Dirk Schuurman
Utrecht, 1 oktober 2026
Leden van de gemeenteraad, Leden van het college, Beste belangstellenden,
In 2005 hield Utrecht een referendum over de uitbreiding van het aantal koopzondagen in de stad. Binnen het college was daar verdeeldheid over. VVD was voor, CDA tegen.
Mijn voorganger Jan van Zanen voerde, toen nog als wethouder van onder andere Economische Zaken, campagne voor een wekelijkse koopzondag. CDA-fractievoorzitter Dirk Schuurman was het gezicht van het neekamp. Ondanks dat hij moest opboksen tegen een doe-het-zelf-keten die bij een gunstige uitslag kassakorting beloofde en de Utrechtse Stedelijke Raad van Kerken die weigerde stemadvies te geven, stemde de meerderheid tegen nog meer koopzondagen. Voor Dirk moet dit als een overwinning hebben gevoeld.
Dirk Schuurman zat, net als Jan Verkaik, in de raadscommissie Stedelijke Ontwikkeling. Daarnaast was hij lid van de commissie Verkeer en Beheer en een tiental raadscommissies, waaronder die van Vleuten-De Meern en Leidsche Rijn.
Wijken waar Dirk blindelings de weg wist, aangezien hij van 1990 tot 1998 in de raad van de toenmalige gemeente Vleuten-De Meern zat.
Tot de gemeentelijke herindeling in 2001 was hij ook wethouder. Bekend is de foto waarop hij, samen met collega-wethouder Edzard van Holthe en onder toeziend oog van pers, inwoners en de laatste burgemeester Jan Westra, voor de laatste keer de gemeentevlag van Vleuten-De Meern opvouwt.
Na zijn raadslidmaatschap bleef Dirk zich vol overgave inzetten voor de lokale democratie. Jarenlang was hij een gedreven en gewaardeerd lid van het centrale stembureau.
In het koopzondagdebat waren Dirk Schuurman en Jan van Zanen elkaars opponenten. Maar tijdens de herdenking van de Februaristaking in Amsterdam stonden zij jarenlang schouder aan schouder, verenigd door hun gedeelde passie voor onze democratische rechtsstaat.
Dirk Schuurman overleed op 14 juni, zes dagen na zijn 81e verjaardag.
Graag een moment van stilte voor Dirk Schuurman.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Jan Verkaik
Utrecht, 1 oktober 2026
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden,
Jan Verkaik zat namens de Partij van de Arbeid in de gemeenteraad.
Jan stond bekend als een bevlogen volksvertegenwoordiger, iemand die altijd dicht bij de mensen wilde staan.
Dat hij dicht bij de Utrechters stond, bleek uit zijn warme hart voor de buurt. Zijn buurt was de Hoogstraatbuurt, waar hij sinds eind jaren 80 actief voor inzette. Zo was hij initiatiefnemer van het project Buurtpreventie en stond hij mede aan de wieg van het Buurtcomité Hoogstraat en Omgeving. Jans tomeloze inzet leverde hem twee bijnamen op: ‘Het kloppend hart van de Hoogstraatbuurt' en 'Burgemeester van de Hoogstraatbuurt'.
Jan vond het belangrijk dat bewoners konden meedenken, meepraten en meebeslissen over de toekomst van hun buurt. Bij de ontwikkeling van de braakliggende terreinen aan de Loevenhoutsedijk maakte hij zich sterkvoor de komst van een haventje aan de Vecht. Dit was zijngedroomde ontmoetingsplek tussen wijk en stad. Negen jaar na de presentatie van de structuurvisie begon eindelijk de bouw van de koophuizen en huurwoningen. Het door Jan gewenste haventje werd echter een plein – wat hij jammervond.
Jan Verkaik stond bekend als iemand die geenhoge pet op had van gemeente, ambtenaren en bestuurders. Toen hij in 2006 raadslid werd, kwam hij in een 14-koppige fractie terecht. In het in memoriam op de website van PRO Utrecht lezen we dat Jan al het papierwerk en de lange vergaderingen soms best pittig vond.
Maar opkomen voor de gewone mensen en vechten voor groene, leefbare en veilige volksbuurten, daar kreeg Jan energie van. Hij bleef continu in contact met zijn eigen wijk en wist altijd goed te verwoorden wat er in de straten speelde. Dat deed hij op zijn manier: rechtvoor zijn raap.
Jan Verkaik overleed op 21 mei. Hij is 75 jaar geworden.
Graag een moment van stilte.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Hans Goedkoop
Utrecht, 21 mei 2026
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden,
Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Hans Goedkoop, die van 1986 tot en met 1993 namens de Partij van de Arbeid in de gemeenteraad zat. Hij zat in commissies als economische zaken, sociale zaken, openbare werken en verkeer & vervoer. Maar als kunsthistoricus had hij een warm hart voor cultuur. Over hem gaat het verhaal dat hij aan het begin van het seizoen direct de kaartjes voor voorstellingen kocht, zodat hij altijd een stok achter de deur had om het theater te bezoeken.
Op de website van de PvdA afdeling Utrecht schreef Willy van der Steen, ook oud-raadslid, een in memoriam. Daarin mocht de lijfspreuk van Hans niet ontbreken en dat motto klinkt als volgt: “Kunst moet iets raken. Mooi of lelijk doet er niet toe.”
Ook na zijn tijd als gemeenteraadslid, bleef Hans Goedkoop zijn liefde voor kunst en cultuur uitdragen. Bij de afdeling Culturele Zaken van de gemeente Utrecht was hij lange tijd beleidsadviseur. In die functie leverde hij een belangrijke bijdrage aan het Utrechtse filmbeleid en ontwikkeling van literatuur in onze stad. Zijn absolute hoogtepunt was in 2017, toen Utrecht werd uitgeroepen tot UNESCO City of Literature. Zonder zijn professionele en gepassioneerde inzet was onze stad nooit tot dit selecte gezelschap van steden toegetreden.
Mensen die met hem hebben samengewerkt, zijn het erover eens dat Hans Goedkoop één van de grondleggers was voor het rijke culturele leven in het Utrecht van nu. Hij heeft er mede voor gezorgd dat kunst en cultuur in de stad – of je iets nu mooi of lelijk vindt – alle Utrechters kan raken.
Graag een moment stilte voor Hans Goedkoop.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Vincent Dalmijn
Utrecht, 21 mei 2026
Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Vincent Dalmijn op 10 maart. Helaas was deze herdenking niet eerder mogelijk, maar goed dat wij dit alsnog doen.
Ik begin met de woorden die mijn voorgangster Annie Brouwer-Korf 20 jaar geleden sprak, toen Vincent Dalmijn afscheid nam als raadslid – namens de Leefbaar Utrecht-fractie. “U viel in de raad en in de commissie Stedelijke Ontwikkeling op, door uw aandacht voor details en door uw grote juridische kennis.” Einde citaat.
Vincent Dalmijn was beleidsmedewerker op het ministerie van Justitie, dus met zijn juridische kennis zat het wel goed. En in een tijd waarin internet nog in de kinderschoenen stond en de afkorting A-I voor de meeste mensen ad interim betekende, was hij Leefbaar Utrechts levende encyclopedie, nieuwsarchief en wetboek in één. In zijn gang lagen jaargangen kranten opgestapeld, dus hij kon alles terugzoeken.
Vincent zat in de commissie Stedelijke Ontwikkeling toen er in de stad een hoop te doen was, zoals het referendum over Hoog Catharijne, alle ontwikkelingen in Leidsche Rijn en de besluitvorming over TivoliVredenburg.
Het waren op zijn zachtst gezegd intense jaren. Zijn toenmalige collega-raadslid Salóme Willemsen zei tijdens de uitvaart van Vincent Dalmijn daarover het volgende:
"Het kostte ons best veel tijd, al dat voorbereiden, al dat leeswerk. Maar voor jou was dat nooit een probleem. Jij las veel, snel en zorgvuldig. Verbazingwekkend hoe jij dit met jouw gezinsleven en drukke baan kon combineren." Einde citaat.
Vincent Dalmijn voerde graag het woord en vaak was dat ook het hoogste woord – maar altijd onderbouwd met feiten, tot in de kleinste en fijnste details. Waarbij het hem niet altijd lukte om ieders aandacht vast te houden. Mooi dat Annie Brouwer aan het eind van haar speech het allerbeste compliment gaf dat je een levende encyclopedie, nieuwsarchief en wetboek in één kunt geven: “U had eigenlijk altijd gelijk!”
Wij danken Vincent Dalmijn voor alles wat hij voor zijn geliefde Utrecht heeft gedaan.
Graag een moment van stilte.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Frans van der Velden
Utrecht, 29 januari 2026
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden en in het bijzonder mevrouw Freudenthal,
We hebben de verdrietige taak stil te staan bij het overlijden op 84-jarige leeftijd van Frans van der Velden, op 17 oktober 2025. Helaas was deze herdenking niet eerder mogelijk, maar goed om dit alsnog te doen.
Daarvoor moeten we een ritje in de tijdmachine maken. Want toen Frans werd geïnstalleerd als raadslid, moesten veel mensen in deze zaal – ook ik – nog geboren worden.
Van 1970 tot en met 1974 zat hij namens PAK [een samenwerking tussen PvdA, PSP en PPR] in de Utrechtse gemeenteraad. Hij was onder meer lid van de bijzondere raadscommissie ‘herziening Algemene Politie Verordening’. Kennelijk was Frans nog een beetje in de jaren 60 blijven hangen, want als een passage in de verordening te rigide klonk, kon Frans nog wel eens met een ondeugend voorstel komen voor een betere tekst. En voor Frans was een betere tekst een minder autoritaire tekst. En die arme Utrechtse Hoofdcommissaris van politie destijds moest daar dan iets van vinden…
Frans van der Velden zat één periode in de raad, maar bleef daarna op veel vlakken politiek actief en maatschappelijk betrokken. Zo zat hij in de Utrechtse Provinciale Staten, was voorzitter van de Migrantenraad en zat het Belangenoverleg Buurt Welgelegen voor.
Frans was erg begaan met de werk- en leefomstandigheden van arbeidsmigranten – vooral die uit Marokko en Turkije. Hij was jurist en gespecialiseerd in islamitisch recht.
Dankzij hem was de Universiteit Utrecht in de jaren 80 de eerste die Marokkaans en Turks familierecht als vak aan rechtenstudenten kon aanbieden.
Na zijn werk in het Huis het van de Democratie was Frans actief tijdens het Feest van de Democratie. Sinds 2017 was hij betrokken bij het Hoofdstembureau en het Centraal Stembureau. Naast dat hij altijd scherp was op het proces, stond Frans bekend als een aardige en belangstellende man. Altijd vroeg hij de stembureau-medewerkers hoe zij de verkiezingsdag hadden beleefd. Daaraan dankte hij de eretitel ‘Opa Frans’.
We zijn Frans van der Velden dankbaar voor zijn betrokken en bevlogen inzet voor Utrecht. Zijn expertise, collegialiteit en vriendelijkheid zullen worden gemist.
Graag een moment stilte voor Frans van der Velden.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Jan Terlouw
Utrecht, 17 juli 2025
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden, en in het bijzonder de aanwezigen familieleden,
We kennen Jan Terlouw als wetenschapper, als bestuurder, als bestsellerauteur, maar ook als politicus. Iemand die de weg kende in Den Haag, maar in onze stad studeerde, bij zijn studievereniging A-E, de voorloper van A-Eskwadraat zijn eerste bestuurlijke ervaring opdeed en in Utrecht woonde aan de Tolsteegsingel. De stad waar hij de welbekende touwtjes uit de brievenbussen zag hangen.
En…in Utrecht leerde Jan het politieke vak kennen.
Als medeoprichter van de Utrechtse D66 deed hij in 1970 – met succes – een gooi naar een raadszetel. Op de website van D66 Utrecht staat een mooi in memoriam. Met een afbeelding van de campagneposter die voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 werd gedrukt. Op die poster zien we de acht kandidaten van D66 in de camera kijken. Met rechtsboven Jan Terlouw en naast hem de tekst dat hij – en ik citeer – “ongerust is over vergiftiging van ons leefklimaat”. Zo vertelde jij, Maarten Koning, tegen RTV Utrecht dat Jan faliekant tegen de demping van de Singel was. Dat je groen in de stad altijd moet koesteren. De dag waarop de binnenstad weer als vanouds omsingeld was, bijna vijf jaar geleden alweer…dat moet ook voor hem een mooie dag zijn geweest.
Jan Terlouw is uiteindelijk maar één jaar gemeenteraadslid en fractievoorzitter geweest in Utrecht. Een jaar waarin hij zich bezighield met de milieuaspecten van het te bouwen Hoog Catharijne. Daarna volgde de politiek in Den Haag, zijn prachtige en meeslepende boeken, zijn bestuursfuncties en zijn onvermoeibare inzet voor een betere wereld. Een wereld met, zo was zijn wens, een onsje meer vertrouwen in elkaar. Die missie kon hij niet mooier verwoorden dan te beschrijven van wat hem zo trof toen in Utrecht woonde: de touwtjes hangend uit de brievenbussen.
Jan Terlouw overleed op 16 mei op 93-jarige leeftijd.
Graag een moment van stilte voor Jan Terlouw.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Ad van Hassel
Utrecht, 17 juli 2025
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden, en in het bijzonder de aanwezigen familieleden,
Op 1 september 1970 maakte Ad van Hassel zijn debuut in de Utrechtse gemeenteraad. Hij was 20 jaar raadslid, waarvan 13 jaar ook wethouder met onder andere de portefeuilles openbare werken, volkshuisvesting, ruimtelijke ordening, economische zaken en culturele zaken.
PvdA Utrecht heeft een mooie herinnering aan Ad geschreven. Die mooie woorden verdiende hij. Het
waren niet de makkelijkste jaren om wethouder te zijn. Het kabinet Lubbers moest flink bezuinigen en ook de gemeente Utrecht moest de broekriem flink aanhalen. Daarnaast was er in Utrecht te weinig ruimte om te bouwen, iets wat dan onherroepelijk op het bordje van een wethouder ruimtelijke ordening en volkshuisvesting belandt.
Ad's eerste succes als wethouder was het afblazen van een paar 20-hoogflats in Overvecht waarvoor al een behoorlijk uitgewerkt plan lag. Hier kwam laagbouw voor in de plaats. Ad kwam uit een rood nest en groeide op in de Sterrenwijk, één van de wijken die later flink op de schop zouden gaan. Andere wijken rond de binnenstad die ook op de slooplijst stonden, werden – na hevige protesten van buurtbewoners - uiteindelijk niet afgebroken, maar gerenoveerd. Duurder dan vervangen, maar daardoor bleven veel karakteristieke panden voor Utrecht behouden en bleven de huren betaalbaar. Voor Ad gold - en dat was zijn missie - dat er ook voor mensen met een smalle beurs genoeg woningen moesten zijn. HAT-eenheden schoten uit de grond. Er kwam betaalbare nieuwbouw in de Korte Nieuwstraat, in de schaduw van de Domtoren. En hij was één van de vaders van de plannen om het stadscentrum bij Hoog Catharijne te vernieuwen, volgens de eisen van die tijd. Dat betekende meer wonen en meer menselijke maat.
Stadsvernieuwing en woningbouw waren altijd Ad's belangrijkste thema's, maar hij hield zich ook bezig met de inrichting van de openbare ruimte. Op veel plekken in de stad kwamen grote keien en paaltjes, zodat je niet zo maar overal de auto kon parkeren.
Ad kon helemaal opgaan in zijn werk. Over hem gaat het verhaal dat hij ooit, bij de presentatie van een bouwplan, een vlak aanwees, dat voor iedereen duidelijk groen was, maar dat hij als grijs aanduidde. Ad snapte niets van alle verwarring in de zaal. Op een gegeven moment wisten zijn medewerkers dat Ad kleurenblind was, dingen soms anders zag en dat ze er niet te veel aandacht aan moeten besteden.
Waar geen verwarring over bestaat, is hoeveel Ad van Hassel voor Utrecht heeft betekend. Ad stond aan de basis van de Utrechtse stadsvernieuwing. Als wethouder hardwerkend en altijd aan, als raadslid en fractievoorzitter altijd serieus en zorgvuldig. Met aandacht voor wat niet alleen zijn medefractieleden, maar ook de andere fracties die het college vormden ervan vonden.
Ad overleed op l8 juni. Hij werd 86 jaar oud
Graag een moment stilte voor Ad van Hassel.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Aad Burger
Utrecht, 12 juni 2025
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden en in het bijzonder familieleden van Aad Burger, Jonneke Burger, Bastiaan, Linda en Julika Staffhorst, Rutger Burger en Hester Brouwer,
Op 15 maart jongstleden overleed, 96 jaar oud, Aad Burger.
Met een aantal onderbrekingen was Aad Burger iets meer dan twee decennia namens de PvdA-fractie gemeenteraadslid in Utrecht.
U snapt dat het ondoenlijk is om alle commissies waar hij in heeft gezeten op te noemen. Maar zijn drijfveer was en bleef altijd dezelfde: Utrecht laten werken voor iedereen.
Iedereen die Utrecht mooier, socialer, eerlijker wilde maken, zou vroeg of laat Aad tegenkomen. Mensen die met hem hebben samengewerkt, herinneren Aad als een pur sang praktijkpoliticus. Hij was niet van de onderzoeken, de adviezen, de besluiten. Aad wilde met eigen ogen zien wat er aan de hand was.
Onderwerpen waar Aad al zijn ziel en zaligheid in gooide, waren – naast betaalbaar wonen – de toegankelijkheid van het openbaar vervoer en openbare gebouwen voor mensen met een beperking.
Aad was gebonden aan een rolstoel, dus hier kon hij zijn praktijkervaring maximaal inzetten. Zo kroop hij ooit tijdens een fractiebezoek aan de wijk Lombok letterlijk op handen en voeten de trap op naar de ontvangstruimte.
Ook na zijn afscheid als raadslid bleef Aad – onder andere als lid van de Wmo Cliëntenraad én ervaringsdeskundige – opkomen voor de belangen van rolstoelers. Hij werd een landelijke bekendheid toen hij aandacht vroeg voor de slechte bereikbaarheid van de regiotaxistandplaats in de Stationsstraat. Voor de camera’s van RTV Utrecht bleef hij steken in de tramrails en sloeg hij in zijn rolstoel achterover.
Het tekent de gedrevenheid en vasthoudendheid van Aad Burger. Tot op hoge leeftijd bleef hij messcherp, zeer zorgvuldig en goed geïnformeerd. Soms wat hij streng, maar nooit zuur. Maar bovenal altijd oprecht geïnteresseerd in anderen.
Graag een moment stilte voor Aad Burger.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Maarten van Ditmarsch
Utrecht, 23 januari 2025
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste belangstellenden – in het bijzonder familie Van Ditmarsch,
Vandaag hebben wij de verdrietige taak stil te staan bij het overlijden op 78-jarige leeftijd van oud-gemeenteraadslid Maarten van Ditmarsch, op 17 november jongstleden. Helaas was deze herdenking niet op een eerder moment mogelijk, maar goed dat wij dit alsnog doen.
Maarten van Ditmarsch was van 2006 tot en met 2010 namens de CDA-fractie gemeenteraadslid – waarvan twee jaar als fractievoorzitter. Hij was woordvoerder op onder meer welzijn, gehandicaptenzorg, cultuur en bibliotheek. Ook zat hij in de vertrouwenscommissie voor het burgemeestersreferendum van 2007.
Als lobbyist in de gehandicaptenzorg wist Maarten als geen ander dat doorzettingsvermogen je ver kan brengen – ook in de gemeentepolitiek. Vooral onderwerpen in het sociaal domein maakten de vurige debater in hem los. Vaak vlijmscherp, soms wat lang van stof en nimmer zonder zijn onafscheidelijke stropdas. Met zijn charme, humor en zelfspot maakte Maarten zich geliefd.
Naast een betrokken en bevlogen volksvertegenwoordiger was Maarten van Ditmarsch ook een actieve vrijwilliger – onder andere als voorzitter van het Sint-Maartensberaad.
Mede dankzij zijn inzet – ook hier kon hij al zijn lobby-skills uit de kast halen – werd de Sint-Maartenstraditie UNESCO Immaterieel Erfgoed.
Verder was hij kerk-rentmeester van de PKN Utrecht Oost, lid van de Raad van Toezicht van de Begraafplaats Oud-Zuilen en lid van de Geschillencommissie Luchtvaart. De lijst is veel langer, geen wonder dat Maarten van Ditmarsch bekendstond als een ambassadeur voor het vrijwilligerswerk.
Mensen die veel met Maarten hebben samengewerkt, omschrijven hem als – en ik citeer – “een fijn, warm en bevlogen mens die velen van ons heeft geraakt en geïnspireerd. Hij was energiek, vrolijk en enthousiast en altijd op zoek naar de verbinding met anderen.”
Graag een moment van stilte voor Maarten van Ditmarsch.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Henk de Graaff
Utrecht, 14 november 2024
Dames en heren!
Vandaag hebben wij de verdrietige taak stil te staan bij het overlijden op 91-jarige leeftijd van Henk de Graaff, op 4 september jongstleden. Helaas was deze herdenking niet op een eerder moment mogelijk, maar goed dat wij dit alsnog doen.
Henk de Graaff was in de jaren 80 twee periodes gemeenteraadslid. Namens de VVD-fractie was hij lid van onder meer de commissies Openbare Werken, Verkeer, Vervoer & Monumentenzorg, Ruimtelijke Ordening, Bouw- & Grondzaken én Bedrijven, Wonen en Milieu.
Henk de Graaff was een groot voorstander ván en actief betrokken bíj de vorming van een coalitie tussen VVD, D66 en PvdA – na de gemeenteraadsverkiezingen van 1982. Daarmee was Utrecht de eerste van de vier grote steden met een Paarse coalitie. Die primeur kon niet op ieders applaus rekenen, maar Henk verzette zich hevig tegen het verzet onder zijn partijgenoten.
Het geheim achter het succes van deze Paarse coalitie waren de nabesprekingen van de raadsvergaderingen. Onder het genot van een hapje en een drankje evalueerden de fractievoorzitters van PvdA, VVD en D66 in voormalig café Jansdam de politiek. Ook Henk de Graaff schoof hier vaak aan. Henk was nooit uit op persoonlijk politiek profijt. Hij stond bekend als een kalme, vriendelijke en redelijke man, die altijd probeerde een compromis te vinden als partijen er niet meer uit kwamen. Hij was de spreekwoordelijke smeerolie van de coalitie.
Misschien dat iemand er nog één in een schoenendoos heeft liggen, maar ook Henks portret stond op VVD-partijstickers die begin jaren 80 in Utrecht werden uitgedeeld. In het pre-social mediatijdperk was dit dé manier om stemmen te vergaren. Ook Henk de Graaff verstond de kunst van personal branding, want het sticker-strooien leverde ook hém een raadszetel op. En kreeg onze stad een raadslid dat verknocht was aan Utrecht en zich met hart en ziel inzette voor de Utrechters.
Graag een moment van stilte voor Henk de Graaff.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Joke van der Mei-Zilverentant
Utrecht, Stadhuis, 28 maart 2024
Dames en heren!
Vandaag hebben wij de verdrietige taak stil te staan bij het overlijden op 95-jarige leeftijd van Joke van der Mei-Zilverentant, op 2 februari jongstleden. Helaas was dit niet op een eerder moment mogelijk, maar goed dat wij dit alsnog doen.
Joke van der Mei was van 1980 tot 1982 wethouder in de toenmalige gemeente Vleuten-De Meern. Eerder, van 1978 tot 1980, was zij raadslid en van 1978 tot 1991 lid van Provinciale Staten. Dat was in de tijd dat je tegelijkertijd wethouder en lid van Provinciale Staten mocht zijn.
Politiek liep als een rode draad door Jokes leven. In haar geboorteplaats Leiden werd ze al op jonge leeftijd lid van de jongerenafdeling van de Christelijk Historische Unie. Bij deze partij ontmoette ze haar latere echtgenoot Durk van der Mei, die Tweede Kamerlid, lid van de Europese Unie en staatssecretaris van Buitenlandse Zaken is geweest.
Het kan dus niet anders of aan de keukentafel werd veel over politiek en bestuur gepraat. Joke van der Mei was ook buiten de politiek zeer actief bij verschillende maatschappelijke organisaties.
Als wethouder beheerde Joke van der Mei – namens het CDA – onder meer de portefeuille volkshuisvesting. De huizencrisis is van alle tijden, want ook als raadslid, wethouder en statenlid ondervond zij decennia geleden al aan den lijve hoe complex en taai dit dossier is. En welke emoties daarbij komen kijken. Zij vond dat een gemeente niet alleen voor eigen inwoners, maar ook voor gezinnen die in buurgemeenten of elders te krap behuisd waren woningen moest bouwen. Ze vond het haar taak om over gemeentegrenzen heen te kijken. Hoewel dit in haar eigen gemeente op aanzienlijke weerstand stuitte, bleef ze in Vleuten-De Meern altijd sterk pleiten voor grootschalige uitbreiding van het aantal woningen. Naast maatschappelijk betrokken en sociaalvoelend kunnen we hier vaststellen dat Joke van der Mei ook een vooruitziende blik had.
Joke van der Mei was zich altijd zeer bewust van hoe zwaar het vak van bestuurder soms kan zijn. Je staat vaak voor moeilijke beslissingen, die je niet altijd in dank worden afgenomen. Maar, zo vond zij – en ik citeer: “Als je als bestuurder niet de politieke moed hebt om dat op te brengen, dan kan je beter uit dit vak vertrekken en het besturen aan iemand anders overlaten.” Aan die moed heeft het haar niet ontbroken.
Graag een moment van stilte voor Joke van der Mei.
voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Marius Jan Valk
Utrecht, Stadhuis, 18 januari 2024
Dames en heren!
Vandaag hebben wij de verdrietige taak om stil te staan bij het overlijden op 89-jarige leeftijd van Marius Jan Valk op 22 december jl. Marius Valk was gemeenteraadslid en wethouder van de gemeente Vleuten-De Meern.
Hij zat vanaf 1990 namens de CDA-fractie in de gemeenteraad. Na twee termijnen werd hij in 1998 wethouder. Hij was verantwoordelijk voor onder meer de portefeuilles Grondzaken en Financiën. Bij Financiën lag zijn hart, want Marius Valk was een man van de cijfers. Hij vervulde verschillende bestuurs- en voorzittersfuncties en zette zich lokaal in als vrijwilliger. In het gemeentehuis was veel waardering en respect voor zijn inbreng en doorwrochte, weloverwogen opmerkingen. Hij zei nooit zomaar iets, maar dacht over alles uitgebreid na. Hij had een natuurlijk gezag en kon goed luisteren. Eigenlijk was hij meer bestuurder dan politicus. Hij kon met iedereen goed overweg en had een goed gevoel voor humor.
Marius Valk behoorde tot de laatste generatie wethouders van de gemeente Vleuten-De Meern. Hij woonde een groot deel van zijn leven in Haarzuilens en was altijd een groot tegenstander van de samenvoeging met Utrecht. Dat deze fusie, hoewel het referendum een ongekend hoge opkomst kende en bijna 100% nee stemde, toch doorging, was voor hem lastig te verteren. De manier waarop Leidsche Rijn zich heeft ontwikkeld, heeft hij uiteindelijk wel kunnen waarderen. Het Maximapark vond hij bijvoorbeeld prachtig.
Marius Valk zette zich tot de allerlaatste dag met hart en ziel in voor zijn gemeente Vleuten-De Meern. Eindeloos hing hij boven de cijfertjes van de gemeente. Waar hij kon, hielp bij collega-wethouders bij lastige dossiers, vooral als er veel rekenwerk aan te pas kwam. Voor zijn bestuurlijke functies in de landelijke gezondheidszorg, waaronder de voorloper van het Bevolkingsonderzoek en Integrale Kankercentra Nederland, werd Marius Valk in 1997 benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau. Burgemeester Westra, met wie hij lang contact hield, speldde hem het lintje op.
Van de zoon van Marius hebben wij begrepen dat zijn urn wordt bijgezet naast de Torenpleinkerk en de broederschapshuisjes in het centrum van Vleuten. Dit is de plek die voor hem symbool stond voor zijn plek, zijn thuis. Ik verzoek u om een moment van stilte voor Marius Valk.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Barbara Eijsten
Utrecht, Stadhuis, 6 december 2023
Dames en heren!
We staan stil bij het overlijden van mevrouw Eijsten, oud-raadslid voor D66. Mevrouw Eijsten is op 25 oktober jl. op 95-jarige leeftijd overleden. In 1993 werd mevrouw Eijsten geïnstalleerd als gemeenteraadslid namens D66. Zij was lid van de commissies Welzijn en Beroepschriften ABW en plaatsvervangend lid van de commissies Wonen, Beroepschriften en Financiën en Onderwijs.
Mevrouw Eijsten was een maatschappelijk betrokken vrouw. Na haar periode als raadslid zat zij namens D66 in de Provinciale Staten. Daarnaast was zij een actief lid van de Vrouwenadvies-commissies, de VPRO, Mensa, Humanitas en andere organisaties waar zij haar sociale betrokkenheid kon vormgeven. Zij was haar tijd ver vooruit als het gaat om de positie van de vrouw in de samenleving.
Zij was een inspiratiebron voor vrouwen die hun politieke dromen willen waarmaken. Utrecht zal zich haar enorme inzet en haar grote maatschappelijke betrokkenheid blijven herinneren. Graag wil ik voor mevrouw Eijsten een moment van stilte van jullie allemaal vragen.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Willie Roefs-van Gasselt
Utrecht, Stadhuis, 6 april 2023
Dames en heren!
We staan stil bij het overlijden van mevrouw Willie Roefs-Van Gasselt. Ik heet allereerst de twee dochters van mevrouw Roefs welkom.
Op 24 februari jongstleden is mevrouw Roefs op 87-jarige leeftijd overleden. Zij was vanaf 1986 raadslid voor het CDA in de toenmalige gemeente Vleuten-De Meern. Twaalf jaar lang deed zij dit met veel overgave. Mevrouw Roefs wilde daarna het liefst doorgaan, maar de uitslag van de verkiezingen zette daar tot haar grote verdriet een streep door. De manier waarop mevrouw Roefs zich is blijven inzetten voor de fractie was bewonderenswaardig. Ze hielp de raadsleden met gevraagde en ongevraagde adviezen, deed onderzoek en bleef nog lang meelezen met politieke stukken.
Mevrouw Roefs had een hart voor de kwetsbare medemens. Daarom was het ook niet vreemd dat zij zich vooral met welzijn en onderwijs heeft beziggehouden. Haar dossierkennis was enorm. Tijdens de vergadering kon ze met een felle toon spreken. Haar mimiek liet daarbij niets te wensen over. Ze was met hart en ziel bij deze thema’s betrokken en altijd op zoek naar meer informatie. De voorzitter heeft een aardig artikeltje teruggevonden in de krant naar aanleiding van de koninklijke onderscheiding die zij bij haar afscheid mocht ontvangen. Tijdens die bijeenkomst deed ze een oproep om raadsleden zo vroeg mogelijk bij besluitvorming te betrekken, bedankte ze de ambtenarij voor alle ondersteuning, maar ook haar thuisfront voor de onvoorwaardelijke steun, vooral voor de aanschaf van de afwasmachine.
Ik vind het mooi om te benoemen dat mevrouw Roefs zich naast haar raadswerk hard heeft gemaakt voor een betere positie voor vrouwen, niet zozeer door op de barricaden te staan, maar door bijvoorbeeld een opleidingsinstituut op te richten met als doel vrouwen tot ontwikkeling te laten komen.
De raad herdenkt mevrouw Roefs vandaag als een vriendelijke en bevlogen vrouw, die er echt voor ging en van grote waarde was voor Vleuten-De Meern en de mensen om haar heen. Graag wil ik voor mevrouw Willie Roefs-Van Gasselt een moment van stilte van jullie allemaal vragen.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Lien Vos-van Gortel
Utrecht, Stadhuis, 6 juli 2023
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, mevrouw de griffier, familie en vrienden van Lien Vos,
Op een nacht ging de telefoon. Het was 01.45 uur. Heel Utrecht was in diepe rust, maar Lien Vos zat thuis nog wat te werken. Natuurlijk nam ze de telefoon op. Als burgemeester moet je tenslotte dag en nacht paraat staan. Aan de andere kant van de lijn klonk echter niet de stem van de korpschef of een andere bestuurder. Het was een onbekende Utrechtse man, die opbelde om te klagen over de herrie op het station. En wie bel je dan anders dan de burgemeester? "Ik kennie slaope", mopperde de man in plat Utrechts. Lien hoorde hem rustig aan en gaf vervolgens het eerlijkste antwoord dat ze kon geven: "Ik heb het nog niet geprobeerd".
Deze kleine anekdote zegt zo veel over wie Lien Vos was. Als burgemeester, als bestuurder, als vrouw. Kalm en nuchter, beschouwend en relativerend, eerlijk en benaderbaar. Een lichtvoetige liberaal, maar ook een harde werker. Voor de stad was Lien een echte burgermoeder. Buiten de stad was ze de beste lobbyist die Utrecht zich kon wensen. En dat was ook nodig. Financieel had Utrecht het moeilijk in de jaren tachtig. Tegelijk snakte de stad naar ruimte om uit te breiden. Besturen is een ambacht. Lien Vos beheerste dat tot in de puntjes. Ze navigeerde de stad door deze jaren in een stijl die mensen soms als nonchalant omschreven. "Het is belangrijk dat de stad goed marcheert", zei ze dan. "Voor zover daarin voor mij een functie is door ergens een vlag te hijsen, vind ik dat prima."
Lien maakte met iedereen een praatje en gaf raadsleden en wethouders de ruimte. Ze was een soepele voorzitter en begreep als geen ander dat raadsleden af en toe ook hun achterban willen aanspreken. "Ik erger me aan die getuigenissen niet gauw. Ik verbaas me weleens over het feit dat men eerst in een commissie getuigenissen aflegt en daarna in de raad nog eens met engelengeduld elkaar met hetzelfde bestookt." Zo gunde ze anderen de aandacht, maar koerste intussen rustig af op het doel dat zijzelf in gedachten had. "Ik stond aan de wieg van het veroveren van de Leidsche Rijn", blikte ze later eufemistisch terug. En net zo nuchter was ze over haar eerste en belangrijke rol als pionier: de eerste vrouwelijke burgemeester van onze stad. Zij bereidde de weg voor van generaties van vrouwelijke bestuurders. Daar was ze zich van bewust, al maakte ze het zelf niet groot. Een journalist vroeg eens of een vrouw en moeder als burgemeester niet ingewikkeld is. Ingewikkeld voor het gezin, werd bedoeld. Het is natuurlijk een vraag die mannelijke burgemeesters nooit zouden krijgen. Maar het antwoord van Lien was ontwapenend. "Je moet zorgen dat het gezellig blijft en dat is niet alleen de taak van de moeder. Degene die het eerst thuis is, kan ook thee zetten."
Achter die nuchterheid school een grote liefde en betrokkenheid. Die liet ze extra merken toen ze in 1992 de ambtsketen overdroeg aan Ivo Opstelten. Ze zag haar vertrek als burgemeester als verfrissend voor de stad en voor zichzelf. Maar ze voegde eraan toe: "afscheid nemen vind ik afschuwelijk; ik ben van Utrecht gaan houden en heb hier wortel geschoten".
De afgelopen 30 jaar is Lien in onze stad blijven wonen. De liefde was en bleef wederzijds. Ze bleef betrokken en geïnteresseerd en tot hoge leeftijd bleef ze allerlei bestuurlijke klussen doen. Maar wie haar mening vroeg over haar opvolgers, kwam van een koude kermis thuis.
Nu ze geen burgemeester meer was, deed haar mening er niet meer toe, zo vond ze, al kon ze wel gezellig kletsen over wat ze meemaakte in haar tijd. Dan waarschuwde ze haar publiek. "U moet een bejaarde nooit het woord geven: als je niet oppast, stoppen die nooit." Maar luisteren naar Lien was bepaald geen straf. Op 30 december 2022 jaar lunchten we samen in het Wilhelminapark, haar voortuin, zoals ze gekscherend zei. En wat was ze scherp en kwiek en humoristisch. Wat deelden we een mooie verhalen. Verhalen die je met bijna niemand kan delen over het prachtige ambt van burgemeesterschap, over het geluk van het moederschap en over hoe het soms lastig is om dat soort dingen met elkaar te combineren.
Bij haar afscheid als burgemeester kreeg Lien een gouden stadsmedaille. Daarin staat deze inscriptie: "Hartveroverend en hardwerkend voor het hart van Nederland". Dat, lieve mensen, is wie Lien Vos voor ons was. Voor het college, voor de raad, maar ook voor de hele stad. Utrecht zal haar missen. Daarom luidt ons klokkenluidersgilde zo meteen een halfuur lang de Martinusklok van de Domtoren, ter ere van onze burgemeester, Lien Vos-van Gortel.
We wensen haar kinderen en kleinkinderen, haar vrienden en bekenden veel sterkte toe. Velen van hen zijn hier in de zaal. Dat vind ik heel fijn om te zien. Jullie zijn zeer welkom in ons midden. Graag wil ik voor mevrouw Lien Vos-van Gortel een moment van stilte van jullie allemaal vragen.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Judith Fransen-van Galen
Utrecht, Stadhuis, 25 november 2021
Leden van de gemeenteraad, het college, aanwezigen en een speciaal welkom aan de familie van Judith Fransen-van Galen, Saskia Fransen, en haar oud-buurvrouw Bregje Holleman.
Bijna 40 jaar geleden, in 1982, werd mevrouw Fransen-van Galen - door intimi Judy genoemd - gemeenteraadslid namens de VVD. In 1986 en in 1990 werd zij herbenoemd. Ook was zij een tijd fractievoorzitter en plaatsvervangend wethouder. In de 3 termijnen dat mevrouw Fransen in de Utrechtse gemeenteraad zat, had zij zitting in heel veel commissies, bestuurscommissies en stichtingsbesturen. Het is echt onmogelijk om die hier allemaal op te noemen; de lijst telt er bijna 50. Daaruit blijkt wel hoe serieus zij de lokale politiek nam en hoeveel uren zij heeft gestoken in het dienen van haar stad. Vooral de portefeuilles welzijn en zorg hadden haar grote belangstelling. Op haar manier streed zij voor sociale rechtvaardigheid. Daarnaast kwam Judith Fransen op voor de positie van vrouwen. Zij nam daarbij vaak geen blad voor de mond.
"Altijd keurig gekleed en gekapt. Goed voorbereid. Goed van de tongriem gesneden en toch charmant." Zo herinnerde mijn voorganger Jan van Zanen haar in een in memoriam.
Na haar tijd als raadslid bleef Judith Fransen betrokken bij haar partij en bij de stad Utrecht.
Daarnaast was zij voorzitter van het Utrechtse Oranjecomité. Een andere oud-burgemeester van Utrecht, Ivo Opstelten, herinnert zich de Koninginnedagen in Utrecht als een perfect georganiseerd evenement. "Judy Fransen had de regie op gezellige en waardige wijze in handen. Ook daar was zij de verbinder die tussen de mensen stond." Voor haar werk voor het Oranjecomité kreeg Judith Fransen in 1997 de Maartenspenning.
Haar werk voor de centrale organisatie van samenwerkende bonden voor ouderen in Utrecht leverde haar de zilveren speld van de stad op. Ook werd zij benoemd tot lid in de orde van Oranje-Nassau.
Judith Fransen bleef tot op zeer hoge leeftijd begaan met het wel en wee van de Utrechters en de stad Utrecht. Die enorme betrokkenheid gaf haar een jeugdige flair, die we ons zullen blijven herinneren.
Ik vraag de aanwezigen om een moment van stilte, ter herinnering aan mevrouw Fransen-van Galen.
Voorzitter van de gemeenteraad
Sharon A.M. Dijksma
Jetty Leijenaar
Utrecht, Stadhuis, 16 juli 2020
Dames en heren!
We hebben vanavond de verdrietige taak om stil te staan bij het overlijden op 86-jarige leeftijd van Jetty Leijenaar op 7 juni jl. Door de coronacrisis was het niet mogelijk om dit in memoriam eerder te doen, maar het is heel goed om het alsnog te doen.
Mevrouw Leijenaar werd op 3 maart 1994 namens de PvdA lid van de gemeenteraad. Zij bleef dat met tussentijdse herbenoeming tot en met 31 december 2000. In 2004 verleende zij haar partij een grote dienst door de heer Driehuijs op te volgen als fractievoorzitter. Ze was anderhalf jaar eerder weer in de raad gekomen na het vertrek van mevrouw Schouten-van der Meer. In 2 jaar tijd verloor de PvdA 2 fractieleiders. Jetty Leijenaar zorgde voor continuïteit.
Als raadslid was zij onder meer voorzitter van de raadscommissie Ruimtelijke Ordening en Wonen. Zij zette zich met veel passie in voor de internationale samenwerking, León en het Hof van Eden.
Mevrouw Leijenaar had eerder naam gemaakt als bestuurslid van de landelijke Rooie Vrouwen en als directeur van een ex-daklozenopvang. Bij de dak- en thuislozen lag haar hart. Op dit terrein was ze een bevlogen woordvoerder. De beruchte junkentunnel onder Hoog Catharijne noemde ze ooit een inferno.
Jetty Leijenaar was een voorvechtster van gelijke kansen, vooral voor vrouwen. Ze noemde zichzelf met een knipoog "een oude feminist". Tegelijkertijd pleitte ze voor een hard en sociaal beleid, lang voordat het een politiek modeverschijnsel werd. Jetty Leijenaar koos haar onderwerpen altijd zorgvuldig, beet zich daar stevig in vast, maar bood ook aan anderen alle ruimte. Ze was niet alleen het cement van haar fractie, maar hield alle lijnen open met de andere raadsfracties, ook als er grote ideologische en inhoudelijke verschillen waren. Ze durfde collega-raadsleden stevig aan te pakken, maar bleef altijd vriendelijk en respectvol. Humor en haar pretoogjes, die ook heel boos konden kijken, waren haar belangrijkste wapens. Ze maakte overigens ook graag grappen over haarzelf, haar leeftijd, haar lengte en over vele andere zaken. Jetty leek de zelfspot te hebben uitgevonden.
Bovenal herinneren wij ons Jetty Leijenaar als een krachtig, bewogen en betrokken raadslid, dat veel heeft betekend voor Utrecht en de Utrechters.
Ik verzoek u een moment van stilte in acht te nemen ter herinnering aan Jetty Leijenaar.
Voorzitter van de gemeenteraad
Peter den Oudsten
Jan Peetoom
Utrecht, Stadhuis, 9 juli 2020
Dames en heren!
We staan vanavond stil bij het onverwachte overlijden van Jan Peetoom.
Jan Peetoom is 5 mei jl. op 72-jarige leeftijd, de avond van Bevrijdingsdag, overleden. Hij was raadslid voor Leefbaar Utrecht van 2 januari 2001 tot 16 maart 2006. Het was in een tijd dat deze partij een ongekende groei doormaakte, met 14 zetels in de gemeenteraad kwam en 3 wethouders voor het college leverde. Ook zijn vrouw Mieke zat in de raad, en samen met haar vormde hij een belangrijk tandem binnen Leefbaar Utrecht. Ze hadden veel contacten in de stad, maakten gemakkelijk vrienden en hun deur aan de Leidsekade stond altijd open, bijvoorbeeld voor de vele fractievergaderingen.
Jan Peetoom was ook een heel handige man, want hij heeft het huis waar hij woonde prachtig verbouwd.
Aan de verkiezingswinst van het jaar 2000 heeft Jan, vooral achter de schermen, een belangrijke bijdrage geleverd. Hij was onvermoeibaar als het ging om het in de steigers zetten van de campagne en vervolgens de uitvoering daarvan door middel van posters plakken en bijeenkomsten organiseren. Hij deed er altijd met veel liefde aan mee, want Jan was iemand die altijd voor je klaar stond, altijd bereid was om je te helpen waar nodig.
Hij was, in tegenstelling tot Mieke, veel meer iemand die achter de schermen opereerde, dan iemand die graag op het podium stond. Hij nam zitting in de raad, omdat hij vond dat dit nodig was voor de stad. En in de raad was hij lid van de commissie Verkeer en Beheer, Bestuur en Veiligheid en de raadscommissie voor de wijk Zuidwest en de wijk West. Van de laatste commissie was hij tevens voorzitter.
In zijn raadsperiode was het grote onderwerp de plantontwikkeling voor het Stationsgebied. Wellicht herinnert u zich nog het referendum voor plan A of plan 1. In die beginjaren van het nieuwe decennium werd de basis gelegd voor datgene wat vandaag tot stand is gebracht, of binnenkort zijn beslag krijgt. Dan gaat het bijvoorbeeld over het water terug in de singels.
De discussies en onderhandelingen waren destijds zeer intensief en Jan en zijn collega's hebben hier vele uren aan besteed. Uiteindelijk is het Stationsgebied veel massaler ontwikkeld dan Jan zelf voor ogen had. Vaak hadden dit soort beslissingen te maken met macht, positie en geld. En daar had Jan het moeilijk mee.
Jan was een rustige, lieve, aimabele man, die niet tegen onrecht kon. Ondanks dat hij de rust zelve was, waren er sporadisch momenten dat hij in een college- of raadsvergadering heel boos kon reageren.
In 2006 kwam Leefbaar Utrecht terug in de raad met maar 3 zetels, en moest Jan afscheid nemen als raadslid. Ook voor deze verkiezingen had hij zich weer de benen uit het lijf gelopen. Niets was hem te veel voor zijn partij.
Dat is ook hoe wij hem vandaag herinneren: betrokken, aimabel, altijd aardig en vriendelijk, en zeker iemand waar je op kon bouwen.
Ik vraag u om ter nagedachtenis van Jan Peetoom een moment stil te zijn.
Voorzitter van de gemeenteraad
Peter den Oudsten
Piet van Kleinwee
Utrecht, Stadhuis, 18 juni 2020
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste kijkers en luisteraars thuis, familieleden van de heer Van Kleinwee, oud-collega’s en andere belangstellenden!
Vanavond hebben wij de verdrietige taak stil te staan bij het overlijden op 90-jarige leeftijd van Piet van Kleinwee, op 20 april jongstleden. Helaas was dit herdenken door de coronacrisis niet eerder mogelijk, maar goed om dit alsnog te doen.
50 jaar geleden - we schrijven 1970 - werd de heer Van Kleinwee gemeenteraadslid namens de KVP, later het CDA. In 1974, in 1978 en in 1982 werd hij herkozen. De heer Van Kleinwee was 2 periodes wethouder. Zijn eerste benoeming was op 12 december 1977, waarbij hij de verantwoordelijkheid kreeg over de portefeuilles Bedrijven en Verkeerszaken.
De gemeentelijke bedrijven, zoals die toen heetten, lagen hem na aan het hart, net als verkeer en vervoer, want meneer Van Kleinwee kwam uit een spoorwegfamilie. Hij was in het verleden onder meer medewerker van de spoorvakbond Sint-Raphael. Op 5 september 1978 werd hij weer wethouder, samen met Jan van der Molen, die we onlangs herdachten in de raad. Van 1978 tot 1982 was Van Kleinwee wethouder Openbare Werken en Verkeer & Vervoer. Als raadslid zat meneer Van Kleinwee in verschillende commissies, zoals de Financiële Commissie, de Rechtskundige Commissie. En natuurlijk de Commissie Bedrijven en Openbare Werken, Verkeer en Vervoer, waar hij voorzitter van was. Daarnaast was hij onder meer lid van het algemeen bestuur Waterleidingbedrijf Midden-Nederland, de algemene raad Gasbedrijf Centraal Nederland en het algemeen bestuur Vuilverwerking midden-Utrecht.
Piet van Kleinwee was wethouder in een roerige tijd. Dan druk ik me nog bescheiden uit. Hij stond positief tegenover het idee van de Rijksweg 27 door het Landgoed Amelisweerd. Ik citeer: “Niet omdat ik zo nodig een weg wilde hebben. Mijn probleem was dat de stad het aan de oostkant niet meer aankon. Alles liep vol. Dan krijg je sluipverkeer binnen de stad en dat kan je niet hebben, ook voor de mensen niet.”
In zijn laatste raadsperiode zat zijn partij niet meer in het college en waren de verhoudingen in zijn eigen fractie veranderd, iets waar hij aan moest wennen. Een half jaar na zijn afscheid als raadslid, in april 1986, werd hij tot diaken gewijd. De wijding tot diaken was een nieuw hoofdstuk in zijn leven en gaf hem enorm veel voldoening. Piet van Kleinwee stond bekend als een vriendelijke en zeer loyale man, duidelijk afkomstig uit de Rooms-Katholieke zuil van het maatschappelijk middenveld. In de 16 jaar dat hij actief was als raadslid en als wethouder heeft hij mede bijgedragen aan de ontwikkeling van de Utrecht, waar we hem veel dank en respect voor zijn verschuldigd.
Ik vraag u een moment van stilte ter herinnering aan de heer Piet van Kleinwee.
Voorzitter van de gemeenteraad
Jan van Zanen
Jan van der Molen
Utrecht, Stadhuis, 28 mei 2020
Leden van de gemeenteraad, leden van het college, beste kijkers, lieve familie van de heer Van der Molen, oud-collega's en andere belangstellenden die thuis meekijken of meeluisteren!
Vanavond hebben we een verdrietige taak, namelijk om stil te staan bij het overlijden op 93-jarige leeftijd van Jan van der Molen. Hij overleed op 28 februari jl. Door de coronacrisis konden we hier niet eerder bij stilstaan. Het is goed om dit alsnog als gemeenteraad te doen.
In 1970, alweer 50 jaar geleden, begon de heer Van der Molen als raadslid voor de ARP, de Anti Revolutionaire Partij. In 1974 en 1978 werd hij herbenoemd tot lid van de raad en na de totstandkoming van de nieuwe coalitie, werd hij op 5 september 1978 geïnstalleerd als wethouder. Dat kwam voor hem vrij onverwacht. Het pas opgerichte CDA, waar de heer Van der Molen zich hier in Utrecht ook voor heeft ingezet, profiteerde toen van het zogenaamde Van Agt-effect. Het CDA kwam met 15 zetels in de gemeenteraad en mocht 3 wethouders leveren. Dat waren nog eens tijden, nietwaar, mijnheer Van Waveren? De jarige mevrouw Zwinkels zal er ook van genieten als ik dit vertel: 3 wethouders.
Een van die wethouders was overigens Piet van Kleinwee, die afgelopen 20 april is overleden. Hier zullen we op een ander moment bij stilstaan.
Jan van der Molen, mijnheer Van der Molen, kreeg een portefeuille met daarin Kunstzaken, Personeelszaken, Milieuhygiëne en Grondzaken. Vooral voor dat laatste onderwerp had hij als raadslid al bijzondere belangstelling. De heer Van der Molen was wethouder in een periode dat Utrecht aan het begin stond van een enorme transitie. De stad stond er financieel niet goed voor. En heel veel Utrechters verhuisden naar Nieuwegein, dat gezien werd als het nieuwe eldorado. Het woord "stadsvernieuwing" was dan ook heilig in die tijd. En in die tijd ook werd de basis gelegd voor de stormachtige ontwikkeling van Utrecht vanaf de jaren 90. De stad werd herontdekt en begon weer te leven. De heer Van der Molen heeft hier zijn steentje aan bijgedragen.
Begin 1982 stapte hij onverwachts op als wethouder. Op een zondagochtend haalde hij zijn persoonlijke spullen uit zijn kamer op het stadhuis, waarna hij zijn ontslag indiende. De opborrelende maatschappelijke onrust over de ernstige vervuiling van het Griftpark speelde hierbij een belangrijke rol. Daarvoor was op dat moment ook geen redelijke oplossing, en pas jaren later werden er concrete stappen gezet die leidden tot een van de grootste bodemsaneringsoperaties van Nederland.
De heer Van der Molen was meer bestuurder dan partijpoliticus, en dat speelde mogelijk ook een rol bij zijn terugtreden. Hij voerde zijn taken uit op een rustige en aimabele manier. Hij hield niet van publiciteit, was ook niet dominant aanwezig, maar wilde de stad dienen, de goeie dingen doen, de goeie dingen voor zijn omgeving, voor Utrecht. Hij was een vriendelijke man, prettig in de omgang. Hij heeft gedurende 12 jaar als raadslid en als wethouder mede bijgedragen aan de ontwikkeling van het CDA en de stad Utrecht. Daar zijn we hem zeer dankbaar voor.
Ik verzoek om een moment van stilte ter herinnering aan de heer Van der Molen.
Voorzitter van de gemeenteraad
Jan van Zanen