijwilligers voeren die willen helpen. Toch gebeuren er nu al mooie dingen hier. Alleen al door de kaart van Azië aan de wand ontstaan er mooie gesprekken met mensen over hun land van herkomst. En er regelmatig sociaalhistorische wandelingen door de wijk en ontvangsten in het archief. Er is een samenwerking met de Voorkamer waarbij ik materiaal regel voor de Migrant Tours, maar ook met de Facebookgroep ‘Je bent Utrechter geweest als…’.’

Actief in de wijk

‘Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in mensen en hun verhalen en ben al jaren actief in de wijk. Zo heb ik een tijd in het AZC gewerkt, waar ik allerlei evenementen hielp organiseren. Van 1993 tot en met 2003 zette ik mij in voor Lombok Anders, waar ik verantwoordelijk was voor de muziekprogrammering op de podia. Lombok Anders heeft een belangrijke rol gespeeld voor de eigenwaarde van de wijk en zorgde ervoor dat de buurt zelf veel activiteiten ging organiseren.

Daarnaast heb ik van 1998 tot 2008 als coördinator sociaalhistorische activiteiten gewerkt voor Museum Café Lombok (in het pand waar later café Kopi Susu kwam te zitten). Samen met het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn hebben we onder andere een film en boek gemaakt met daarin verhalen van 1e generatie migranten in de wijk en wijkbewoners met een Nederlandse achtergrond. 

Het Museum Café had nooit moeten sluiten, want sindsdien was er in de wijk geen plek meer om de rijke geschiedenis van deze buurt te zien en beleven. Zo zonde. Het was een belangrijke ontmoetingsplek voor buurtbewoners.’

Op locatie en online: meer dan een archief alleen

‘Ik ben nu bezig met het maken van een website, logo en flyer. In de toekomst hoop ik veel papieren materiaal te laten digitaliseren en op de site te plaatsen. Zo is het archief 24/7 open.

Ik wil er overigens niet alleen een archief van maken, maar ook een plek voor promotie en producties. Denk aan festivals en ontmoetingen op het gebied van kunst en cultuur. Ook wil ik graag samenwerken met onder andere het Utrechts Archief, de winkeliersvereniging, het Stadsklooster, Stichting Lombok voor Lombok, het AZC, Tivoli Vredenburg en de lokale horeca.’

Voor nu kun je een mail sturen aan Peter Hagenaar als je alvast een kijkje wil komen nemen of je als vrijwilliger wil inzetten.

 

Naar boven

Popkoor Geen Gehoor: ‘Bij ons gaat het om het plezier, niet om de prestatie’

Sarah van Seumeren houdt van zingen, maar toon houden kan ze niet. Auditie doen voor een koor was daardoor lastig. Dus richtte ze haar eigen zanggroep op: Popkoor Geen Gehoor. Elke 1e dinsdag van de maand zingt ze samen met anderen popliedjes in de Dominicuskerk in Oog in Al. Iedereen, jong en oud, mag op die avond binnenlopen en meezingen. Een zangstem is niet nodig.

‘Ik word blij van zingen, maar ik deed het steeds minder, omdat ik er niet goed in ben. In tegenstelling tot mijn man en dochter die heel muzikaal zijn. Het bleef dus vooral bij zingen in de auto. Ik had weleens bij koren gekeken, maar dan wordt het meteen heel professioneel: je wordt ingedeeld op stemhoogte en moet vaak ook auditie doen. Vervolgens mag je alleen die stukken uit een lied zingen die passen bij jouw stem en de rest van de tijd sta je te wachten op je beurt. Dan haak ik al af. Ik wil gewoon het hele lied zingen, zonder te letten op mijn prestatie.

Kunnen zingen? Niet nodig

Toen dacht ik: wat als ik nou zelf een zanggroep opricht? En dan eentje waar je niet een prachtige zangstem voor hoeft te hebben, zonder optredens. Gewoon, eens in de zoveel tijd samenkomen met een clubje mensen dat ook van zingen houdt. Ik deelde mijn plan met een paar mensen en die waren meteen enthousiast. Mieke Kort, die ik kende via de school van mijn dochter, wilde wel meehelpen. Net als John de Graaf, de vader van een vroeger schoolvriendinnetje. Met zijn drieën vormen we de kern van het koor.

Ik houd zelf niet van koren met alleen maar vrouwen van rond dezelfde leeftijd. Ik vind een gemêleerde groep veel leuker. Je kunt bij ons dus meedoen vanaf 12 jaar. Ik zeg altijd: als je onder de douche of in de auto kunt zingen, ben je geschikt.

Van 12 tot 80 jaar

We bestaan nu 3 maanden en elke 1e dinsdag van de maand komen we met een wisselende groep mensen samen in de Dominicuskerk. Een prachtige plek met een geweldige akoestiek, waar iedereen welkom is. Ik weet van tevoren nooit hoeveel mensen erop afkomen, best spannend. Maar het loopt harstikke goed; de eerste keer waren er 30 mensen, daarna 20 en de laatste keer 43!

We zingen popliedjes uit allerlei jaren: van Bob Dylan en Dolly Parton tot Acda en de Munnik en U2. John begeleidt ons op de piano en soms neemt iemand een gitaar of ander instrument mee. Alle leden mogen zelf liedjes en ideeën inbrengen. Een dirigent hebben we niet. De leeftijd van het koor gaat net als de liedjes door alle generaties heen: van 12 tot soms bijna 80 jaar. Soms komen mensen alleen, soms samen met hun kind, alles kan.

Mensen met elkaar verbinden

Bij ons koor gaat het puur om plezier hebben en een avondje lekker met elkaar zingen. We willen laagdrempelig zijn en de sfeer is altijd heel los. Het maakt niets uit of je wel of niet kunt zingen. Omdat we met zoveel mensen zijn, word je stem gedragen door de rest. Ik vind het prachtig om te zien hoe mensen staan te stralen als ze eenmaal over die drempel gestapt zijn. Even lekker alle trossen losgooien. Ik houd ervan om mensen uit verschillende generaties samen te brengen en geniet van de spontane ontmoetingen die ontstaan als we in de pauze wat staan te drinken. Het mooiste moment is als mensen de kerk uitlopen met een enorme glimlach op hun gezicht.’

Wil je meezingen? Dat kan! Je hoeft je niet aan te melden en mag gewoon binnenlopen. Er zijn geen kosten aan verbonden. De eerstvolgende samenzingavond is op 6 september van 19.30-21.00 uur in de Dominicuskerk in Oog en Al.

Naar boven

‘Samen dineren met voedsel dat anders weggegooid was’

In Buurthuis Rosa eten buurtgenoten, van jong tot oud, elke woensdagavond samen. Ze genieten daar van het diner dat Stichting Buurtbuik gratis serveert. Bestuurslid Tessa Stoop: ‘Het maakt niet of je wel of geen geld hebt, iedereen is hier welkom’.

‘Stichting Buurtbuik werd een paar jaar geleden opgericht in Amsterdam en breidde daarna uit naar Utrecht en Rotterdam. In Utrecht zijn er 3 wijken waar vrijwilligers koken met eten dat anders weggegooid was: Overvecht, Utrecht West en Utrecht Oost. Het idee van onze stichting is verspilling tegengaan, maar vooral mensen samenbrengen die elkaar anders niet zouden ontmoeten. We kiezen er dus bewust voor om iedereen hier te laten eten. Of je nou weinig of veel geld hebt.

Vorig jaar september, toen we net gestart waren in Utrecht West, liep het niet meteen storm. Maar na een tijd werd het steeds drukker door mond-tot-mondreclame. Er kunnen ongeveer 30 mensen mee-eten, inclusief de vrijwilligers die koken en de tafel dekken.

Onbekende groenten uit de Kanaalstraat

Het eten, zoals brood en groenten, krijgen we van horeca en winkels die het anders zouden weggooien. Houdbare etenswaren kopen we zelf van de subsidie die we van de gemeente krijgen en van de fooi die deelnemers ons soms geven. Veel voedsel halen we in de Kanaalstraat waar we een paar vaste adressen hebben. Het leuke daarvan is dat het vaak wat meer onbekende groenten zijn, waar onze koks heerlijk creatief mee koken.

Familiegevoel

De eerste keer dat ik meekookte, werd ik meteen een beetje verliefd op dit initiatief. Het is reuzegezellig, iedereen is heel aardig voor elkaar en de sfeer is niet te serieus. Het is leuk om in zo’n grote pan te koken en je krijgt echt een familiegevoel. Het leukste aan vrijwilligerswerk vind ik dat je mensen blij maakt. Het geeft veel voldoening en elke keer als ik weer vertrek, voel ik me gelukkig.

Ik woon zelf sinds een jaar in West. Ik loop elke dag door de Kanaalstraat en het geeft me het gevoel dat ik dan even ergens anders ben. En doordat ik dit vrijwilligerswerk doe, ken ik veel ondernemers hier. Ik maak regelmatig een praatje, waardoor ik me hier echt thuis voel.’

Wilt u komen eten? Dan kunt u gewoon binnenlopen op woensdag om 18.00 uur bij Buurthuis Rosa. Wilt u als vrijwilliger aan de slag voor Stichting Buurtbuik? Stuur dan een mail naar utrecht@buurtbuik.nl. Ook horeca en winkels kunnen zich aanmelden. Voedsel is altijd welkom!

Naar boven

‘Klein menselijk contact is het fijnst als je gaat inburgeren’

Onbekend maakt onbemind. Daarom richtten buurtgenoten, onder wie voorzitter Hellen Clemens, in 2016 Stichting Mijn Wijk, Jouw Wijk op. Het belangrijkste doel: nieuwkomers en buurtbewoners met elkaar verbinden.

‘In juni 2016 kwamen Joke van den Berg en Giep Hagoort naar me toe en zeiden: “We willen iets doen voor de nieuwe vluchtelingen uit het AZC en zou jij mee willen helpen, aangezien jij altijd al van alles in de wijk organiseert”. Zij voelden veel verdriet over sommige negatieve reacties in het land over hun komst. We hebben toen samen met bewoners uit het AZC en buurtbewoners in park Oog in Al een groot feest georganiseerd, compleet met tenten en lekker eten. Vanaf dat moment zijn we kleine activiteiten gaan organiseren.

Samen organiseren

We doen dit samen met een andere buurtgenoot: Marcel Verhoeven. We werken veel samen met Rami Ramou en Fouad El-Sherari, die allebei een vluchtelingenachtergrond hebben. We doen dit allemaal vrijwillig met hulp van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, Welkom in Utrecht, Vluchtelingenwerk Nederland en A Beautiful Mess (het café in het AZC waar de activiteiten plaatsvinden). Het organiseren van de activiteiten kosten natuurlijk geld, dus we krijgen subsidie van onder andere het Initiatievenfonds van de gemeente en ook soms donaties en subsidies van andere partijen, bijvoorbeeld van de kerken.

Elke maand een activiteit

Onze filosofie is: we zijn allemaal wijkbewoners. Een groot feest is natuurlijk leuk, maar wat echt helpt bij de inburgering van nieuwkomers is 1 op 1 contact. Daarom organiseren we elke eerste donderdag van de maand een leuke activiteit met een bepaald thema voor maximaal 30 mensen. Zo hebben we thema’s als samen koken, Jemen (met eten en muziek), jongeren of een wijkwandeling. De helft van de bezoekers komt uit het AZC, de andere helft bestaat uit buurtbewoners die hier al langer wonen. We willen ontmoetingen stimuleren en vriendschappen creëren.

Nieuwe Buren Almanak

De reacties van deelnemers zijn heel positief. Mensen vinden het fijn om samen te eten, praten, zingen, dansen etc. De contacten die ontstaan reiken vaak verder dan die ene middag. Sommige gezinnen gaan bijvoorbeeld samen zwemmen. Het is niet zo dat wij dat voor nieuwkomers regelen, we doen het samen met vluchtelingen en statushouders en de behoefte aan contact is wederzijds. Zo is er iemand die wat eenzaam is, die taalles is gaan geven. Op die manier help je elkaar. Dat klein menselijk contact is het fijnst als je gaat inburgeren.

Met steun van onze stichting is in februari van dit jaar een Nieuwe Buren Almanak gemaakt met daarin allerlei handige adressen op het gebied van wonen, taal, inburgeren, onderwijs, werk, financiën, ontmoeten, gezondheid en rechtshulp. Zo helpen we nieuwkomers hun weg vinden hier in de stad en de wijk.

Samenhang

Ik woon zelf ook in Utrecht West. Ik heb het goed, ik woon in een mooi huis. Het is fijn om dit voor anderen te doen. Het verbinden van mensen, maakt me blij. Het is echt genieten om te zien dat nieuwkomers en buurtbewoners een gezellige tijd hebben samen. De sfeer in de wijk is prettig. Er heerst een gevoel van samenhang, buren zijn hier echt buren. Ik zeg ook altijd: betere een goede buur dan een verre vriend. En dat geldt ook voor nieuwkomers.’

Elke 1e donderdag van de maand vindt er een leuke activiteit plaats in Café a Beautiful Mess in het AZC. Op de hoogte blijven en/of meedoen? Houd de Facebookpagina in de gaten. De volgende data zijn: 7 april (thema Jongeren), 5 mei (thema Bevrijdingsdag) en 2 juni (thema Tuin). 

Naar boven

‘Leren, delen, verbinden en geven om elkaar als gelijken, dat is ons motto’

In De Voorkamer op de Kanaalstraat is iedereen welkom: lokale inwoners en nieuwkomers. Een thuis ver weg van huis waar talent gestimuleerd wordt. Yetunde Oludare is de community builder van De Voorkamer: ‘Je hoeft de wereld niet rond te reizen, hier heb je alle culturen al bij elkaar.’

‘De Voorkamer is een ontmoetingsplek, een plek waar culturen van over de hele wereld elkaar ontmoeten. We willen een plek zijn waar je binnenstapt en je je meteen thuis voelt, waar je verwelkomd wordt met een glimlach. Dat is ook precies wat ik ervaarde toen ik hier een half jaar geleden voor het eerst kwam als deelnemer. Het is een magische plek die alle deelnemers en de meer dan 50 vrijwilligers samenbouwen. Zeker in deze tijden van corona is het fijn om een warme plek te hebben om naartoe te gaan.

Van workshops tot muziekoptredens

In de Voorkamer kun je meedoen aan allerlei activiteiten: van een taalcafé Arabisch of Nederlands tot creatieve workshops, jamsessies, spelletjes- en vrouwenavonden. Mensen komen zelf met ideeën en wensen, alles is mogelijk. We hebben zelfs een voetbalteam.

We werken samen met allerlei organisaties, zoals Welkom in Utrecht, Plan Einstein, maar ook met de HKU en muziekpodia zoals De Nijverheid en EKKO, waarmee we muziekoptredens en workshops voor kinderen organiseren. Het grootste deel van de activiteiten die we organiseren is gratis. Dat vinden we belangrijk, want zo kan iedereen meedoen.

De hele wereld op 1 plek

Na eerst deelnemer te zijn geweest, werk ik hier nu parttime als community builder. Mijn doel is om mensen bij elkaar te brengen. Dat doe ik onder andere door het organiseren van allerlei mini workshops en community lunches waarvoor we mensen uit de wijk, vrijwilligers en nieuwkomers, ook uit het AZC, uitnodigen. Ik zeg altijd: de hele wereld bevindt zich in De Voorkamer. Alle culturen vind je hier terug. Die diversiteit aan mensen en activiteiten maakt me gelukkig. Het is net zoals het leven zelf.

Het leukste aan mijn werk is mensen met elkaar verbinden. In Lagos (Nigeria) waar ik oorspronkelijk vandaan kom, is dat heel normaal. Je komt mensen op straat tegen, maakt een praatje. Dat gaat daar heel makkelijk. Mensen die nieuw zijn hier, hebben die behoefte ook. Ze willen mensen leren kennen met gedeelde interesses en nieuwe dingen leren.

Toekomstdroom

Bijna alles wat hier staat of hangt is gemaakt door onze community-leden: van de tafels en lampen, tot aan de koffiekopjes en de kunst aan de muur. Wij zeggen altijd: iedereen heeft iets te bieden, heeft een eigen talent. Dat talent mag je hier delen met anderen. Of dat nou door middel van een workshop is of op een andere manier.

Het zou fijn zijn als we in de toekomst een grotere plek zouden hebben, zodat we nog meer activiteiten kunnen organiseren en meer mensen hier kunnen binnenlopen voor een kop koffie en een praatje. Zo kunnen we ze een positieve ervaring geven, die ze niet zullen vergeten en weer doorgeven aan anderen.

Mijn grote droom is om de wereld een mooiere plek te maken, waar het veilig is voor iedereen. “One smile at a time”, zeg ik altijd.’ 

Meer informatie vind je op http://www.devoorkamer.org/. Je kunt De Voorkamer volgen op Facebook en op Instagram. Heb jij een leuk idee, wil je vrijwilliger worden of als organisatie samenwerken met De Voorkamer? Neem dan contact op via info@devoorkamer.org

Naar boven

‘In deze tijd van tegenstellingen is het fijn om iets te doen waar iedereen blij mee is’

Samen met een groepje buurtbewoners raapt Merijn Schipper elke week afval in de wijk. ‘Iedereen wil een schone straat, dus het is een laagdrempelige manier om in contact te komen met buurtgenoten.’

‘Ik woon nu zo’n 10 jaar in Nieuw Engeland. Ik ben altijd al een liefhebber geweest van de natuur en buitenzijn. Tijdens mijn wandelrondjes door de wijk zag ik de laatste jaren steeds meer afval op straat liggen. Het frustreerde me. Toen ik her en der mensen met een knijpstok afval zag rapen, zette ik mijn frustratie ook om in iets positiefs startte met rapen.

Utrecht West Plandelt

Het was lekker om op die manier meer buiten te zijn, zeker in deze coronatijd waarin je meer binnenzit. Na een tijd raakte ik toch weer gefrustreerd: had ik net een rondje gelopen, lag het afval dagen later weer kniehoog. Ik wilde het grootser aanpakken en zocht advies bij het Wijkbureau. Ook plaatste ik een oproep in de Faceboookgroep Prikbord Utrecht Lombok/ Nieuw-Engeland, waar ik meteen leuke reacties op kreeg. De beheergroep Schimmelplein reageerde ook en deed een oproep in hun nieuwsbrief. Zo ontstond een clubje van 7-8 mensen met wie we eens per week een half uurtje afval rapen: geïnspireerd door de Plandelman, noemen ze dat plandelen (wandelen + plastic rapen). We noemen ons nu: Utrecht-West Plandelt.

Meer verbinding

Een half uurtje plandelen met ons groepjes levert ons gemiddeld tussen de 3-8 volle vuilniszakken op. We rapen echt van alles: sigarettenfilters, wegwerpbekers, blikjes, etensverpakkingen, mondkapjes, noem maar op. Soms vinden we ook halve fietsen of kinderkleding, die kinderen waarschijnlijk tijdens het spelen uitgedaan hebben en zijn vergeten.

Als we het aan het plandelen zijn, krijgen we regelmatig gesprekken met andere buurtgenoten, die dan ook vertellen over bijvoorbeeld vuurwerk- en drugsoverlast. Soms sluiten mensen zich spontaan aan, zoals laatst 2 meisjes die vuurwerkafval mee wilden opruimen na oud en nieuw. Iedereen is vrij zich bij ons aan te sluiten.

Het is goed om de straten weer schoner te zien, maar het zorgt ook voor meer verbinding in de wijk; iedereen is er blij mee. Zeker in deze tijd van groeiende tegenstellingen is dat fijn.

Grote impact

We zijn nu nog vooral aan de achterkant bezig, maar we willen eigenlijk meer aan de voorkant van het probleem doen. Want niet al het afval is bewust op straat gegooid. Soms waait het ook van een balkon af of maken dieren vuilniszakken open. Als we mensen daarvan bewust maken en we komen met oplossingen, kunnen we het straatafval verminderen.

Een andere manier is om de producenten van het afval te beïnvloeden. Zo kun je in de Litterati-app foto’s van je gevonden afval uploaden. Op die manier wordt inzichtelijk wat er allemaal voor afval op straat beland en kunnen producenten worden aangesproken. Zo heeft ANTA flu, het Rotterdamse bedrijf dat anti-hoestsnoepjes produceert na confrontatie met de vele papiertjes die op straat belandden, besloten deze voortaan van afbreekbaar waspapier in plaats van plastic te maken. Met de campagne Missie Mars probeert men dit ook bij Mars voor elkaar te krijgen. Op die manier kun je als individu toch bijdragen aan grote impact.

Toekomstplannen

Het komende jaar hebben we verschillende nieuwe ideeën om het afval in de wijk te verminderen. Zo lijkt het ons leuk met alle partijen in de buurt een afvalopruimdag in de wijk te organiseren, misschien in het kader van de World Cleanup Day op 22 september. Ook zou het mooi zijn als we de knijpers op verschillende plekken gemakkelijk verkrijgbaar laten zijn. En misschien, heel misschien ligt er wel een afvalopruimfestival in het verschiet.’

Wil je zelf ook afval rapen? Bij de gemeente kun je een gratis afval raper krijgen, kijk daarvoor op hun website naar het item over zwerfafval. Wil je het graag samen doen, sluit je dan aan bij Utrecht-West Plandelt. Je kunt contact opnemen via de speciale Facebookpagina Utrecht-West Plandelt of via de beheergroep Schimmelplein Je kunt ook zelf een groep oprichten. Bij het wijkbureau en bij Utrecht Natuurlijk kun je tips krijgen hoe je dat aanpakt en vaak weten zij ook welke buurtgenoten al actief zijn in de wijk. 

Meer inspiratie vind je op de website van de Plandelman.

Naar boven

‘Het AZC is heel lang een gesloten bubbel geweest die nu langzaamaan opengaat’

A Beautiful Mess, zo heet het café waar bewoners van het asielzoekerscentrum (AZC) in Oog in Al trainingen kunnen volgen in het horecavak. Pjotr Sen, locatiemanager: ‘Het is mooi om een plek te bieden waar mensen zich gehoord, gezien en gewaardeerd voelen.’

‘Beautiful Mess valt onder de Stichting Refugee Company, een stichting die met hulp van onder andere fondsenwerving ondernemingen steunt die leerwerkprogramma’s aanbieden. We hebben 3 locaties: in Utrecht, Arnhem en Amsterdam (die tijdelijk dicht is in verband met een renovatie). Wij zien werk als de beste manier om te integreren. Je bent bezig in een team, werkt aan een gezamenlijk doel en je leert nieuwe mensen kennen. Normaal mag je zonder status natuurlijk niet aan de slag, maar wij hebben een samenwerking met het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) en bij ons kunnen inwoners van het AZC als trainee aan de slag.’

Alles regelen

‘Ik werk 32 uur per week als locatiemanager, wat betekent dat ik het eerste aanspreekpunt ben en zorg dat alles soepel loopt en iedereen zijn/haar werk kan doen. Daarnaast regel ik alle zakelijke en particuliere verhuur en andere evenementen en workshops. Ook geef ik trainingen over de barwerkzaamheden (barista, service en taalvaardigheden) en doe al het papierwerk dat hoort bij het draaiende houden van een horecalocatie.’

‘Er is soms veel pijn en verdriet, maar ik vind het heel gaaf om mensen te kunnen ondersteunen’

Afleiding en hart luchten

‘Ons doel is dat bewoners uiteindelijk zelf het café kunnen draaien en dat wij alleen ondersteunen. Deelnemers krijgen basistrainingen en daarna begeleiding on the job, waarbij ze nog meer training en begeleiding krijgen. Ik vind het mooi dat we een plek bieden waar bewoners zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Hier vinden ze afleiding, ontmoeten nieuwe mensen en kunnen even hun hart luchten. Er is soms veel pijn en verdriet, maar ik vind het heel gaaf om mensen op deze manier te kunnen ondersteunen.’

Mensen zien opbloeien

Het mooiste aan mijn werk is zien hoe mensen kunnen opbloeien en hun werk heel serieus nemen. Er zijn regelmatig bewoners die een harnas hebben. Ze gedragen zich bijvoorbeeld arrogant, achterdochtig of sociaal ongemakkelijk. Maar iedereen krijgt bij ons een kans. Zo hadden we een jongen die alleen maar uit wilde en zei dat we een club moesten beginnen en dat hij wel ff zou laten zien hoe je je een horecagelegenheid runt.

Na de eerste training bleek hij hier al weken alleen te zitten en enorm eenzaam te zijn. Uitgaan was zijn afleiding en op zo’n moment voelde hij zich onderdeel van een groep. Hij bleek juist heel onzeker, maar ontzettend leergierig. Een paar maanden later is hij een van de beste barmannen die we hebben. Hij heeft vrienden gemaakt binnen ons team en ik weet zeker dat hij ver gaat komen in het leven. Het is fantastisch dat wij hem een plek hebben gegeven om zichzelf te zijn, vrienden te maken en zich op zijn gemak te voelen. En zo hebben we nog vele mooie verhalen.

Activiteiten met en voor de buurt

Naast het leren van het horecavak kunnen bewoners hier ook naar het taalcafé, de spelletjesavond, verschillende workshops en allerlei activiteiten van andere organisaties. Voor de inwoners uit de buurt zijn we open van donderdag tot en met zondag van 11.00-17.00 uur. Iedereen is dan welkom om bij ons te komen lunchen en onze heerlijke gerechten te proeven. Alles wat we maken, is geïnspireerd op de culturen en keukens van onze trainees. Daarnaast hebben we ook activiteiten met de buurt om een brug tussen beide bubbels te slaan, zoals het taalcafé en eens per maand een bijeenkomst met eten en muziek. Dat laatste ligt nu door corona tijdelijk stil. De buurt vindt het supermooi dat we hier zitten, maar zomaar het AZC inlopen is nog lastig. Het is heel lang een gesloten bubbel geweest die nu langzaamaan opengaat.’

Naar boven

‘De ondernemers hier tonen veel betrokkenheid bij hun vak én de buurt’

Peter van Gool is winkelstraatmanager van de Kanaalstraat/Damstraat. Hij is de schakel tussen de ondernemers, vastgoedeigenaren en de gemeente. ‘Samen willen we hier een aantrekkelijk winkelgebied van maken: schoon, heel en veilig.’

‘Een paar jaar geleden startte ik als zzp’er en werkte voornamelijk voor de winkeliersvereniging in dit gebied. Ondertussen voer ik dit werk uit via Stad & Co, een organisatie die in allerlei winkelgebieden de samenwerking aan het verbeteren is tussen ondernemers, vastgoed, bewoners en de overheid. Hiermee willen we het winkelgebied een fijnere plek maken. Hoe houden we de omgeving schoon, heel en veilig? We willen graag beter zichtbaar maken wat voor kracht en diversiteit hier qua ondernemers zit.

Zowel voor als achter de schermen zijn we hier druk mee. Denk bijvoorbeeld aan de kerstverlichting, hangende bloembakken en de vlaggen aan het begin de straat. En natuurlijk de aanstaande herinrichting en uitvoering van de buurtvisie.

Leuk en uitdagend

Er is een grote diversiteit aan kleine ondernemers hier. Dat maakt het ontzettend leuk, maar ook uitdagend. Ze proberen allemaal hun hoofd boven water te houden en het is niet altijd makkelijk om ze te laten aanhaken bij gezamenlijke doelen. Het betekent veel gesprekken voeren. Maar uiteindelijk is dit wel het leukste deel van mijn werk. De meeste ondernemers zijn ontzettend betrokken bij hun vak en wat ze doen. Maar ook bij de buurt zelf. Er is veel energie en dat is mooi te zien. Het barst hier van de speciale producten en ambachten, die je in de binnenstad niet ziet. Dat willen we zichtbaarder maken de komende jaren.

‘Er is veel energie en dat is mooi om te zien’

Corona

Ik ben trots op wat we samen hebben bereikt in de coronacrisis. Het was niet altijd makkelijk om, met de drukte op straat en in die kleine winkels, te zorgen dat klanten zich aan de coronaregels houden. Maar de ondernemers hebben een groot verantwoordelijkheidsbesef.  Samen ontwikkelden we een huisstijl om bordjes, posters en stickers mee te maken. Ook hebben we met de gemeente gekeken hoe we in de openbare ruimte meer plek konden maken voor de klant.

Horecaproef

De horecaproef, die we samen met de gemeente draaien, is ook iets waar ik trots op ben. Hierin willen we vernieuwende horecaconcepten toevoegen. Deze wens kwam ook naar voren in de buurtvisie. In de straat overheerst nu vooral de ‘vlugge hap’. In deze proef geven we alleen vergunningen aan echt onderscheidende concepten die gericht zijn op een langer verblijf. Zo krijgen we meer diversiteit en onderscheid in het gebied. Cousina, met zijn buitenterras en Ayintap zijn daar mooie voorbeelden van.

Toekomstplannen

Iets wat al heel lang in de lucht hangt, maar nog van start moet gaan, is de herinrichting van de Kanaalstraat/Damstraat. Ondernemers worden ongeduldig en je merkt dat de energie dan dreigt weg te lekken. De herinrichting geeft veel kansen, maar er zijn ook zorgen zoals over de duur en overlast van de werkzaamheden. Iets wat voor buurtbewoners ook belangrijk is, is het Moskeeplein. Dat moet echt het kloppende hart van de wijk worden. Een plek met fonteintjes en groen, waar je even lekker gaat zitten. Nu is het te versteend en niet heel uitnodigend. We hopen met ondernemers, bewoners en de gemeente hier mooie plannen voor te kunnen ontwikkelen. Genoeg te doen dus de komende tijd!’

Naar boven

Hulp en contact Wijkbureau West

Telefoon

14 030

E-mail

west@utrecht.nl

Wijkwethouder

Linda Voortman
Kijk wanneer het wijkspreekuur is

Bezoekadres

Jan Pieterszoon Coenstraat 62

Openingstijden

9.00 - 13.00 uur
Maandag tot en met vrijdag

Postadres

Postbus 8395, 3503 RJ Utrecht