Wijk West Portret op West

In Utrecht West wonen en werken veel bijzondere mensen, elk met hun eigen verhaal. Ze zetten zich in voor de wijk en voor bewoners. Denk aan de vele vrijwilligers, ondernemers, kunstenaars en professionals die de wijk levendiger, veiliger en prettiger maken.

Aan die mensen en hun verhaal willen we meer aandacht besteden op deze pagina. Kent u iemand die een plek verdient in deze rubriek, geef het dan door via west@utrecht.nl onder vermelding van 'Portret op West'. 

Wijkagenten Dennis Polman en Richard Fisscher

de 2 wijkagenten in uniform voor een politievoertuig

Oktober 2017 | Grote kans dat je ze wel eens bent tegengekomen in Utrecht West: wijkagenten Dennis Polman en Richard Fisscher. In deze laatste aflevering van Portret op West vertellen ze over de ervaringen en uitdagingen waar ze mee te maken hebben in de wijken Schepenbuurt, Oog in Al en Lombok.

Richard: “In juli ben ik gestart als wijkagent van Oog in Al en Schepenbuurt, daarvoor zat ik in Lunetten. In Schepenbuurt gebeurt heel veel op het moment. Er is veel bedrijvigheid, rond de Vlampijpstraat en de Cartesiusweg openen nieuwe bedrijven en horeca. Daar is nog niet veel inzicht in en daar ben ik me nu op aan het oriënteren; wat zit daar en wat is de eerste indruk?”

Dennis: “Ik ben anderhalf jaar geleden gestart in Lombok, een gezellige wijk. Steeds meer Nederlandse, Turkse en Marokkaanse gezinnen wonen er samen. Lopen door de Kanaalstraat geeft een vakantiegevoel. De sfeer is leuk, maar helaas niet voor iedereen. Lombok is ook druk en er is overlast. Het is een verzamelplek voor gebruikers en dealers. De islamitische winkels op de Kanaalstraat trekken jeugd aan. Die gaat op in de massa, waardoor het lastig is een vinger aan de pols te krijgen. Dat is complex, soms frustrerend, maar voor mij als wijkagent ook een leuke uitdaging.”

Lopen door de Kanaalstraat geeft een vakantiegevoel

Richard: “Schepenbuurt en Oog in Al zijn echte volksbuurtjes. Woninginbraken blijven daar altijd, ook bij de nieuwe woningen. Een deel van mijn werk bestaat uit meedenken en preventie van inbraken. De meldingsbereidheid in Oog in Al is heel groot. Vaak gaat het om wijkproblematiek: inbraak, ruzie. Daarentegen bellen de inwoners van Halve Maan, het minderbedeelde deel van de wijk, pas de politie als er echt een probleem is. Het is leuk om daarin te laveren. Afwisseling maakt het werk boeiend.”

Dennis: “In Lombok is veel verkeersoverlast, maar het is eerder het machogedrag dan het hardrijden waar mensen last van hebben. Tussen de drempels geven auto’s gas en dan is het lastig boetes uitdelen. Bij parkeren doen we dat wel, daar controleren we veel op. De jeugdoverlast en overlast van dealers en gebruikers op straat zijn het afgelopen jaar verminderd en het aantal meldingen is gedaald. We waken ervoor dat jonge jongens gedrag van criminelen gaan overnemen, daarvoor werken we samen met de jongerenwerkers van JoU. Die proberen de jongeren alternatief te bieden.”

Richard: “Interessant is de oorzaak waarom die jongens op straat hangen. In plaats van zwart-wit is het een groot grijs gebied. Als wijkagent kom je ook bij mensen thuis en zo kom je erachter in wat voor thuissituatie zo’n overlastgever zit. Dan ga je kijken wat je kunt betekenen. Rotte appels zullen er altijd zijn en die pakken we hard aan, maar elke jongen die we uit de goot kunnen trekken is meegenomen.”

Naar boven

Beheerder van park Oog in Al Ger van de Ven

Ger van de Ven

Oktober 2017 |  Park Oog in Al wordt steeds mooier en dat is mede te danken aan de inzet van stichting Park Oog in Al en de vrijwilligers. Ger van de Ven is vrijwillig beheerder van het park. "Door de aandacht die het krijgt, wordt het steeds fijnzinniger."

Ger: "Aan een ‘gewone’ tuin heb ik niet genoeg. Ik werkte in een volkstuin bij Park Oog in Al. Dat stopte en toen ben ik in het park begonnen. Ik zag dat er plekken waren die zorg konden gebruiken. Het park werd in die tijd, ruim tien jaar geleden, minimaal bijgehouden. Dan verruigt het, het wordt eenvormig. Brandnetels en bramenstruiken gaan overheersen. Des te meer zorg je er insteekt, des te gedifferentieerder het wordt. Het wordt fijnzinniger en lieflijker, er is dan gewoon veel meer te beleven.

Kort nadat ik gestart was in het park, werden er gesprekken georganiseerd in de buurt over de toekomst van het park. Iedereen wilde wat anders, maar door naar elkaar te luisteren kon uiteindelijk een beheersplan ontstaan. De Stichting Park Oog in Al is in die tijd ook opgericht. Daar werd ik bij gevraagd en inmiddels ben ik alweer een hele tijd met het groen bezig. Wij zorgen nu samen met de gemeente voor uitvoering van het beheersplan. Zo heeft de gemeente onlangs de nieuwe entree aan de Beethovenlaan met plantenborders gerealiseerd. Ook ondersteunt de gemeente ons, zo heeft ze vorig jaar bijvoorbeeld duizenden bollen en oeverplanten geleverd. Verder zijn er nog ideeën genoeg om het park te verbeteren. Zo willen we de hertenweide meer bij het park betrekken, onder andere door het pleintje bij de herten open te stellen voor publiek.

Aan een gewone tuin heb ik niet genoeg

Ik organiseer zo’n twee keer per jaar een snoeidag, in het voor- en najaar. Meestal komt daar een man of vijftien op af. Zelf ben ik regelmatig in het park te vinden voor onderhoud. Hoe vaak, dat ligt aan de tijd van het jaar, in het voorjaar meer want dan schiet alles de grond uit. Wat ik erg leuk vind, is het bijhouden van de ecologische oevervegetaties. Ik werk dan graag met een zeis, vaak sta ik half in het water, en trek de vele brandnetels en bramen eruit.

Ik denk dat natuur in de stad de toekomst heeft, cultuur en natuur zullen steeds meer met elkaar verweven raken. Het is mooi om te zien dat het park zo intensief gebruikt wordt. Soms zijn er wel drie bootcamps tegelijk bezig en met mooi weer picknicken mensen in het gras. Het park is met de jaren meer tot leven gekomen. Door met aandacht en zorg de vegetaties bij te houden, wordt het veel diverser dan wanneer je er eens in de paar jaar doorheen raust met een bosmaaier.”  

Stichting Park Oog in Al is op zoek naar vrijwilligers die het leuk vinden de nieuw aangelegde plantenborders te onderhouden. Interesse? Neem contact op met de Stichting Park Oog in Al.

Naar boven

Marij Nielen van Paviljoen pOp

Vrijwilligers Paviljoen pOp met Marij Nielen tweede van rechts boven

September 2017 |  Met Paviljoen pOp heeft het Westplein de afgelopen jaren een ziel gekregen,  maar na vier jaar staat het gebouwtje te koop. Initiatiefneemster Marij Nielen van stichting Maandzaad: "We maken ruimte voor nieuwe initiatieven."

Marij: "Tijdens de ontwikkeling van het Westplein bleek dat het plein een hele tijd zou moeten wachten op de nieuwe inrichting. Toen zei ik: ‘Stichting Maanzaad gaat hier een paviljoen bouwen, voor voorlichting over de gebiedsontwikkeling van Lombok.’ We vonden het belangrijk dat het Westplein niet alleen een plek zou zijn met verkeer en gebouwen, maar ook een leef- een woonplek. We hebben ernaar gestreefd om een plek over te houden dat ook echt een plein kan zijn. 

Nog geen jaar later, in juli 2013, konden we beginnen met de bouw van het paviljoen tussen de wegen op het Westplein. De dagelijkse zorg heb ik op me genomen, Riek Westerhof, Jan Coolen, Remco Jutstra en ik hebben samen met een hele grote groep een tuin aangelegd. Het stond hier regelmatig op z’n kop omdat stukken grond werden opengebroken. Dat was soms even slikken, maar in goed overleg met de aannemer kwamen we er altijd weer uit.

Ik vind het persoonlijk niet erg dat pOp verdwijnt, want er blijft iets achter

De afgelopen jaren hebben we het paviljoen verhuurd aan bedrijven en organisaties uit het hele land, maar ook juist uit de buurt. We hebben hoge vaste lasten, hierdoor hebben we de afgelopen jaren net quitte gedraaid. Deze zomer zijn we met de verhuur gestopt, alleen vergaderingen die te maken hebben met de ontwikkeling van dit gebied vinden hier nog plaats.

Het paviljoen staat te koop en moet begin volgende zomer weg zijn. Ik vind het persoonlijk niet erg dat pOp verdwijnt, want er blijft iets achter: ruimte voor nieuw initiatief. Het is zelfs beter zo, want nu kan het Westplein naar een hoger level worden getild. De komende vijf jaar is er op het plein ruimte voor experiment. Ik hoop dat de gemeente investeert in ‘placemaking’ en dat ze er samen met betrokkenen een prettige plek van maakt.

Wij zijn nog niet klaar, volgend jaar presenteren we op het Westplein de Kroon van Lombok. Dit kunstwerk heeft de vorm van een ronde bank, maar het bestaat uit losse stoelen. Zo’n tweehonderd mensen hebben meegewerkt aan de kleine keramische beeldjes die in de rugleuningen zitten. Met hulp van crowdfunding en fondsen hebben we de ruim 30.000 euro die we hiervoor nodig hebben binnengehaald. Ik ga het komende jaar bij pOp aan het kunstwerk werken.

Ik wil graag benadrukken dat we Paviljoen pOp echt samen hebben gedaan, met een fantastische club vrijwilligers. Zonder groep hadden we dit nooit vier jaar lang kunnen doen. Bij het woord ‘vrijwilliger’ denken mensen vaak aan amateurs, maar ik had geen betere kunnen hebben dan deze kanjers. Ik heb me weten te omringen met mensen tegen wie ik opkijk, ik heb echt kwaliteit binnengehaald. Heel waardevol dat dit is gelukt, anders dan hadden we Paviljoen pOp nooit kunnen bouwen."
Lees meer over de Kroon van Lombok

 


Naar boven

Pim van der Mijl van De Voorkamer

Pim van der Mijl

Augustus 2017 |  De Voorkamer in Lombok doet zijn naam eer aan. In oude boerderijen werd een voorkamer gebruikt om gasten te ontvangen. De Voorkamer in de Kanaalstraat is door Pim van der Mijl (27) opgezet voor azc-bewoners en locals. Of het nu is om gasten te ontvangen, talent te laten zien en te delen of om andere bewoners uit de buurt te ontmoeten. 

Pim: "In de meeste azc’s leven mensen in een afgesloten gemeenschap, allemaal in dezelfde sociale positie. Dat is niet gek, want de hoofdfunctie van een azc is opvang tijdens de asielprocedure. Daarnaast zijn asielzoekerscentra, ook die in Oog in Al, vaak hele gesloten gemeenschappen, niet uitnodigend om binnen te stappen.

Met dit concept, ontstaan in de tijd van de rellen rond de azc’s, willen we een brug slaan tussen azc-bewoners en omwonenden én een plek creëren waar ruimte is voor individueel talent. Na een pilot in Haren, mijn afstudeerproject, ben ik gestart met De Voorkamer in Utrecht. Op 3 december vorig jaar gingen de deuren officieel open.

Daarvoor waren we al maanden bezig om alles voor elkaar te krijgen. We moesten een locatie hebben, dat werd dit hoekpand aan de Kanaalstraat. De grote ramen werken uitnodigend, iedereen die langsloopt kan gewoon naar binnen kijken. Daarnaast zijn we al ver voor de opening naar het asielzoekerscentrum gegaan. Daar zijn we langs alle deuren geweest om te praten met de bewoners, vertrouwen te winnen. Uiteindelijk hebben we met hulp van vluchtelingen De Voorkamer ingericht. Veel hebben we zelf gemaakt; krukken, lampen, koffiekopjes van keramiek, backgammonspellen. De Voorkamer is niet voor, maar juist door vluchtelingen. Dat maakt gelijkwaardig, ‘de vluchteling’ wordt iemand met een verhaal, kennis en talenten.

Behalve dat een groot deel van het interieur door de bezoekers van De Voorkamer is gemaakt, bieden we ook ruimte voor elk ander soort talent. Zo hangen nu de foto’s van de Syrische vluchteling Aziz Kawak aan de muur, binnenkort gaat hij zelfs starten op de Kunstacademie. Een jongen uit Eritrea die hier altijd komt en lasser is, heb ik nu gekoppeld aan een bewoner die in metaalbewerking zit. Op de dinsdagavond wordt taalles gegeven, in samenwerking met Taal Doet Meer. Daar komen inmiddels niet alleen azc-bewoners, maar nu bijvoorbeeld ook een groepje Polen en wat andere bewoners uit de wijk die hun Nederlands willen verbeteren.

Uiteindelijk moeten er nog meer werkgroepen komen zodat er een groter vast programma komt. Het opzetten van De Voorkamer is behoorlijk intensief, we werken heel hard om die ontmoetingsplek te zijn voor alle bewoners uit de buurt. Uiteindelijk wil ik het meer los kunnen laten. Wie weet kan ik dan begeleiding bieden bij soortgelijke projecten op andere plekken.”

Zin om langs te komen? Dat kan elke woensdagavond tijdens de Straffe Koffie, kijk op de Facebookpagina van De Voorkamer voor het volledige programma. De Voorkamer is gevestigd aan de Kanaalstraat 225 in Lombok.


Naar boven

Hulp en contact Wijkbureau West

Telefoon

14 030

E-mail

west@utrecht.nl

Volg ons

Wijkwethouder

Lot van Hooijdonk
Kijk wanneer het eerstvolgende wijkspreekuur is

Bezoekadres

Stadskantoor, 5e etage, Stadsplateau 1, Utrecht

Openingstijden

maandag t/m vrijdag, 9.00 - 17.00 uur

Postadres

Postbus 16200, 3500 CE Utrecht