Wijken Portret op West

In Utrecht West wonen en werken veel bijzondere mensen, elk met hun eigen verhaal. Ze zetten zich in voor de wijk en voor bewoners. Denk aan de vele vrijwilligers, ondernemers, kunstenaars en professionals die de wijk levendiger, veiliger en prettiger maken.

Aan die mensen en hun verhaal willen we meer aandacht besteden op deze pagina. Kent u iemand die een plek verdient in deze rubriek, geef het dan door via west@utrecht.nl onder vermelding van 'Portret op West'. 

“Ruimte voor groen en dieren maakt de wereld mooier”

In Park Oog in Al staan 4 bijenkasten waar imkers uit de wijk gezamenlijk voor zorgen. Een van die vrijwilliger is Hieke Wijbenga. Binnenkort starten de imkers ook met een project om de bermen langs de Kanaalweg in te zaaien voor wilde bijen. “Ik verwonder me elke keer weer over wat bijen doen, kunnen en oplossen.”

“Ik woon nu zo’n twaalf jaar in de wijk en heb hier altijd vrijwilligerswerk gedaan, waaronder bij Theater Lombok. Sinds vorig jaar ben ik een van de imkers die voor de honingbijen in Park Oog in Al zorgen. Ik was daar al vrijwilliger in de hertenweide. Ik merkte dat het verzorgen van de dieren veel deed met mij en de kinderen. Op een gegeven moment werden er vrijwilligers gezocht en heb ik me aangemeld. Ik raakte zo gefascineerd door de bijen dat ik dit jaar een imkercursus heb gevolgd.

Fascinerende bijenwereld

We zijn nu met een groepje van 4 imkers: Ivar, Josephine, Chantal en ik beheren de bijenkasten gezamenlijk. Dit jaar was geen goed jaar voor de bijen. Het koude voorjaar, heel even warm en daarna veel regen zorgde ervoor dat er nauwelijks honing over is. We oogsten namelijk alleen het overschot, zodat de bijen genoeg hebben om de winter door te komen. Dat verkopen we dan in Landhuis in de Stad. Maar ik vrees dat er dit jaar niets te verkopen valt.

“Als ik het gedrag van de bijen bestudeer ben ik echt even in een andere wereld, weg van alles.”

Leven met de seizoenen

Desondanks is het geweldig om met de bijen bezig te zijn. De bijenwereld is ontzettend fascinerend. Het zijn autonome dieren, het is fantastisch om te zien hoe ze functioneren.

Ik bekijk alles nu met een andere bril. In de wijk wacht ik met spanning af welke bomen en planten in bloei staan om als voedsel te dienen voor de bijen. Ik leef nu veel meer met de seizoenen. Als ik met de bijen werk, voel ik me heel rustig en gefocust. Als ik het gedrag van de bijen bestudeer ben ik echt even in een andere wereld, weg van alles.

Bijendag in Park Oog in Al

Met hulp van het Initiatievenfonds van de gemeente hebben we kunnen investeren in onder andere een imkerjack voor bezoekers, voorlichtingsmateriaal, een standje en een informatiepaneel. Zo kunnen we meer aan educatie doen en bijvoorbeeld scholen op bezoek laten komen. In het weekend van 18/19 september organiseren we een Bijendag in het park, waarbij we onder andere bijenwas gaan smelten en een inkijkje geven in het leven van bijen.

Kanaalweg inzaaien

Die dag gaan we ook de bermen langs de Kanaalweg inzaaien voor wilde bijen. Want die hebben het nog zwaarder dan de honingbijen in Nederland. Behalve het zaaien, plaatsen we ook nestkasjes aan de Lindebomen daar en een insectenhotel in het park, samen met kinderen uit de wijk. Op die manier willen we meer voedsel en nestgelegenheid creëren voor wilde bijen. Dat het inzaaien werkt, merk je aan de Muntkade. Daar zoemde echt van alles afgelopen zomer. 2 nestkastjes kun je openmaken; die willen we gebruiken om voorlichting te geven en allerlei leuke activiteiten te organiseren. Onze missie is dat mensen zich verwonderen over de bijenwereld en hun angst laten varen.”

Grote droom

“Mijn droom is dat ik over 2 jaar vanuit mijn werkkamer aan de Kanaalweg uitkijk over wilde bloemen en dat alle nestkastjes door bijen zijn dichtgemetseld. Ik hoop dat er in de stad, ondanks dat het steeds drukker wordt, ook plek blijft voor groen en dieren. Ik word er gelukkig van en het maakt de wereld mooier.

Help mee!

Wil je als inwoner van de wijk meehelpen inzaaien 18/19 september? Of heb je leuke ideeën voor activiteiten? Neem dan contact op met Imkers Oog in Al via Facebook of Instagram. De agenda voor activiteiten vind je ook daar of op de site parkooginal.

Naar boven

‘Je hoeft maar naar buiten te kijken en er gebeurt wat op het Molenerf’

Thijs Vroegop is samen met zijn vriendin Rinske een van de bewoners en beheerders van het Molenerf de Ster. Dat betekent de dieren eten geven, verzorgen en de hokken schoonmaken. ‘Je ziet bezoekers hier echt genieten’.

‘Het Molenerf bestaat al heel lang, maar is een tijd gesloten geweest omdat de molen weg was. Sinds de molen eind jaren 80 van de vorige eeuw weer werd opgebouwd, is ook het erf weer opgeknapt en wordt het beheerd door de3 huishoudens die er wonen. Elke 3 weken zijn Rinske en ik een week aan de beurt. En dat betekent ’s morgens een rondje over het erf, de dieren voeren en in de avond het erf afsluiten voor bezoekers. We zijn open van 8.30 uur tot 18.30 uur.
We willen een plek zijn waar mensen graag komen. Waar kinderen de dieren kunnen aaien en in de speeltuin kunnen spelen. Dit was een van de weinige uitjes die mensen nog konden doen tijdens corona, ook al zijn ook wij even gesloten geweest tijdens de eerste lockdown.

Een grote dierenbende

We hebben hier een heleboel dieren: natuurlijk de beroemde varkens Beer en Bella (broer en zus), 7 schapen, kippen, hanen, 2 dwerggeitjes en 2 konijnen. Onze grote geit is helaas een tijdje terug overleden. Dieren mogen hier gewoon oud worden. Zo kwamen Bella en Beer hier als kleine biggetjes en wonen ze hier nu al zo’n 8 jaar. Ze zijn superlief en liggen altijd lepeltje lepeltje naast elkaar te slapen.
Sinds kort hebben we ook 3 loopeenden; Memphis, Denzel en Gini. Alle dieren hier hebben een naam en ook echt een eigen karakter.
Veel dieren komen van plekken waar ze niet meer gewenst zijn. Zo hebben we hier ook kippen van 'Red een legkip'. Prachtig om te zien hoe ze hier opbloeien en hoe mooi hun veren er na een tijdje uitzien.

Never a dull moment

Het is superlekker werk om eens in de 3 weken te doen; flink de handen uit de mouwen. Het leukst vind ik dat er never een dull moment is. Je hoeft maar naar buiten te kijken en er gebeurt wat. Dan zit er weer een varken vast in de speeltuin, omdat ze telkens vergeten dat het hekje naar binnen toe opengaat, dan zitten de loopeenden met de andere eenden te klieren of moet er een schaap bevallen. We laten de dieren ook regelmatig los lopen. Zo maaien de schapen gratis ons gras.

Erf opknappen

Eens per jaar knappen we het erf met z’n allen op, want er gaat natuurlijk ook weleens wat stuk, bijvoorbeeld door een dier dat door een hek breekt. Een tijdje terug hebben we, deels met subsidie van gemeente, de speeltuin opgeknapt en zelfgemaakte fietsenrekken geplaatst voor bezoekers.
We zijn nu aan het nadenken of we een nieuwe, grote geit willen. Maar het overlijden van de vorige (Zelda) is nog zo kortgeleden, dat we nog even willen wachten.’

Naar boven

“Ons doel is dat je je hier verwondert over het leven”

Veel plannen vielen afgelopen jaar in het water door corona, maar bij het Stadsklooster hebben ze alweer tig nieuwe plannen voor als ze open mogen. Coördinator Anneke Eijpe: “Ik krijg er zoveel energie van!”

“Tot 3 jaar geleden waren we een parochiekerk. Door de teruggang in gelovigen besloot het bisdom dat onze locatie moest sluiten. Ik woon in west en kom hier zelf al 30 jaar. Zowel parochianen als buurtbewoners wilden de kerk behouden als ontmoetingsplek voor zinvolle activiteiten. Gelukkig is dat gelukt en werd de kerk omgedoopt tot het Stadsklooster.

Ideeën welkom

Ik ben sinds juni vorig jaar coördinator en werk hier ongeveer 2 dagen per week, naast mijn baan als docent Engels en Levensbeschouwing. Samen met vrijwilligers proberen we van het Stadsklooster een plek te maken van cultuur en verwondering over het leven. We organiseren allerlei culturele activiteiten, maar mensen die zelf leuke ideeën hebben, zijn ook van harte welkom. We zijn op zoek naar dingen die beroeren. Ons doel is dat je hier weggaat met een andere blik op het leven.

Flinke verbouwing

Helaas hebben we vorig jaar bijna alles moeten aflassen door corona. Ook nu zijn we nog gesloten. We bieden op dit moment tot de zomer onderdak aan 5 vwo-leerlingen van het UNIC. Hierdoor kunnen ze elke dag naar school in plaats van dat de lessen online zijn. 

Die kloostertuin wordt nu trouwens helemaal opgeknapt. We hebben deze periode gebruikt voor een flinke verbouwing. Zo hebben we nu extra wc’s, een keuken met koffieapparaat, camera’s en een beamer voor livestreaming, en grote gordijnen voor een betere akoestiek. Ook het kerkplein gaat, in samenwerking met de gemeente, op de schop dit jaar. We willen er een verbindende plek van maken met bloembakken en fijne zitplekken. We zijn dus helemaal klaar voor de opening in de toekomst.

Nieuw programma

Er staat al van alles op het programma. Zo komt Vincent Bijlo meerdere keren optreden, geeft Annet Schaap (wijkgenoot en auteur van het boek Lampje, red.) een voorstelling tijdens de Kinderboekenweek, waarbij we ook een tweedehands kinderboekenmarkt willen houden, en komt theatergezelschap Project Wildeman optreden. Samen met Ekko organiseren we 3 keer een alternatieve kerkdienst en we zijn nu bezig met het programma ‘Zinzoekers en levenskunst’. Juist in deze tijden zijn mensen bezig met vragen als ‘Wie ben ik?’ en ‘Waar word ik gelukkig van?’.

Grote droom

Ik krijg enorm veel energie van hier werken. Het leukst vind ik de ontmoetingen met allerlei verschillende mensen. Daar geniet ik enorm van. De sfeer is hier heel fijn.

Mijn grote droom is om dit jaar op eerste kerstdag samen met mensen die elkaar allemaal niet kennen spelletjes te doen, zoals sjoelen, en dan samen te eten. Net zoals ze in de Dominicuskerk in Amsterdam altijd doen. Mensen met elkaar verbinden, dat is waar ik blij van word.”

Heb je zelf een leuk idee voor een activiteit of wil je als vrijwilliger helpen in het Stadsklooster? Stuur dan een mail naar info@stadskloosterutrecht.nl.

Naar boven

“Het Schimmelplein is en blijft echt het hart van deze buurt”

Eddy Habben is sinds vorig jaar voorzitter van de Beheergroep Schimmelplein waarin tientallen buurtbewoners actief zijn en allerlei activiteiten organiseren voor jong en oud. “Ondanks corona hebben we toch manieren gevonden om er iets leuks van te blijven maken.”

“De afgelopen tijd stond vooral in het teken van afgelasten. Elk jaar organiseren we in de zomer het Schimmelpleinfestival, maar ook dat kon vorig jaar niet doorgaan. Toch wilden we graag wat doen voor de buurt. We huurden de Platenbakkers in die met een bakfiets en draaitafels door de buurt fietsten en verzoeknummers afspeelden voor het huis van de aanvragers. Het was een groot succes. Mensen zaten voor de deur met vlaggetjes en er waren zoveel verzoeken dat ze niet alle adressen konden afgaan.

Hierna hadden we de smaak te pakken en hebben we ook nog 4 zomerconcerten georganiseerd. Iedereen nam zijn eigen klapstoel mee en op 1,5 meter afstand hebben de bewoners de hele zomer genoten van klassieke muziek tot jazz en singer songwriter.

Zomerconcerten

De grotere activiteiten, zoals de concerten, organiseren we met steun van het Initiatievenfonds van de gemeente. Op deze manier kunnen we bijvoorbeeld ook de muzikanten, die nu natuurlijk zonder werk zitten, betalen. Super dat zo’n fonds er is. Het helpt om de leefbaarheid en de sociale contacten te stimuleren, tegen relatief lage kosten.  In de winter hebben we het plein onder water laten lopen voor de ijsbaan. De hele buurt liep uit om het plein sneeuwvrij te maken. Er ontstond een soort uitbarsting van buurtbetrokkenheid. Prachtig om te zien. Voor dit jaar staan er ook weer allerlei activiteiten op de planning. Of het Suikerspinfeest dit jaar door kan gaan is onzeker, maar er blijft genoeg over.

Voor ieder wat wils

Ik vind het belangrijk dat we het plein, juist in deze tijd, blijven gebruiken om elkaar als buurtbewoners te ontmoeten. Het is dé plek waar mensen normaal gesproken een wijntje drinken of in groepjes sporten. En door verschillende dingen te organiseren, trek je elke keer weer andere bewoners naar het plein. Op de Rommelmarkt, die we altijd in het najaar organiseren, komen bijvoorbeeld veel buurtbewoners met een Turkse en Marokkaanse achtergrond af, die je tijdens een klassiek concert dan weer minder ziet. Zo is er voor ieder wat wils. Het Schimmelplein is en blijft echt het hart van deze buurt.

Suikerspinhuisje

Ik ben dan ook heel blij dat er binnenkort gestart wordt met het opknappen van het 25 jaar oude ‘Suikerspinhuisje’. Dit huisje met wc en keukenblok gebruiken buurtbewoners regelmatig om feestjes te geven en het is de plek van de speelgoeduitleen. Het staat echt op instorten. De tegels laten los, er is een raam vernield en het lekt. Het is nu een onveilige plek. Het zou fijn zijn als het weer opgeknapt is op het moment dat feestjes weer mogelijk zijn.

Ideeën voor de toekomst

De muur die aan het huisje vastzit, wordt ook nog opgeknapt. Dat is voor ons het moment om samen te kijken of er nog meer dingen zijn die we willen aanpakken. Er zijn bijvoorbeeld ideeën voor het neerzetten van een fitnesstoestel en andere speeltoestellen. En dan maar hopen dat we ergens dit jaar weer onze normale programmering kunnen draaien. Daar kijk ik echt naar uit.” 

Naar boven

“Het is gelukkig nog steeds druk, maar ik mis de gasten op het terras”

In Landhuis in de Stad, een horecagelegenheid middenin Park Oog in Al, kunnen mensen met afstand tot de arbeidsmarkt terecht voor een leerplek of werk. Leon Nieuwland (19 jaar) is een van de bekende gezichten in de bediening.

“Ik werk hier nu alweer 2 jaar, 20 uur per week. Daarvoor liep ik via Stichting Abrona stage bij Buitenkans, de horecagelegenheid die voor het Landhuis in de Stad op deze plek zat. In het begin werd ik nog begeleid door Abrona, maar sinds kort begeleidt mijn collega Evy mij.

Praatjes maken

Ik woon zelf in Leidsche Rijn, maar kom wel regelmatig hier in de wijk. Mijn favoriete plek? Landhuis in de Stad natuurlijk! Ik heb het heel erg naar mijn zin hier. Er werken leuke mensen en de klanten zijn ook heel aardig. Met sommige ben ik echt vrienden geworden. Het allerleukste vind ik gasten helpen en praatjes met ze maken. Wat ik soms lastig vind is met geld rekenen, maar daar krijg ik hulp bij.

Horeca-opleiding

Voordat de Engelse variant van corona in Nederland kwam, werkte ik 2 dagen in Landhuis in de Stad en via Abrona nog 2 dagen in De BraZZerie in de Meern.

Maar 2 werkgevers mag nu niet, dus ik werk nu alleen nog bij Landhuis in de Stad. Naast mijn werk doe ik ook nog een horeca-opleiding, een pittige opleiding maar wel heel leuk. Daarna hoop ik naar het ROC te gaan om assistent-horeca te worden. En wie weet word ik wel ooit leidinggevende hier!

Afhaalloket

Door corona is het wel heel anders nu. Het is gelukkig nog steeds druk, maar ik mis de gasten op het terras. We hebben nu alleen een afhaalloket open. Daar kun je van alles halen: koffie, taartjes, lunch en avondeten. Ik werkte eerst ook op zondag, maar dan is het nu vaak zo druk dat ik te veel last heb van prikkels. Voorlopig werk ik daarom alleen door de week.

Als corona voorbij is

Naast mijn werk bij het Landhuis en mijn studie dans ik nog bij Beatz Dance Studio en daar mogen we nu gelukkig wel weer buiten dansen, in plaats van online. Maar verder vind ik het echt vervelend en ben ik de situatie met corona wel zat. Toch houd ik me wel aan de regels. Ik vind het jammer dat sommige mensen dat niet doen. Je moet toch een beetje rekening met elkaar houden.

Waar ik het meest naar uit kijk? De tijd dat corona voorbij is en de horeca weer open mag. Lekker op het terras zitten, uitgaan, gewoon leuke dingen doen. Ik kan niet wachten!”

Naar boven

Wisseling van de wacht: een ander gezicht in de wijk

Wim Goedvolk was jarenlang met veel plezier wijkregisseur. Nu is het tijd om afscheid te nemen en met pensioen te gaan. Zijn opvolger Frits Velthuijs, die eerder alleen in Utrecht-Zuid werkte, is al gestart. Wim vertelt over de mooie tijd die hij had in West en Frits stelt zich aan je voor.

Hoe lang heb je dit werk gedaan Wim en wat hield deze functie in?  

“In totaal heb ik 21 jaar wijkwerk in Utrecht gedaan, waarvan de laatste 7 jaar in Utrecht West. Als wijkregisseur was ik, samen met de collega’s van het wijkbureau, een schakel tussen de gemeente en bewoners, ondernemers en organisaties in de wijk. Je zorgt ervoor dat bepaalde zaken op de politieke agenda komen te staan, of in programma’s van vakafdelingen. Want snelle oplossingen alleen zijn niet altijd het antwoord. Soms moet je dingen ook structureel aanpakken, zoals de Kanaalstraat. Dat is een lang proces, maar er zijn grote stappen gezet. Voordat de werkelijke uitvoering zo ver is (2022), zijn ook al kortetermijnmaatregelen genomen. Ook het ondersteunen van bewonersinitiatieven hoorde bij mijn taak.”

Wat was voor jou zo leuk aan dit werk?

“Je moet van repareren houden en van directe contacten. Soms loopt de motor vast en is het nodig om eerst alle onderdelen uit elkaar te halen om te kijken waar het probleem precies ligt, voordat je de motor weer in elkaar zet. Het is een boeiende uitdaging want inwoners onderling en ondernemers hebben hun eigen belangen die kunnen botsen met het algemeen belang. Voor bewoners kunnen kleine dingen heel groot worden. En dat is ook logisch. Ik woon ook ergens, dus ik snap dat.”

Welke gebeurtenis in de wijk is jou bijgebleven?

“Dat was in 2013, toen ik net een maand deze functie had, en werd aangekondigd dat het koninklijk paar de Kanaalstraat zou bezoeken. ‘Maak er maar een mooi programma van’, kreeg ik te horen. Het versnelde mijn kennismaking met de culturele organisaties in de wijk. Ze hebben er 1 groot feest van gemaakt. Echt geweldig.

Een andere is de komst van asielzoekers in 2016. In West zowel de uitbreiding van het bestaande AZC, als een dependance in Welgelegen. Het waren pittige bewonersavonden, maar uiteindelijk hebben wijkbewoners zelfs een feest georganiseerd om hun nieuwe buren welkom te heten. Heel mooi hoe ze hiermee zijn omgegaan.”

Wat heb jij zien veranderen de laatste jaren?

“Het belangrijkste is denk ik de groei van het aantal inwoners. Daardoor krijg je vaker een belangenstrijd. Denk aan de last die bewoners rond de sluizen vorigezomer hadden van recreanten. Je ziet dat door de steeds warmer wordende zomers mensen verkoeling aan het water zoeken. Die mogelijkheid wil je ook bieden. Hoe ga je daarmee om? Dat is een opgave voor de komende periode.”

Frits, jij bent degene die hiermee nu aan de slag gaat. Hoe zie jij dit voor je?

“Het belangrijkste is denk ik dat inwoners elkaar dingen gunnen, ook al hebben ze tegenovergestelde belangen. Dus de bewoners aan de Keulsekade en Kanaalweg moeten recreanten zonder tuin/balkon hun verkoeling gunnen, zeker nu met corona, en de recreanten de bewoners hun avond- en nachtrust. We gaan nu hekken plaatsen die na 10 uur ‘s avonds dichtgaan. Zo hebben we een mooie middenweg.”

De functie is veranderd, wat wordt er anders?

“Klopt. Mijn werkgebied wordt groter: van alleen Zuid naar Zuidwest en West erbij. Inhoudelijk verandert de functie ook. In plaats van wijkregisseurs zijn er nu ‘managers wijken’ en dat zijn er een stuk minder door de samenvoegingen van wijken. Mijn team is daardoor gegroeid van 6 naar 20 mensen en ik heb vooral een coachingsfunctie. Je ziet mij dus minder in de wijk. In West gaat het aantal adviseurs met wie bewoners contact hebben van 2 naar 3. Er zijn nu dus minder coaches en meer spelers en dat is helemaal goed vind ik.”

Je woont zelf ook in de wijk, is dat niet lastig?

“Dat valt wel mee, het heeft vooral voordelen. Ik voel me heel erg verbonden met de stad en daarom wilde ik destijds ook zo graag voor de gemeente werken. Nu is de link nog directer. En ach, buren spraken me toch altijd al aan als er iets aan de hand was in de wijk. Ik weet nu sneller wat er speelt en soms hoor ik andere geluiden dan die ik via de gemeente zou horen. Toen de Dafne Schippersbrug praktisch in mijn achtertuin werd gebouwd, was het wel iets lastiger. Maar dat houd je toch als je in de stad woont en ik vind het heerlijk om hier te wonen.”

Waar kijk je het meest naar uit?

“In principe ben ik vorig jaar al begonnen, maar ik vind het erg leuk om mensen te coachen. Daar is nu veel meer ruimte voor. Ik kijk vooral uit naar het moment dat ik mijn team weer live kan zien in plaats vanachter een scherm. En uitdagingen zoals het sluisjesverhaal, daar houd ik wel van. Ervoor zorgen dat iedereen het uiteindelijk aangenaam gaat hebben in de wijk.”

Naar boven

"Het is mooi om te zien dat onze investeringen echt wat opleveren voor de wijk"

Als wijkboa van Utrecht West heeft Haider Al Sadi als missie om samen met zijn collega Marieke Neijenhuis de wijk schoon en veilig te houden. "Wij zijn er zowel voor bewoners als winkeliers en proberen iedereen zo goed mogelijk te helpen".

"Ik werk ondertussen al 11 jaar voor de gemeente Utrecht als buitengewoon opsporingsambtenaar (boa) en sinds juni van dit jaar in de wijk West. Marieke werkt hier nu sinds 3 jaar. Zij is hiervoor wijkcontactpersoon geweest van een andere wijk. Sinds februari is zij wijkcontactpersoon van West. Ons werk lijkt een beetje op dat van een wijkagent. We reageren op meldingen van bewoners en winkeliers over afval, jongerenoverlast, parkeerproblemen en verkeerde uitstalling bij winkels in de Kanaalstraat. We sluiten daarnaast ook aan bij bewonersavonden en overleggen van winkeliers om te kijken wat voor structurele problemen er spelen. En natuurlijk werken we samen met politie en jongerenwerk. Soms zijn mensen verbaasd dat wij zoveel bevoegdheden hebben. Het is echt heel leuk en afwisselend werk.

Goed aanspreekbaar op de fiets

Marieke en ik zitten bijna altijd op de fiets, want zo maken we makkelijker contact met mensen. En dat is natuurlijk waar het om gaat. We willen goed aanspreekbaar zijn. Zo krijgen we meer informatie en kunnen we bewoners en winkeliers beter helpen. We proberen zo veel mogelijk samen op pad te gaan en als dat niet lukt overleggen we regelmatig via de app en mail. We zorgen ervoor dat er altijd iemand van ons 2 aanwezig en bereikbaar is voor vragen vanuit de gemeente en mensen uit de wijk.

Investeren in goed contact

We zijn van het doorpakken. En daar bedoel ik niet mee dat we met bekeuringen strooien, maar wij spreken iedereen die zich niet aan de regels houdt wel meteen aan. En als we wel een bekeuring geven, dan leggen we het altijd goed uit. Voor ons is het belangrijk te investeren in goed contact. Dan merk je al snel dat bijvoorbeeld sommige winkeliers in de Kanaalstraat niet bewust regels overtreden, maar ze simpelweg niet kennen. Als dat me in het Nederlands niet lukt, voer ik mijn gesprekken in het Arabisch, de taal die ik zelf, naast het Nederlands, ook spreek. Dat helpt vaak, want zo kan ik de regels alsnog goed uitleggen en kunnen we afspraken op papier zetten. Het is mooi om te zien dat onze investeringen ook echt wat opleveren voor de wijk. Medewinkeliers en bewoners zijn vaak opgelucht en waarderen het dat er ook daadwerkelijk iets met hun melding gebeurt.

"Mensen denken bij Utrecht West vaak alleen aan de Kanaalstraat, maar deze wijk is zoveel groter. We willen inwoners van andere delen laten weten dat ze niet het vergeten hoekje zijn."

In elk deel andere uitdagingen

Het leukste aan ons werk vinden we de diversiteit in deze wijk. Lombok vinden we een van de mooiste wijken in Utrecht. Natuurlijk is de drugsoverlast aan de kop van Lombok vervelend en daar proberen we samen met de wijkagenten op in te zetten. Zo is er nu bijvoorbeeld een lachgasverbod van het Moskeeplein tot de J.P. Coenstraat. De diversiteit in de wijken is ook wel te zien. Neem bijvoorbeeld Oog in Al. Daar zijn weer andere problemen, zoals parkeeroverlast door campers die te lang op een plek staan en thuislozen die in de zomer in het park slapen. Waar wij echt trots op zijn is de aanpak in Lage Weide. Daar troffen we milieuovertredingen, illegale medewerkers en gestolen goederen aan in een zaak die we onder andere samen met de politie en douane draaiden. We blijven daar ook structureel aandacht aan besteden. Mensen denken bij Utrecht West vaak alleen aan de Kanaalstraat, maar deze wijk is zoveel groter. We willen inwoners van andere delen laten weten dat ze niet het vergeten hoekje zijn.

Coronadrukte

Sinds corona is het flink drukker geworden qua werk. Vooral in het winkelgebied, de Kanaalstraat en Damstraat zijn we constant bezig. Er zijn looplijnen getrokken, waardoor er meer ruimte voor voetgangers is. De drukte in winkels zelf is natuurlijk een verantwoordelijkheid van de winkeliers zelf. Meldingen over te veel bezoekers en het niet houden aan de coronamaatregelen zetten wij door aan medewerkers die zich bezighouden met de Drank- en horecawet. We delen dus geen bekeuringen uit, maar spreken mensen wel op de verantwoordelijkheid die ze hebben richting naasten en geliefden. Zo proberen we ze bewust te maken van de risico’s. Al met al vinden wij het een geweldige wijk om in te werken. Het feit dat hier een paardenslager zit tussen bijna 90% Islamitische ondernemers en dat iedereen elkaar accepteert vind ik mooi te zien."

Naar boven

“Ik vind het mooi om ervoor te zorgen dat mensen hun straat weer terugkrijgen”

Maar liefst 39 jaar werkt Arie Koot van Koot Infrawerken al in Utrecht. Voor de wijk West is hij de vaste onderhoudsman als het om infrastructuur gaat. Van het plaatsen van prullenbakken in park Oog in Al tot het trekken van corona-wandellijnen in de Kanaalstraat. Het komt allemaal uit de koker van Arie.

“Tot 3 jaar terug voerde ik zelf alles uit, maar nu werk ik op kantoor en geef ik leiding aan 10 medewerkers die elke dag op pad zijn om zaken te plaatsen en een opknapbeurt te geven. Ik heb echt de hele stad gezien en ook veel van Utrecht West. Ons familiebedrijf is een begrip in de stad. Mijn vader begon al op zijn 14e te werken voor de gemeente en in 1983 ging ik in dienst bij het bedrijf van hem en zijn broer. Nu werk ik als zzp’er voor mijn neef die het bedrijf van mijn overleden oom overnam.

Blije bewoners

Mijn officiële functie is verkeersmanager. Al die verkeers- en omleidingsborden die je in de stad en in West ziet, komen bij ons bedrijf vandaan. De Spinozabrug waar je afgelopen zomer niet overheen kon? Daar was ik de veroorzaker van met mijn omleidingsbord. Net zoals de betaald parkerenautomaten die overal in de wijk hun intrede deden. Niet iedereen is daar natuurlijk even blij mee. Gelukkig de bewoners zelf wel. Ik vind het mooi om ervoor te zorgen dat mensen hun straat weer terugkrijgen. Eindelijk was er weer ruimte voor kinderen om te stoepranden. In het Majellapark dacht ik mee over het plaatsen van prullenbakken die hufterproof zijn. Die werden daar regelmatig vernield en zelfs uit de grond getrokken.

Veiligheid in de wijk

Ik heb echt eer van mijn werk als dingen er weer mooi uitzien en ik oplossingen voor problemen kan verzinnen. Zo waren er in Oog in Al en aan de Leidseweg veel klachten over omhoogkomende boomwortels en mensen die over de tegels struikelden. Daar heb ik een plan voor bedacht, waardoor iedereen er nu weer veilig kan lopen. Nu met corona heb ik gezorgd dat er wandellijnen kwamen in de Damstraat en Kanaalstraat. Het is daar natuurlijk ontzettend druk met winkelend publiek, dus het moet daar goed geregeld. Mijn werk houdt eigenlijk nooit op. Zodra er ergens in de wijk onderhoud nodig is, gaan wij weer aan de slag.

Bezoek koningin

Een van de meest bijzondere klussen die ik ooit gedaan heb was in 1999 tijdens het bezoek van koningin Beatrix aan onze stad. Toen heb ik op de hele route alle borden moeten weghalen die in het zicht van de camera’s stonden of hingen. Ik had uiteindelijk karren vol met verkeersborden. Daar heb ik van de gemeente nog een penning voor gekregen. Dat zijn mooie herinneringen. Ook bijzonder is het werk dat ik doe op de 4 gemeentelijke begraafplaatsen. Daar hoog ik bijvoorbeeld grafstenen op en herstel de bestrating.

Zorgheldenplein

Niet alles wat ik doe is in opdracht van gemeente. Zo heb ik op eigen initiatief straatborden laten maken met de naam “Zorgheldenplein” erop. Die heb ik aan verschillende ziekenhuizen, waaronder het UMC en het Diakonessenziekenhuis, geschonken om het zorgpersoneel een hart onder de riem te steken in deze lastige tijd. Mooi dat ik op deze manier mijn steentje kan bijdragen.”

Naar boven

Hulp en contact Wijkbureau West

Telefoon

14 030

E-mail

west@utrecht.nl

Wijkwethouder

Lot van Hooijdonk
Kijk wanneer het wijkspreekuur is

Bezoekadres

Stadskantoor 3e etage, Stadsplateau 1

Postadres

Postbus 16200, 3500 CE Utrecht