Wijken Portret op West

In Utrecht West wonen en werken veel bijzondere mensen, elk met hun eigen verhaal. Ze zetten zich in voor de wijk en voor bewoners. Denk aan de vele vrijwilligers, ondernemers, kunstenaars en professionals die de wijk levendiger, veiliger en prettiger maken.

Aan die mensen en hun verhaal willen we meer aandacht besteden op deze pagina. Kent u iemand die een plek verdient in deze rubriek, geef het dan door via west@utrecht.nl onder vermelding van 'Portret op West'. 

"Muziek brengt al deze verschillende mensen bij elkaar"

Dit jaar bestaat dB’s aan de Cartesiusweg 25 jaar. Het bedrijf van Paul de Brabander groeide van 8 naar maar liefst 17 oefenruimtes voor bands. Wekelijks oefenen er 200 bands en jaarlijks komen er zo’n 17.000 bezoekers op de live-avonden af. Paul blikt terug, maar kijkt ook vooruit.

"Ik startte dB’s in een pand aan de Croeselaan. Ik wilde een plek maken waar bands kunnen oefenen. In 2003 was ik op zoek naar een nieuwe locatie en belandde in het voormalig CAB-gebouw aan de Cartesiusweg. Het pand stond leeg en op het terrein stond alleen Citybox. Het was een grote zooi: er lag geen weg, maar grote betonnen platen met ijzeren rand, zogenoemde stelcon-platen. Het terrein was onverlicht en verontreinigd, ramen waren dichtgetimmerd en overal zag je brandvlekken. We hebben alles eruit gesloopt en het pand en het terrein in 2,5 maand weer opgebouwd. En dat terwijl het oefenen in het oude gebouw gewoon doorging. We zijn destijds welgeteld 1 dag gesloten geweest en dat was tijdens de verhuisdag.

Muziek brengt mensen bij elkaar

Op de nieuwe locatie maakten we 2 keer zoveel oefenruimtes en hebben we een concertzaal gemaakt. In Studio Moskou kunnen bands studio-opnames maken en Stichting Ruis zorgt voor het concertprogramma. We programmeren zo’n 170 concerten per jaar en met vrijwilligers erbij werken er zo’n 30 man. In het café kun je terecht voor een biertje of kop koffie. Het is echt een muzikale broedplaats hier. Wat ik mooi vind is dat bijvoorbeeld ook leerlingen van het ROC hier muziekles krijgen. Studenten kunnen zomaar de band Blaudzun tegen het lijf lopen. Of oude muzikanten van Marokkaanse komaf die hier al jaren oefenen. Muziek brengt al deze verschillende mensen bij elkaar.

Grote droom

Op dit moment zijn het spannende tijden voor ons. Er worden hier straks 2.700 woningen gebouwd, ook boven dB’s. Iedereen, inclusief gemeente, wil dat we blijven. Maar dan moeten we wel goede oplossingen verzinnen. Want hoe combineer je een plek die tot half 2 's nachts open is met mensen die om 7 uur 's morgens opstaan om naar hun werk te gaan? Ik hoop dat we daar uit komen met elkaar, want ik heb nog veel mooie plannen in mijn hoofd. De kracht van Utrecht ligt in de muziek, dat moeten we koesteren. We hebben echt iets bijzonders hier met dB’s en podia als Tivoli, Ekko en Zimihc. Mijn grote droom is om van deze stad dé muziekstad van Nederland te maken.’

Kijk op dbstudio.nl voor de programmering en het huren van een oefenruimte.


“Je vindt hier nog steeds inspiratie en rust, maar dan los van het katholieke geloof.”

portret van joachim stadsklooster voor gebrandschilderd raam

In september 2019 wordt het Stadsklooster Utrecht in de voormalige Sint Antoniuskerk officieel geopend. Ondertussen vinden er al allerlei sociale en culturele activiteiten plaats. Projectleider Joachim Vreeman: “Je vindt hier nog steeds inspiratie en rust, maar dan los van het katholieke geloof.” 

“In 2018 werd de Sint Antoniuskerk in Lombok door teruglopend bezoek verkocht. Tot opluchting van het kerkbestuur en bewoners niet aan een partij die er appartementen van wilde maken, maar aan iemand die het gebouw 10 jaar lang ter beschikking stelt aan onze Stichting Stadsklooster Utrecht. We willen een positieve bijdrage aan de wijk leveren. Een plek zijn waar je inspiratie vindt, naar culturele evenementen kunt en de stilte kunt opzoeken. Dat doen we zonder winstoogmerk. Althans, onze ‘winst’ zit in het verhogen van het spirituele en sociale welzijn.

Altijd al affiniteit met zingeving

Als zoon van een katholieke moeder en protestantse vader kwam ik regelmatig in de kerk. Als klein jochie zat ik in de kerkbank en voelde de diepgang van de bijbelse verhalen. Ook al vond ik van de interpretatie niets kloppen. Toen ik als volwassene voor een carrière als assistent accountant koos, voelde ik al snel dat het niets voor mij was. Ik nam ontslag, volgde de studie Religiewetenschappen en deed een master Geestelijke verzorging. Later volgde ik de opleiding psychosynthese, gericht op persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit. Ik had dus altijd al die affiniteit met zingeving. Opeens ontstond het idee om een stadsklooster op te richten, gericht op inspiratie en het opzoeken van stilte. Gewoon kleinschalig.

Bijdrage aan de wijk en stad

Deze plek kwam per toeval op mijn pad. Ik googlede en ontdekte tot mijn verbazing dat er al een website bestond met de naam stadskloosterutrecht.nl. Ik sloot me aan bij de stichting en werd projectleider. We zijn nu druk bezig met de opening in september, maar er vinden al allerlei activiteiten plaats, zoals musicals van scholen uit de wijk en op 12 april de dansvoorstelling Xposed (facebook). Begin april was er een bijeenkomst van Duurzaam030, een initiatief waar wij als stichting over meedenken. Voor dit soort culturele evenementen verhuren we de locatie voor een niet-commercieel tarief, zodat het voor iedereen toegankelijk is.
We willen echt een bijdrage leveren aan de wijk en de stad. Dit is een plek waar mensen al meer dan 100 jaar samenkomen voor inspiratie, stilte en belangrijke momenten in het leven. Dat willen we graag voorzetten, maar dan zonder specifieke religieuze kleur.”

Wil je helpen?

Het Stadsklooster is nog op zoek naar mensen die willen helpen. Bijvoorbeeld met marketing, het programmeren van evenementen en de financiële administratie. Heb je interesse? Stuur een mail naar info@stadskloosterutrecht.nl. Het programma van het Stadsklooster vind je binnenkort op hun website. Bekijk de activiteiten op facebook.

 

 

“Mensen met grote en kleine portemonnee: iedereen geniet van hetzelfde”

2 personen die vlag van theater vasthouden

Frederique Looij en Wendy Kremer zijn de drijvende krachten achter Theater Lombok. Elke maand kunnen kinderen van 2-8 jaar hier genieten van een interactieve voorstelling.

Frederique: “Ons theater bestaat sinds 2005. We begonnen met 3 keer per jaar een voorstelling in Molen de Ster en vanaf 2012 zitten we in de Makassarstraat 84, waar we maandelijks een voorstelling hebben. Eén om 11.00 uur en daarna nog een keer om 15.00 uur. Ik doe de programmering en Wendy de PR. Verder zijn er elk maand nog 7 vrijwilligers actief. We werken met een leuk gevarieerd team.”

Beleving

Wendy: “We willen een plek zijn waar kinderen voor het eerst kennismaken met theater. Maar dan wel theater van goede kwaliteit. We bieden dans, beeld, muziek- en poppentheater. Het moet echt een beleving zijn. Kinderen mogen zelf hun kaartje knippen, ze krijgen een glaasje drinken en kunnen voordat de voorstelling begint ook knutselen.

Voor iedereen

Frederique: “We vinden het belangrijk dat ons theater laagdrempelig is en dat iedereen een voorstelling kan bijwonen. Zowel gezinnen met een grote als kleine portemonnee: iedereen geniet van hetzelfde. Daarnaast geven we gratis kaartjes weg via de voedselbank. We proberen de prijzen zo laag mogelijk te houden en veel artiesten treden op tegen een gereduceerd tarief.”

Wendy: “We willen kunst en cultuur om de hoek bieden. Als je jongere kinderen hebt, kan het een hele onderneming zijn om buiten je wijk of stad naar een voorstelling te gaan. Er zijn aardig wat mensen die regelmatig komen. Soms gaan kinderen met de hele klas vanuit school of de BSO. Op die manier komen ze, ongeacht hun achtergrond, toch in het theater. In de toekomst willen we daarom met meer verschillende scholen samenwerken.”

Genieten

Frederique: “De zaal zit meestal goed vol: gemiddeld zitten we op 110 bezoekers voor 2 voorstellingen. We krijgen leuke reacties. Sommige kinderen zingen na 2 maanden nog steeds dat ene liedje dat ze in een voorstelling hoorden. De voorstellingen zijn ook altijd interactief, kinderen mogen meezingen en dansen. Het is mooi om ze te zien genieten.
Dat doen wij zelf overigens ook. Soms raakt een voorstelling me recht in het hart.
Maar ook buiten de voorstelling om hebben we veel plezier. Onze vrijwilligers hebben allemaal hun eigen kwaliteiten en we werken ontzettend fijn samen. Ook lunchen we altijd met de artiesten omdat ze 2 voorstellingen op één dag geven.”

Wendy: “We hebben niet echt toekomstplannen, behalve dus meer samenwerken met scholen om een breder publiek te trekken. Dat vinden we belangrijk. We gaan door zolang het leuk is.”

Meer informatie

Op theaterlombok.nl vindt u de agenda met voorstellingen. Kaarten kunt u een half uur voor de voorstelling kopen of in de voorverkoop bij ‘Babykoop’ in de Damstraat 10. Op 20 maart aanstaande is er de voorstelling ‘Nijntje op de fiets’.


Even voorstellen: Fred en Jantine, raadslid en contactpersoon voor Utrecht West

Fred Dekkers en Jantine Zwinkels
Foto: Thomas Duiker (Dyve Media)

Elke wijk in Utrecht heeft een contactpersoon vanuit de gemeenteraad. Utrecht West heeft er zelfs 2: Fred Dekkers (GroenLinks) en Jantine Zwinkels (CDA). Ze stellen zich graag aan u voor en vertellen wat ze allemaal voor de wijk doen.

Hoe lang zijn jullie al contactpersoon voor de wijk West?

Jantine: "Ik ben tijdens de verkiezingen in maart 2018 in de gemeenteraad gekomen en toen ook contactpersoon voor de wijk West geworden."
Fred: "Ik zit sinds september 2017 in de gemeenteraad en ben ook sinds maart 2018 contactpersoon voor West."

Wat houdt contactpersoon zijn precies in? Wat zijn jullie belangrijkste taken?

Fred: "Als contactpersoon zorg je kortgezegd dat de gemeenteraad bekend is bij wijkbewoners en haal je informatie uit de wijk. Wat speelt er? Tegen welke problemen lopen mensen aan? Wat voor ideeën hebben ze en welke initiatieven nemen ze?"

Jantine: "We bezoeken vaak allerlei activiteiten en initiatieven en doen ons best om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen en veranderingen in de wijk. Daarnaast nodigen we ook weleens buurtbewoners uit voor een bijeenkomst om een actueel onderwerp te bespreken. De eerstvolgende is op 20 februari 2019. We wonen allebei zelf ook in deze wijk, ik 2 jaar en Fred al 43 jaar, dus via via krijg je natuurlijk ook veel informatie over wat er speelt."
Fred: "We houden ons bijvoorbeeld bezig met de herinrichting van de Kanaalstraat, het fietspad onder het viaduct bij de Cartesiusweg, maar ook met de huisvestingsdiscussie van scholen in Oog in Al. Daarnaast richten we ons ook op de vele sociale initiatieven in de wijk, zoals de Stichting Wishing Well en Spinoza Presenteert. Wij zijn een doorgeefluik naar de woordvoerders op alle deze gebieden."

Waar zijn jullie op dit moment druk mee?

Fred: "De visie Kanaalstraat blijft aandacht vragen. Het plan is af en nu moet het uitgevoerd worden. We zijn ook druk met de herinrichting van het Westplein: van verkeersriool naar een mooi stukje Utrecht West. En dan loopt er nog de discussie over het gebied bij Strand Oog in Al. Hoe gaan we dit inrichten? De Cartesiusdriehoek heeft ook onze aandacht. Daar komen veel nieuwe woningen voor mensen die gericht zijn op het gebruik van de fiets en het OV."

Tegen welke uitdagingen lopen jullie aan?

"Jantine: Utrecht West heeft mooie plekken, maar er is relatief weinig groen. En er is ook nog wel sprake van overlast in verschillende vormen. Het bijbouwen van woningen vergroot die druk op de leefbaarheid in de wijk en vraagt daarnaast om goede voorzieningen en veilige fiets- en wandelroutes. Hoe combineer je dat?
Bovendien is het een heel diverse wijk met totaal verschillende buurten. Zo heeft de wijkraad onlangs onderzoek uitgevoerd naar het stallen van fietsen in de wijk. In Lombok kwamen daar heel andere antwoorden uit dan in Oog in Al. Hét geluid uit West bestaat niet, cijfers en inzichten op buurtniveau zijn daarom veel interessanter."
Fred: "Het betrekken van al die verschillende bewoners is een uitdaging. Zo komen jongeren, ouderen en mensen met een niet-Nederlandse achtergrond niet vaak naar bewonersbijeenkomsten. Maar hun dromen en wensen zijn wél belangrijk. Het verbeteren van die betrokkenheid is een belangrijk thema."

Wat maakt deze wijk bijzonder?

Fred: "Het is een levendige en diverse buurt. Er wonen veel mensen die sociaal actief zijn. En er is veel ruimte voor mensen die het minder goed hebben. Denk aan NOIZ, de nachtopvang, waar nu ook dagopvang komt en het AZC. Er zijn weinig klachten van omwonenden. Daar ben ik echt trots op."
Jantine: "Ik vind het straatbeeld van West heel bijzonder: er staan veel imposante gebouwen zoals de Munt, de Cereolfabriek en de St. Antoniuskerk. Mooi om te zien hoe deze gebouwen ook weer nieuwe bestemmingen hebben gekregen. We hebben ook meerdere kleinschalige, gezellige plekken. Zelf kom ik graag bij de cafés en restaurants die we hebben, denk aan Café Lombok, Buurten in de Fabriek en Basta Cosi aan de Vleutenseweg. Met mijn vriend samen maak ik graag een wandeling langs het water en over de mooie bruggetjes. Het valt me op dat veel mensen elkaar gedag zeggen op straat. Dat heb je in het centrum van Utrecht veel minder."

Wat zijn de plannen voor 2019?

Jantine: "Naast de nieuwbouwontwikkelingen in de buurt en herinrichtingen (zoals de Kanaalstraat) heeft de gemeente verschillende projecten gepland, waaronder nieuwe afvalinzameling. Genoeg uitdagingen dus voor het komende jaar."

Heb je een vraag voor Jantine of Fred? Je kunt ze altijd aanspreken in de buurt, maar ook bereiken op:

j.zwinkels@raad.utrecht.nl en f.dekkers@raad.utrecht.nl.


Naar boven

“Het is geweldig om de kinderen zo lang te volgen en te zien opbloeien”

portret van vrouw
Foto: Thomas Duiker (Dyve Media)

Zo’n 2 jaar geleden richtte Frederike Diepenbroek Stichting Buurtblinkers op. Ondertussen krijgen zo’n 35 kinderen uit de buurt bijles en huiswerkbegeleiding. Dertien daarvan maken buurtkrant ‘De Buurtblinker’. De derde editie valt deze week weer in de bus bij 6.000 inwoners uit Lombok en Nieuw Engeland.

“Ik ben heel lang leerkracht geweest en het leek me mooi om mijn vaardigheden in te zetten voor de wijk waar ik al bijna veertien jaar met veel plezier woon. En dus zette ik begin 2017 Stichting Buurtblinkers op, met het doel om kinderen in de leeftijd van 7-16 jaar 1 op 1 te begeleiden. Dat doe ik samen met dertien vrijwilligers. Elk kind heeft een vaste begeleider van wie ze bijles en huiswerkbegeleiding krijgen. We kijken goed naar welk kind bij welke begeleider past. Het zijn echt maatjes die voor langere tijd aan elkaar gekoppeld zijn. De begeleider volgt alles. Hoe gaat het op school? Wat zijn de talenten van het kind? Op welk vlak is extra hulp nodig?

Taalhulp

Ons overkoepelende doel is om de Nederlandse taalvaardigheden van kinderen te verbeteren. Veel kinderen hier worden tweetalig opgevoed en hebben bijvoorbeeld een achterstand op woordenschat, spelling en begrijpend lezen. Vooral met de jonge kinderen lezen we veel. We hebben een mini-bibliotheek met goede, populaire boeken die ze mee naar huis kunnen nemen. We willen lezen leuk maken. Maar we helpen ook met andere vakken, zoals Engels en rekenen. We hebben leerspellen op elk gebied dat je maar kunt bedenken en de kinderen kunnen hier ook toetsen oefenen.

De buurtkrant

De buurtkrant die de kinderen maken is een goed middel om taal- communicatievaardigheden te ontwikkelen. Alle aspecten komen aan bod. Zo hebben ze workshops gevolgd over open vragen stellen en doorvragen. Maar ze leren ook foto’s maken en cartoons tekenen. En ze kunnen hun stem laten horen: wat vinden ze ergens van?
Ze raken meer betrokken bij hun eigen buurt en stimuleren ook weer de betrokkenheid van andere inwoners bij de buurt. Ze krijgen ook regelmatig te horen ‘Ik zag je in de krant staan’. Dat is natuurlijk hartstikke motiverend voor ze.

Op zoek naar meer vrijwilligers

De kinderen krijgen een uur per week begeleiding van hun vaste begeleider die meestal minimaal een jaar blijft. Zo ontvangen ze alle aandacht en steun die ze verdienen. Het is geweldig om de kinderen zo lang te volgen. Je ziet ze echt opbloeien.
Naast dat vaste uur per week organiseren we ook aanvullende activiteiten, zoals workshops en het maken van de buurtkrant. In de toekomst hopen we uit te breiden en extra vrijwilligers aan te trekken, zodat we nog meer kinderen kunnen helpen. Dus als je tijd hebt en goed met kinderen kunt werken, meld je aan bij buurtblinkers. Leservaring is niet per se nodig.”
Meer informatie over Buurtblinkers en hun werk


Naar boven

“Je kunt het meisje wel uit het dorp halen, maar het dorp niet uit het meisje”

Portretfoto Endie van Binsbergen

November 2018 | Endie van Binsbergen is ondertussen een heuse BL'er: bekende Lombokker. Ze richtte de Facebookgroep 'Gratis in Lombok en omgeving op' en zet zich op nog veel meer manieren in voor haar geliefde wijk. Lombok loopt als een rode draad door haar leven.

"Ik kom oorspronkelijk uit Elst, een dorpje onder Arnhem. Ik ben na mijn studie in Utrecht blijven plakken, maar kon niet echt aarden. Totdat ik in 1986 in Lombok kwam wonen. Het is hier net een dorp, compleet met roddelcircuit. Ik vind het heerlijk hier. Het is net anoniem genoeg om je eigen gang te kunnen gaan, maar de winkeliers geven je zo je boodschappen mee als je niet genoeg geld bij je hebt. Ze weten dat je het morgen gewoon komt brengen. Ik ken veel mensen uit de wijk: van rasechte Utrechters tot de broers die de supermarkt Lombokmarkt runnen. Ik maak met iedereen een praatje. Ik zeg altijd 'Je kunt het meisje wel uit het dorp halen, maar het dorp niet uit het meisje.'

Mengelmoes aan mensen

Van huis uit ben ik gewend om actief betrokken te zijn. Allebei mijn ouders hebben altijd aan van alles meegewerkt in het dorpsleven, van stempelen bij de Avondvierdaagse tot de braderie. Voor mij is het dus heel vanzelfsprekend om dat hier in Lombok ook te doen. Ik ben onder andere barcoördinator van café Kopi Susu geweest. Ik heb de naam ook bedacht. Het betekent koffie met melk. Dat is in Indonesië een aardige benaming voor mensen van gemengde afkomst. Ik vond het mooi voor Lombok, omdat het hier zo'n mengelmoes aan mensen is.

Molen de Ster

Op zaterdag geef ik als vrijwilliger rondleidingen in Molen de Ster. Geweldig om te doen. Alleen al om na de rondleidingen met de molenaars een biertje te doen. Volgend voorjaar wil ik op het grasveld bij de molen iets organiseren voor de leden van mijn Facebookgroep, als we 3.000 leden hebben. Het lijkt me geweldig; samen met de leden van de groep genieten en elkaar ontmoeten. Ik heb ook twee keer de kerstmarkt georganiseerd in de molen en afgelopen september voor de derde keer de Pasar Molen, een dagmarkt met eten en aandacht voor de culturen van de Molukken en West-Papua.

Lombok hier en daar

Lombok neemt een belangrijke plaats in mijn leven in. Zowel hier als in Indonesië. Ik ga regelmatig naar Oost-Timor en Indonesië en daar ben ik ook met van alles bezig. Op Lombok staan mensen puur in het leven. Er is meer armoede en ziekte dan op eilanden als Java en Bali, maar het heeft ook een ruige schoonheid en is ontzettend kleurrijk. Door mijn bezoeken aan het eiland ben ik anders gaan kijken. Hier in Nederland zijn we rijk, maar rijkdom komt in vele vormen.

Toen Lombok getroffen werd door een aardbeving, wilde ik iets doen. Samen met Peter Hagenaar en Marijn van Gelder begonnen we de actie 'Lombok voor Lombok', waarmee tot nu toe al bijna € 7000 is opgehaald. De respons van de wijk is hartverwarmend.

Of ik hier ooit wegga? De enige twee manieren zouden zijn horizontaal of omdat ik terugga naar Elst. Maar ik gok dat het het eerste zal worden. Voor mij is er maar 1 plek in Utrecht en dat is Lombok."

Naar boven


"Het belangrijkste: open en eerlijk zijn, ook bij problemen"

Robin van de Plassche

Oktober 2018 | Robin van de Plassche is als omgevingsmanager van de BAM onder andere verantwoordelijk voor de communicatie met omwonenden rond de Cartesiusweg. Daar wordt al zo'n 2,5 jaar gewerkt aan de verbreding van het spoor tussen Utrecht Centraal en Leidsche Rijn. Een uitdagende, maar erg leuke klus.  

"Het is een gigantische 'verbouwing': 2 sporen erbij, een nieuwe spoorbrug, de oude spoorbrug stiller maken en het viaduct bij de Cartesiusweg verbreden. Met als resultaat straks: meer treinverkeer, maar minder geluidsoverlast. Gelukkig is dat laatste iets wat veel omwonenden voor ogen houden, want met zo’n enorme bouwput voor de deur is overlast niet te voorkomen.

Je zit hier niet in een verlaten polder natuurlijk, maar middenin Utrecht stad. Ik ben wel eens gebeld door iemand die letterlijk de kopjes in zijn kast hoorde rinkelen toen we een 14 meter diepe damwand intrilden. Hij maakte zich zorgen over zijn veiligheid. Of door ouders met jonge kinderen die last hadden van de nachtelijke portofoongeluiden en piepjes van achteruitrijdende vrachtwagens. Ik begrijp dat mensen dan contact opnemen. Als omgevingsmanager ben ik er in eerste instantie voor de mensen in de omgeving: zowel omwonenden als andere partijen, zoals bijvoorbeeld de Cinemec. Mensen kunnen mij rechtstreeks bellen en mailen als ze vragen of klachten hebben.

Waar ik kan, probeer ik maatregelen te nemen. Zo heb ik aan het bouwpersoneel gevraagd of ze 's nachts zo min mogelijk hun portofoon willen gebruiken. Vervolgens leg ik aan het gezin uit dat ik aan de piepjes niets kan doen. Vrachtwagens zijn verplicht die aan te hebben voor de veiligheid. Met Cinemec heb ik bijvoorbeeld contact over hun bereikbaarheid. Ik maak dingen niet mooier dan ze zijn. Soms kan ik niets voor mensen doen. Dan zeg ik dat ook eerlijk en leg uit waarom. Je merkt dat er dan vaak begrip ontstaat.

Soms kan ik niets voor mensen doen. Dan zeg ik dat ook eerlijk en leg uit waarom

Er was zelfs een bewoner van de Galjoenstraat die een keer zag dat ons bouwhek niet gesloten was. Hij belde me om te zeggen dat hij dat wel even zou sluiten zodat wij niet speciaal terug hoefden te komen. Geweldig toch! Die man kreeg uiteraard een bloemetje van ons. Een goed contact met omwonenden is ontzettend belangrijk. Ik ben er trots op dat omwonenden in een enquête onze communicatie met een 7,3 waardeerden.

Ik neem mijn taak dan ook zeer serieus. Er zijn dit jaar in totaal al meer dan 3.500 brieven uitgegaan om mensen te informeren over wat er staat te gebeuren. Ook heb ik elke 2/3 weken overleg met ProRail die verantwoordelijk is voor de sporen. Daarnaast overleg ik met de gemeente over bijvoorbeeld tijdelijke aanpassingen op wegen en fietspaden. Er komt enorm veel bij kijken. Van het verplaatsen van een bushalte en het aanpassen van de maximum rijsnelheid, tot het opvegen van zand dat de weg opvliegt en het plaatsen van doorloopcontainers voor voetgangers en fietsers. Maar het resultaat mag er straks wezen.

Als alles volgens plan gaat, dan zijn we voor de kerst klaar. Dan kunnen de treinen zowel over de 2 nieuwe als over de 2 oude sporen rijden en is de spoorverdubbeling een feit."

Naar boven


“De drempels liggen en de camera’s hangen”

Augustus 2018 | Chakir el Allachi, inwoner van Lombok en sociaal cultureel werker, is een van de mensen die heeft meegedacht over de ‘Visie Kanaalstraat’. “Het was niet makkelijk, al die tegengestelde belangen. We hadden pieken en dalen, maar er ligt nu wél een goedgekeurd plan.”

“Ik ben geboren en getogen in Lombok en woon hier al mijn hele leven. De Kanaalstraat is een levendige, multiculturele winkelstraat. Eentje die recht door de economische crisis heen succesvol bleef en nog steeds is. Het is hier spotgoedkoop en dat maakt de straat populair. Ongeveer 40% van de winkelende bezoekers komt van buiten de wijk en zelfs buiten de stad.
Als bewoner van een van de zijstraten van de Kanaalstraat herken ik tegelijkertijd ook de ergernissen: de verkeersoverlast en de overlast van drugsdealers en hangjongeren. Vanuit mijn rol als vrijwillige sociaal cultureel werker heb ik juist weer contact met sommige van de jongeren die overlast veroorzaken.

De gemeente zat al een flink aantal jaren in haar maag met de problemen in de Kanaalstraat. Er moest wat gebeuren. In september 2016 kwam er een projectleider die alle partijen bij elkaar moest brengen: oude bewoners, nieuwe bewoners, winkeliers en studenten. Ik werd gevraagd mee te denken en dat heb ik 16 maanden lang gedaan. Ik heb jongeren geïnterviewd: wat kunnen wij doen om jou in de grote parkeergarage te laten parkeren? Waarom hang je op straat? Maar ik sprak ook met winkeliers.

Er is hoop, maar er moet nog veel gebeuren

Het was een lang en pittig traject. Je moet er samen uitkomen, terwijl je soms tegenstrijdige belangen hebt. Zo wilden veel bewoners een autoluwe straat met verhoogde parkeertarieven, terwijl winkeliers hun klanten al zagen wegblijven. Uiteindelijk ligt er nu een plan waarbij de straat voor een belangrijk deel een eenrichtingsstraat wordt.

Een aantal van onze ideeën is ondertussen al uitgevoerd: er liggen drempels en er hangen camera’s. Toezichthouders doen hun werk goed en strooien met boetes. Er is hoop, maar er moet nog veel gebeuren. Voor jongeren is er hier weinig te doen. Zij hebben alternatieven nodig. Maar ook al zou je voor hen een buurthuis openen, daar los je niet het hele probleem mee op. Zo hangen er nog steeds mensen van ‘s middags tot diep in de nacht rond. Ook volwassen mannen die zelf kinderen hebben. Als de gemeente daar grip op zou kunnen krijgen, dan wordt het echt een veilige plek om te wonen en werken. Want dat is wat we, ondanks de verschillende belangen, allemaal willen.”

Naar boven

Hulp en contact Wijkbureau West

Telefoon

14 030

E-mail

west@utrecht.nl

 

Wijkwethouder

Lot van Hooijdonk
Kijk wanneer het eerstvolgende wijkspreekuur is

Bezoekadres

Stadskantoor, 5e etage, Stadsplateau 1, Utrecht

Openingstijden

maandag t/m vrijdag, 9.00 - 17.00 uur

Postadres

Postbus 16200, 3500 CE Utrecht