Wijk West Portret op West

In Utrecht West wonen en werken veel bijzondere mensen, elk met hun eigen verhaal. Ze zetten zich in voor de wijk en voor bewoners. Denk aan de vele vrijwilligers, ondernemers, kunstenaars en professionals die de wijk levendiger, veiliger en prettiger maken.

Aan die mensen en hun verhaal willen we meer aandacht besteden op deze pagina. Kent u iemand die een plek verdient in deze rubriek, geef het dan door via west@utrecht.nl onder vermelding van 'Portret op West'. 

"Het belangrijkste: open en eerlijk zijn, ook bij problemen"

Robin van de Plassche

Oktober 2018 | Robin van de Plassche is als omgevingsmanager van de BAM onder andere verantwoordelijk voor de communicatie met omwonenden rond de Cartesiusweg. Daar wordt al zo'n 2,5 jaar gewerkt aan de verbreding van het spoor tussen Utrecht Centraal en Leidsche Rijn. Een uitdagende, maar erg leuke klus.  

"Het is een gigantische 'verbouwing': 2 sporen erbij, een nieuwe spoorbrug, de oude spoorbrug stiller maken en het viaduct bij de Cartesiusweg verbreden. Met als resultaat straks: meer treinverkeer, maar minder geluidsoverlast. Gelukkig is dat laatste iets wat veel omwonenden voor ogen houden, want met zo’n enorme bouwput voor de deur is overlast niet te voorkomen.

Je zit hier niet in een verlaten polder natuurlijk, maar middenin Utrecht stad. Ik ben wel eens gebeld door iemand die letterlijk de kopjes in zijn kast hoorde rinkelen toen we een 14 meter diepe damwand intrilden. Hij maakte zich zorgen over zijn veiligheid. Of door ouders met jonge kinderen die last hadden van de nachtelijke portofoongeluiden en piepjes van achteruitrijdende vrachtwagens. Ik begrijp dat mensen dan contact opnemen. Als omgevingsmanager ben ik er in eerste instantie voor de mensen in de omgeving: zowel omwonenden als andere partijen, zoals bijvoorbeeld de Cinemec. Mensen kunnen mij rechtstreeks bellen en mailen als ze vragen of klachten hebben.

Waar ik kan, probeer ik maatregelen te nemen. Zo heb ik aan het bouwpersoneel gevraagd of ze 's nachts zo min mogelijk hun portofoon willen gebruiken. Vervolgens leg ik aan het gezin uit dat ik aan de piepjes niets kan doen. Vrachtwagens zijn verplicht die aan te hebben voor de veiligheid. Met Cinemec heb ik bijvoorbeeld contact over hun bereikbaarheid. Ik maak dingen niet mooier dan ze zijn. Soms kan ik niets voor mensen doen. Dan zeg ik dat ook eerlijk en leg uit waarom. Je merkt dat er dan vaak begrip ontstaat.

Soms kan ik niets voor mensen doen. Dan zeg ik dat ook eerlijk en leg uit waarom

Er was zelfs een bewoner van de Galjoenstraat die een keer zag dat ons bouwhek niet gesloten was. Hij belde me om te zeggen dat hij dat wel even zou sluiten zodat wij niet speciaal terug hoefden te komen. Geweldig toch! Die man kreeg uiteraard een bloemetje van ons. Een goed contact met omwonenden is ontzettend belangrijk. Ik ben er trots op dat omwonenden in een enquête onze communicatie met een 7,3 waardeerden.

Ik neem mijn taak dan ook zeer serieus. Er zijn dit jaar in totaal al meer dan 3.500 brieven uitgegaan om mensen te informeren over wat er staat te gebeuren. Ook heb ik elke 2/3 weken overleg met ProRail die verantwoordelijk is voor de sporen. Daarnaast overleg ik met de gemeente over bijvoorbeeld tijdelijke aanpassingen op wegen en fietspaden. Er komt enorm veel bij kijken. Van het verplaatsen van een bushalte en het aanpassen van de maximum rijsnelheid, tot het opvegen van zand dat de weg opvliegt en het plaatsen van doorloopcontainers voor voetgangers en fietsers. Maar het resultaat mag er straks wezen.

Als alles volgens plan gaat, dan zijn we voor de kerst klaar. Dan kunnen de treinen zowel over de 2 nieuwe als over de 2 oude sporen rijden en is de spoorverdubbeling een feit."

Naar boven

“De drempels liggen en de camera’s hangen”

Augustus 2018 | Chakir el Allachi, inwoner van Lombok en sociaal cultureel werker, is een van de mensen die heeft meegedacht over de ‘Visie Kanaalstraat’. “Het was niet makkelijk, al die tegengestelde belangen. We hadden pieken en dalen, maar er ligt nu wél een goedgekeurd plan.”

“Ik ben geboren en getogen in Lombok en woon hier al mijn hele leven. De Kanaalstraat is een levendige, multiculturele winkelstraat. Eentje die recht door de economische crisis heen succesvol bleef en nog steeds is. Het is hier spotgoedkoop en dat maakt de straat populair. Ongeveer 40% van de winkelende bezoekers komt van buiten de wijk en zelfs buiten de stad.
Als bewoner van een van de zijstraten van de Kanaalstraat herken ik tegelijkertijd ook de ergernissen: de verkeersoverlast en de overlast van drugsdealers en hangjongeren. Vanuit mijn rol als vrijwillige sociaal cultureel werker heb ik juist weer contact met sommige van de jongeren die overlast veroorzaken.

De gemeente zat al een flink aantal jaren in haar maag met de problemen in de Kanaalstraat. Er moest wat gebeuren. In september 2016 kwam er een projectleider die alle partijen bij elkaar moest brengen: oude bewoners, nieuwe bewoners, winkeliers en studenten. Ik werd gevraagd mee te denken en dat heb ik 16 maanden lang gedaan. Ik heb jongeren geïnterviewd: wat kunnen wij doen om jou in de grote parkeergarage te laten parkeren? Waarom hang je op straat? Maar ik sprak ook met winkeliers.

Er is hoop, maar er moet nog veel gebeuren

Het was een lang en pittig traject. Je moet er samen uitkomen, terwijl je soms tegenstrijdige belangen hebt. Zo wilden veel bewoners een autoluwe straat met verhoogde parkeertarieven, terwijl winkeliers hun klanten al zagen wegblijven. Uiteindelijk ligt er nu een plan waarbij de straat voor een belangrijk deel een eenrichtingsstraat wordt.

Een aantal van onze ideeën is ondertussen al uitgevoerd: er liggen drempels en er hangen camera’s. Toezichthouders doen hun werk goed en strooien met boetes. Er is hoop, maar er moet nog veel gebeuren. Voor jongeren is er hier weinig te doen. Zij hebben alternatieven nodig. Maar ook al zou je voor hen een buurthuis openen, daar los je niet het hele probleem mee op. Zo hangen er nog steeds mensen van ‘s middags tot diep in de nacht rond. Ook volwassen mannen die zelf kinderen hebben. Als de gemeente daar grip op zou kunnen krijgen, dan wordt het echt een veilige plek om te wonen en werken. Want dat is wat we, ondanks de verschillende belangen, allemaal willen.”

Naar boven

Wijkagenten Dennis Polman en Richard Fisscher

de 2 wijkagenten in uniform voor een politievoertuig

Oktober 2017 | Grote kans dat je ze wel eens bent tegengekomen in Utrecht West: wijkagenten Dennis Polman en Richard Fisscher. In deze laatste aflevering van Portret op West vertellen ze over de ervaringen en uitdagingen waar ze mee te maken hebben in de wijken Schepenbuurt, Oog in Al en Lombok.

Richard: “In juli ben ik gestart als wijkagent van Oog in Al en Schepenbuurt, daarvoor zat ik in Lunetten. In Schepenbuurt gebeurt heel veel op het moment. Er is veel bedrijvigheid, rond de Vlampijpstraat en de Cartesiusweg openen nieuwe bedrijven en horeca. Daar is nog niet veel inzicht in en daar ben ik me nu op aan het oriënteren; wat zit daar en wat is de eerste indruk?”

Dennis: “Ik ben anderhalf jaar geleden gestart in Lombok, een gezellige wijk. Steeds meer Nederlandse, Turkse en Marokkaanse gezinnen wonen er samen. Lopen door de Kanaalstraat geeft een vakantiegevoel. De sfeer is leuk, maar helaas niet voor iedereen. Lombok is ook druk en er is overlast. Het is een verzamelplek voor gebruikers en dealers. De islamitische winkels op de Kanaalstraat trekken jeugd aan. Die gaat op in de massa, waardoor het lastig is een vinger aan de pols te krijgen. Dat is complex, soms frustrerend, maar voor mij als wijkagent ook een leuke uitdaging.”

Lopen door de Kanaalstraat geeft een vakantiegevoel

Richard: “Schepenbuurt en Oog in Al zijn echte volksbuurtjes. Woninginbraken blijven daar altijd, ook bij de nieuwe woningen. Een deel van mijn werk bestaat uit meedenken en preventie van inbraken. De meldingsbereidheid in Oog in Al is heel groot. Vaak gaat het om wijkproblematiek: inbraak, ruzie. Daarentegen bellen de inwoners van Halve Maan, het minderbedeelde deel van de wijk, pas de politie als er echt een probleem is. Het is leuk om daarin te laveren. Afwisseling maakt het werk boeiend.”

Dennis: “In Lombok is veel verkeersoverlast, maar het is eerder het machogedrag dan het hardrijden waar mensen last van hebben. Tussen de drempels geven auto’s gas en dan is het lastig boetes uitdelen. Bij parkeren doen we dat wel, daar controleren we veel op. De jeugdoverlast en overlast van dealers en gebruikers op straat zijn het afgelopen jaar verminderd en het aantal meldingen is gedaald. We waken ervoor dat jonge jongens gedrag van criminelen gaan overnemen, daarvoor werken we samen met de jongerenwerkers van JoU. Die proberen de jongeren alternatief te bieden.”

Richard: “Interessant is de oorzaak waarom die jongens op straat hangen. In plaats van zwart-wit is het een groot grijs gebied. Als wijkagent kom je ook bij mensen thuis en zo kom je erachter in wat voor thuissituatie zo’n overlastgever zit. Dan ga je kijken wat je kunt betekenen. Rotte appels zullen er altijd zijn en die pakken we hard aan, maar elke jongen die we uit de goot kunnen trekken is meegenomen.”

Naar boven

Hulp en contact Wijkbureau West

Telefoon

14 030

E-mail

west@utrecht.nl

 

Wijkwethouder

Lot van Hooijdonk
Kijk wanneer het eerstvolgende wijkspreekuur is

Bezoekadres

Stadskantoor, 5e etage, Stadsplateau 1, Utrecht

Openingstijden

maandag t/m vrijdag, 9.00 - 17.00 uur

Postadres

Postbus 16200, 3500 CE Utrecht